Adhyaya 18

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಾರದರು ರಾಜನಿಗೆ ಜಾಲಂಧರ-ವಧದ ಮಹೋತ್ಸವ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಯುದ್ಧವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶುಂಭ-ನಿಶುಂಭಾದಿ ದೈತ್ಯರು ಮಹಾಸೈನ್ಯ ಸಮೇತ ಶಿವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ‘ಜಯಾ’ ಎಂಬ ಮಾಯಾಗೌರಿಯ ಭ್ರಮಾರೂಪದಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಹರಿ/ಕೃಷ್ಣರು ಆ ಮಾಯೆಯ ಭೇದವನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ಶಿವನಿಗೆ ಬೋಧವಾದ ಮೇಲೆ ಭೀಕರ ಸಮರ ಮತ್ತೆ ಉಗ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ಭೈರವಸ್ವರೂಪದ ಶಿವನನ್ನು ಕಂಡರೂ ಜಾಲಂಧರನು ನಿರ್ಭಯನಾಗಿ, ದಂಡವಲ್ಲ—ಪರಮ ಸಾಯುಜ್ಯ-ಮೋಕ್ಷದ ವರವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಚಕ್ರಪ್ರಯೋಗದ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಅವನ ಶಿರಶ್ಛೇದವಾಗುತ್ತದೆ; ದೈತ್ಯದೇಹಗಳ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ವಿಸ್ತಾರವೂ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿವನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಯೋಗಿನಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾತೃಕೆಯರು (ಬ್ರಾಹ್ಮೀ, ಮಾಹೇಶ್ವರಿ, ಕೌಮಾರಿ, ವೈಷ್ಣವಿ, ವಾರಾಹಿ ಇತ್ಯಾದಿ) ಉಳಿದ ಅಸುರಾವಶೇಷಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿ ವರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಪಾರ್ವತಿ ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಪುನರ್ಮಿಲನ ಹೊಂದುತ್ತಾಳೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಮದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ, ಶ್ರವಣ-ಕೀರ್ತನೆಯ ಪುಣ್ಯ, ಹಾಗೂ ತುಳಸಿ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದತ್ತ ಸೇತುವೆಯಾದ ಉಪದೇಶ—ಭಕ್ತಿ, ಕಥಾಶ್ರವಣ, ತುಳಸೀಪೂಜೆಯಿಂದ ಪಾಪಕ್ಷಯವಾಗಿ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.