Adhyaya 128

ಅಧ್ಯಾಯ 128ರಲ್ಲಿ ಮಾಘಸ್ನಾನದ ಪರಮ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಸಿಷ್ಠನು ದಿಲೀಪನಿಗೆ—ಹರಿ-ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುವ ಮಾಘಸ್ನಾನ ಯಜ್ಞ, ವ್ರತ, ತಪಸ್ಸಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಪಕ್ವವಾದ ಪಾಪವನ್ನೂ ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ‘ಪಿಶಾಚ-ವಿಮೋಚನೆ’ ಪ್ರಸಂಗ—ಅಚ್ಚೋದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ವ್ರತಸ್ಥ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯನ್ನು ಐದು ಅಪ್ಸರಸರು (ಪ್ರಮೋದಿನೀ, ಸುಶೀಲಾ, ಸುಸ್ವರಾ, ಸುತಾರಾ, ಚಂದ್ರಿಕಾ) ಕಾಮಾತುರರಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಾರೆ; ಪರಸ್ಪರ ಶಾಪಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಪಿಶಾಚಸದರಶರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಲೋಮಶನು ಮಾಘಸ್ನಾನವೇ ಏಕೈಕ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದ ಫಲಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ಪ್ರಯಾಗದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಳಿಕ ವೈಷ್ಣವ ತಪಸ್ವಿ ದೇವದ್ಯುತಿ ‘ಯೋಗಸಾರ’ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸాక్షಾತ್ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ, ಶುದ್ಧಿ, ಮೋಕ್ಷಗಳ ವಾಗ್ದಾನವಿದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಿಶಾಚ-ಮೋಚನ ಕಥೆಯ ಮುಂದುವರಿಕೆ ಮುಂದಿನ ವಿಷಯವೆಂದು ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.