Adhyaya 135

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಹಾದೇವನು ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಸಾಭ್ರಮತೀ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಶ್ಯಪನು ಅರ್ಭುದ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿಯೂ ಸರಸ್ವತಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿಯೂ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಾಗ, ಶಿವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ತನ್ನ ಜಟೆಯಿಂದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಕಾಶ್ಯಪೀ ಗಂಗೆಯಾಗಿ ಹರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ಮಹಾಪಾತಕಗಳು ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ತೀರ್ಥಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಬರುತ್ತದೆ; ಯುಗಭೇದಾನುಸಾರ ನದಿಯ ಹೆಸರುಗಳು—ಕೃತವತೀ, ಗಿರಿಕರ್ಣಿಕಾ, ಚಂದನಾ, ಸಾಭ್ರಮತೀ—ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸ್ನಾನ, ಶ್ರಾದ್ಧ, ದಾನಗಳ ವಿಶೇಷ ಫಲಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪ್ಲಕ್ಷಾವತರಣ, ಕೇಶರಂಧ್ರ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಕ ಮುಂತಾದ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ, ವಿವರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಮುಹೂರ್ತಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಕುಟುಪ ಮೊದಲಾದ ಶುಭಕಾಲಗಳು ಮತ್ತು ವರ್ಜ್ಯಕಾಲಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಪಿತೃತೃಪ್ತಿಕರ ಕರ್ಮಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯವಂಶೀಯ ರಾಜ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತನ ಉಪಾಖ್ಯಾನದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀಶದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ನಿತ್ಯಸನ್ನಿಧಿ ಮತ್ತು ವರಪ್ರದತ್ವ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಇಹಲೋಕ ಸಮೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಶೈವಸಾಧನಫಲದ ಜೊತೆಗೆ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಪುಣ್ಯದ ಪರಮ ಫಲವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನೂ ಸಮನ್ವಯವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.