Adhyaya 13

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಜಾಲಂಧರ-ಪ್ರಸಂಗದ ಯುದ್ಧವು ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಗೆ ಏರುತ್ತದೆ. ಜಾಲಂಧರನು (ಅಥವಾ ಅವನ ದೈತ್ಯವೀರ) ಸದಾಶಿವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಶಿವನ ತಪೋಲಕ್ಷಣಗಳು, ಭಸ್ಮತ್ರಿಪುಂಡ್ರ, ಜಟೆಗಳು ಮತ್ತು ವೃಷಭವಾಹನವನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇತ್ತ ವೀರಭದ್ರ ಮತ್ತು ಮಣಿಭದ್ರ ದಾನವಸೈನ್ಯವನ್ನು ಚೂರಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅನೇಕ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಣಭೂಮಿಯ ರಕ್ತಪಾತ, ಅಂಗಛೇದಗಳ ವರ್ಣನೆ ದೈತ್ಯಗರ್ವದ ಪತನವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಕಥೆ ಮಾಯೆಯ ಕಡೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಸಮುದ್ರಪುತ್ರ ಅರ್ಣವಾತ್ಮಜನು ಕಪಟಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ಗೌರಿಯ ಬಳಿಗೆ ಛದ್ಮವೇಷದಲ್ಲಿ “ಶಿವ”ನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಪಾರ್ವತಿ ಮತ್ತು ಅವಳ ಸಖಿಯರು ರಕ್ತಾಕ್ತನಾಗಿ ವಿಲಪಿಸುವ ಆ “ಶಿವ”ನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ಕಂದ-ಗಣೇಶರು ಸತ್ತರು ಎಂಬ ಭ್ರಮಾವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ. ಮಾಯಾಮಹೇಶ್ವರನು ಮೋಹವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ಪಾರ್ವತಿ ಶೋಕಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅಯೋಗ್ಯ ಕಾಮಾಚರಣೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೆಲವು ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗಮವು ಧರ್ಮವಿರುದ್ಧವೆಂದು ನೀತಿಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತಾಳೆ.