Adhyaya 143

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಏಕಧಾರಾ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದು, ಅದರಿಂದ ಪಾಪಕ್ಷಯ, ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟನಾಶ ಶೀಘ್ರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸ್ವಾಮಿದೇವೇಶನ ಪೂಜೆ ವಂಶೋನ್ನತಿಕರ ಮತ್ತು ಕುಲಪಾವನಕರವೆಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಸಪ್ತಧಾರಾ (ಸಪ್ತಸಾರಸ್ವತ)ವನ್ನು ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥಸಮೂಹವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ—ಶಿವನ ಜಟೆಯಿಂದ ಗಂಗಾವತರಣದ ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ‘ಏಳು ಧಾರೆಗಳು’ ಎಂಬ ದಿವ್ಯ ಸಂಕೇತ ಇದರ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ. ಸಪ್ತಧಾರೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ತೃಪ್ತಿದಾಯಕವೆಂದು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕೌಷೀತಕನ ಪುತ್ರನಾದ ಮಂಕಿ ಋಷಿಯ ಕಥೆ ಬರುತ್ತದೆ—ವೇದನಿಷ್ಠ ಮುನಿ ಪುತ್ರಚಿಂತೆಯಿಂದ ಗುರುವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಸಾಭ್ರಮತೀ ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವಾಗಿ ಮಂಕಿತೀರ್ಥ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿ, ಪುತ್ರಪ್ರದ ಹಾಗೂ ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿದಾಯಕ ತೀರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಅದನ್ನು ಸಪ್ತಧಾರಾರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರವર્તಿಸಿದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.