Adhyaya 197

ಆತ್ಮದೇವನು ಪರಲೋಕಗಮನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಧುಂಧುಕಾರಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿ ಕಿರುಕುಳ ನೀಡಿದುದರಿಂದ ಆ ಭೀತಿಯಲ್ಲೇ ತಾಯಿ ಮರಣ ಹೊಂದುತ್ತಾಳೆ. ಗೋಕರಣನು ತಾಯಿಯ ಪ್ರೇತಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ, ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಧುಂಧುಕಾರಿ ಪಾಪಜೀವನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವೇಶ್ಯೆಯರಿಂದ ಹತನಾಗಿ ಪ್ರೇತವಾಗುತ್ತಾನೆ; ನೀರಿಲ್ಲದೆ ತೃಷ್ಣಾ-ವೇದನೆಯಲ್ಲಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ನರಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಮರಳಿ ಬಂದು ಗೋಕರಣನ ಮುಂದೆ ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿ, ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಗೋಕರಣನು ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಲಹೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವರು ಸೂರ್ಯದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಭಾಸ್ಕರನು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ—ಏಳು ದಿನಗಳ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಸಪ್ತಾಹ ಪಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ‘ವಾಂಛಾ-ಚಿಂತಾಮಣಿ’ ಸ್ತೋತ್ರಪಠಣ. ತುಂಗಭದ್ರಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಗೋಕರಣನು ಸಪ್ತಾಹವನ್ನು ನಡೆಸಿದಾಗ ಏಳನೇ ದಿನ ಧುಂಧುಕಾರಿ ಪ್ರೇತಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಎರಡನೇ ಸಪ್ತಾಹದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನ ಸಂಭವಿಸಿ, ಶ್ರೋತೃಸಮೂಹ ಸಹಿತ ಎಲ್ಲರೂ ಗೋಲೋಕಗಮನ ಮಾಡಿದರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಕಥಾಶ್ರವಣವು ಸರ್ವರಿಗೂ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕವೆಂಬ ಮಹಿಮೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿತವಾಗಿದೆ.