Adhyaya 14

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾರದರು ಜಾಲಂಧರ ಯುದ್ಧದ ಸಂಕಟವನ್ನೂ, ಶಿವ–ಪಾರ್ವತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಮಾಯಾಮೋಹವನ್ನೂ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಶೇಷಶಯನದಲ್ಲಿ ಇರುವ ವಿಷ್ಣು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಕುಲನಾಗಿ, ಜಾಲಂಧರನು ಹರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದಾನೋ ಅಥವಾ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೋ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಗರುಡನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾಯೆಗೆ ಪ್ರತಿರೋಧವಾಗುವ ವಿಜಯಪ್ರದ ಒಂದು ಗುಟಿಕೆ/ಔಷಧಿಯನ್ನು ಹರಿ ಗರುಡನಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಗರುಡನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಮಾಯಾ-ಪಶುಪತಿ’ ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಅದು ವಂಚನೆ ಎಂದು ಅರಿತು ಮರಳಿ ಬಂದು—ಶಿವನೂ ಉಮಾದೇವಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಮಾಯಾಗ್ರಸ್ತರು ಎಂದು ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆಮೇಲೆ ಶ್ರೀಮಾಧವನು ಪ್ರತಿಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶೇಷನ ಸಹಾಯದಿಂದ ತಪಸ್ವಿವೇಷ ಧರಿಸಿ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಮಂತ್ರ–ಮಾಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಜಾಲಂಧರನ ಪತ್ನಿ ವೃಂದೆಯನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ವೃಂದೆಯ ಅಶುಭಸ್ವಪ್ನ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ದಾನ-ಪರಿಹಾರದ ಉಪದೇಶ, ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಳು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿ—ಅಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸ ಭೀತಿಗಳು—ಇವೆಲ್ಲ ಧರ್ಮರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ದಿವ್ಯಮಾಯೆಯ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನೂ, ಜಾಲಂಧರನ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಬರಲಿರುವ ತಿರುವಿನ ಸೂಚನೆಯನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.