Adhyaya 19

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ನಾರದರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ—ಪವಿತ್ರ ಶ್ರೀಶೈಲ ಪರ್ವತ ಎಲ್ಲಿದೆ, ಅದರ ತೀರ್ಥವೇನು, ಅಧಿದೇವತೆ ಯಾರು, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಖ್ಯಾತಿ ಹೇಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ? ನಾರದರು ಶ್ರೀಶೈಲವನ್ನು ಪಾಪನಾಶಕ, ಪರಮ ಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಮೋಕ್ಷಪ್ರದ ಪರ್ವತವೆಂದು ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಶೈಲದ ತಪೋಮಯ ಪವಿತ್ರ ಪರಿಸರ ಚಿತ್ರಿತವಾಗುತ್ತದೆ—ಪುಷ್ಪಸಮೃದ್ಧ ವನಗಳು, ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮಧುರ ಕಲರವ, ಆಶ್ರಮಗಳು, ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಸರೋವರಗಳು. ಅಲ್ಲಿ ನಿಯಮನಿಷ್ಠ ಋಷಿ-ಸಮುದಾಯಗಳು ವಿವಿಧ ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ಶಿವಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವರು ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ—ಆದರೂ ಶ್ರೀಶೈಲದ ಅಪೂರ್ವ ಉದ್ಧಾರಶಕ್ತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನು ಅಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ವಿರಾಜಮಾನನೆಂದು, ಶಿಖರದ ಕೇವಲ ದರ್ಶನವೇ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ‘ಪಾತಾಳ’ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗಂಗಾಸನ್ನಿಧಿ, ಸ್ನಾನ-ದರ್ಶನದ ಪುಣ್ಯ, ಸಿದ್ಧಪುರ ಎಂಬ ದಿವ್ಯನಗರಿಯ ವರ್ಣನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಿಗಳು ಶ್ರೀಶೈಲವನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ।