Adhyaya 183

ಶ್ರೀಮಹಾದೇವನು ಹಿಮವತ್‌ಕನ್ಯೆ ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಕಥೆ ಮಾಹಿಷ್ಮತಿಗೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಶೈವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಾಧವನು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಆಡುಬಲಿಗೆ ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆಡು ಮಾತಾಡಿ ಬಲಿಯ ಫಲಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಕರ್ಮ-ಕಾರಣವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ—ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ತಾನು ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಯಾಜಕನಾಗಿದ್ದೆ; ಆದರೆ ಚಂಡಿಕಾ-ಪೂಜೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತನಾಗಿ ಕೋತಿ, ನಾಯಿ, ಕುದುರೆ, ಕೊನೆಗೆ ಆಡು ಎಂಬ ದುಃಖಕರ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ಅದು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣಕಾಲದ ಮತ್ತೊಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ—ಒಬ್ಬ ರಾಜನ ಮಹಾದಾನದಿಂದ ಕಾಲಪುರುಷನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, ಪಾಪವು ಚಾಂಡಾಲರೂಪ ಧರಿಸಿ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಗೀತೆಯ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಜಪಿಸಿದಾಗ ಪಾಪದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಧ್ಯಾಯಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಿತ್ಯಪಠಣವು ಕುಡಾನಜನ್ಯ ವಿಪತ್ತನ್ನು ದಾಟಿಸಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.