Adhyaya 78

Verse 1

वैशम्पायन उवाच । भगवंस्त्वत्प्रसादाच्च श्रुतं मे पावनं व्रतं । अपरं श्रोतुमिच्छामि ब्रध्नस्य च प्रियं च यत्

ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಭಗವನ್! ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಆ ಪಾವನ ವ್ರತವನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು. ಈಗ ಇನ್ನೊಂದನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಧ್ನ (ಸೂರ್ಯ) ಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದು ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು।

Verse 2

व्यास उवाच । कैलासशिखरे रम्ये सुखासीनं महेश्वरं । प्रणम्य शिरसा भूमौ स्कंदो वचनमब्रवीत्

ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು—ರಮ್ಯವಾದ ಕೈಲಾಸಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಸುಖಾಸೀನನಾಗಿದ್ದ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ಸ್ಕಂದನು ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ತಾಗಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು।

Verse 3

अर्काङ्गाख्यविधिस्त्वत्तो मयैवं विस्तराच्छ्रुतः । वारादेर्यत्फलं नाथ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः

ಹೇ ನಾಥಾ! ನಿಮ್ಮಿಂದ ‘ಅರ್ಕಾಂಗ’ ಎಂಬ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ವಾರಾದಿ ವ್ರತಗಳ ಯಥಾರ್ಥ ಫಲವನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 4

ईश्वर उवाच । रक्तपुष्पै रवेर्वारे त्वर्घ्यं दद्याद्व्रती नरः । नक्ताहारं हविष्यान्नं कृत्वा स्वर्गान्न हीयते

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ರವಿವಾರದಲ್ಲಿ ವ್ರತಧಾರಿ ಪುರುಷನು ಕೆಂಪು ಹೂಗಳಿಂದ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಕ್ತಾಹಾರ ಮಾಡಿ ಹವಿಷ್ಯಾನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಚ್ಯುತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 5

सप्तम्याश्च सदाचारं सर्वमेवार्कवासरे । कुर्वतः प्रीतिमाप्नोति सगणः परमेश्वरः

ಸಪ್ತಮಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅದು ಅರ್ಕವಾರ (ರವಿವಾರ) ಆಗಿದ್ದಾಗ—ಎಲ್ಲ ಸದಾಚಾರವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನ ಮೇಲೆ ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಡನೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

शूरस्य सदृशं याति तिथिवारस्य पालनात् । एकेन गाणपत्यस्य यावत्सूरो नभस्तले

ತಿಥಿ ಮತ್ತು ವಾರವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಶೂರನಂತೆಯೇ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಗಾಣಪತ್ಯ ವ್ರತ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಪುಣ್ಯವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಇರುವವರೆಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 7

सर्वकामप्रदं पुण्यमैश्वर्यं रोगनाशनम् । स्वर्गदं मोक्षदं पुण्यं रवेर्वारे व्रतं हितम्

ರವಿವಾರದ ವ್ರತವು ಹಿತಕರವೂ ಪುಣ್ಯದಾಯಕವೂ ಆಗಿದೆ. ಅದು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ರೋಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನೂ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 8

रविवारेण संक्रांत्या सप्तम्या तद्दिने शिवे । व्रतपूजादिकं चाप्यं सर्वं चाक्षयतां व्रजेत्

ರವಿವಾರದಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಬಂದು, ಅದೇ ಶಿವಸಂಬಂಧಿತ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಪ್ತಮಿ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ವ್ರತ, ಪೂಜೆ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ಆಚರಣೆಗಳು ಅಕ್ಷಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ।

Verse 9

आदित्यवासरे शुभ्रे ग्रहाधिपप्रपूजनम् । प्राणादहतवक्त्रेण निःसार्य मंडले न्यसेत्

ಶುಭ ರವಿವಾರದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಾಧಿಪತಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಉಸಿರೆಳೆದು ಬಿಡುತ್ತಾ (ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯನ್ನು) ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 10

द्विभुजं रक्तपद्मस्थं सुगलं रक्तवाससं । सर्वरक्ताभरणं ध्यात्वा हस्ताभ्यां पुष्पं विधृतसंघ्रायैशान्यां क्षिपेत्

ಎರಡು ಭುಜಗಳಿರುವ, ಕೆಂಪು ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾದ, ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳಿರುವ, ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೆಂಪು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾದ ದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಎರಡೂ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅದನ್ನು ಘ್ರಾಣಿಸಿ, ಈಶಾನ (ಉತ್ತರ-ಪೂರ್ವ) ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 11

आदित्याय विद्महे भास्कराय धीमहि । तन्नो भानुः प्रचोदयात्

ನಾವು ಆದಿತ್ಯನನ್ನು ಅರಿಯುವೆವು, ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವೆವು; ಆ ಭಾನು ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಿ।

Verse 12

ततो गुरूपदिष्टेन विधिना च विलेपनम् । विलेपनांते सद्धूपं धूपांते च प्रदीपकम्

ನಂತರ ಗುರು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ವಿಧಾನದಂತೆ ಅನುಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅನುಲೇಪನಾಂತದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಧೂಪಾಂತದಲ್ಲಿ ದೀಪವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 13

प्रदीपांते च नैवेद्यं ततो वारि निवेदयेत् । ततो जप्यं स्तुतिं मुद्रां नमस्कारं तु कारयेत्

ದೀಪಾರಾಧನೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಜಲವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಜಪ, ಸ್ತುತಿ, ಮುದ್ರೆಗಳು ಮಾಡಿ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 14

अंजलि प्रथमा मुद्रा द्वितीया धेनुका स्मृता । एवं यः पूजयेदर्कं रविसायुज्यमाव्रजेत्

ಮೊದಲ ಮುದ್ರೆ ‘ಅಂಜಲಿ’ ಎಂದು, ಎರಡನೆಯದು ‘ಧೇನುಕಾ’ ಎಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಕ (ಸೂರ್ಯ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ರವಿಯ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

मम ब्रह्मवधं घोरं कपालं करलग्नकम् । रवेस्तस्यप्रसादात्तु मुक्तं वाराणसीतटे

ಈ ಭಯಾನಕ ಕಪಾಲ—ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ನನ್ನ ಚಿಹ್ನೆ—ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತ್ತು; ಆದರೆ ರವಿಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ವಾರಾಣಸೀ ತಟದಲ್ಲಿ ಅದು ಮುಕ್ತವಾಯಿತು.

Verse 16

रवेः परतरं दैवं त्रैलोक्ये तु न विद्यते । यस्य प्रसादतो घोरान्मुक्तोहं गुरुकिल्बिषात्

ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ರವಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದ ದೇವತೆ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಾನು ಗುರುಕಿಲ್ಬಿಷ ಎಂಬ ಭಯಾನಕ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದೆನು.

Verse 17

स्कंद उवाच । श्रुत्वा त्वत्तो गिरं नाथ विस्मयो मेऽभवत्प्रभो । त्वदन्योस्ति न को देवः कथं ब्रह्मवधं त्वयि

ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ನಾಥ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಈ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹೇ ಪ್ರಭು, ನನಗೆ ಮಹಾ ವಿಸ್ಮಯವಾಯಿತು. ನಿಮ್ಮ ಹೊರತು ಬೇರೆ ದೇವನಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿರಲು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪ ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು?

Verse 18

त्वं च ज्ञानीश्वरो योगी लोके भोक्ताऽक्षरोऽव्ययः । देवानां गुरुरेकस्त्वं व्याप्तरूपी महेश्वरः

ನೀನೇ ಜ್ಞಾನೀಶ್ವರನು, ಯೋಗಿಯೂ ಹೌದು; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಭೋಕ್ತನು—ಅಕ್ಷರ, ಅವ್ಯಯ. ದೇವತೆಗಳ ಏಕೈಕ ಗುರು ನೀನೇ; ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಸ್ವರೂಪದ ಮಹೇಶ್ವರನು ನೀನು.

Verse 19

सर्वज्ञो वरदो नित्यं सर्वेषां प्राणिनां प्रभुः । दुष्कृतं ते कुतो नाथ तथा क्रोधो विशेषतः

ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞನು, ನಿತ್ಯ ವರದಾತನು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಭು. ಹೇ ನಾಥ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ದುಷ್ಕೃತ್ಯ ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕ್ರೋಧವೇ ಹೇಗೆ?

Verse 20

शिव उवाच । लोकानां च हितार्थाय पृथग्भूता युगे युगे । सर्वं कुर्मो वयं पुत्र ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ಶಿವನು ಹೇಳಿದರು—ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತೇವೆ. ಮಗನೇ, ನಾವು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇವೆ.

Verse 21

नास्माकं बंधमोक्षौ च नाकार्यं कार्यमेव वा । तथा लोकस्य रक्षार्थं चरामो विधिपूर्वकम्

ನಮಗೆ ಬಂಧನವೂ ಇಲ್ಲ, ಮೋಕ್ಷವೂ ಇಲ್ಲ; ‘ಅಕಾರ್ಯ’ವೂ ಇಲ್ಲ, ‘ಕಾರ್ಯ’ವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ಲೋಕರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ನಾವು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

Verse 22

सर्वं च परमं चैव सर्वविघ्नविनाशनम् । सर्वरोगप्रशमनं सर्वार्थप्रतिसाधकम्

ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ಹೌದು, ಪರಮವೂ ಹೌದು; ಇದು ಎಲ್ಲಾ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 23

एकोसौ बहुधा भूत्वा कालभेदादनिंदितः । मासे मासे तु तपति एको द्वादशतां व्रजेत्

ಹೇ ಅನಿಂದಿತೆ! ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಆದರೂ ಕಾಲಭೇದದಿಂದ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಾಗಿ ಪ್ರಕಟನಾಗುತ್ತಾನೆ. ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳೂ ಆ ಏಕನೇ ತಪಿಸಿ (ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿ), ಆ ಏಕನೇ ದ್ವಾದಶ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 24

मित्रो मार्गशिरे मासि पौषे विष्णुः सनातनः । वरुणो माघमासे तु सूर्यो वै फाल्गुने तथा

ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಅವನು ‘ಮಿತ್ರ’; ಪೌಷದಲ್ಲಿ ಸನಾತನ ‘ವಿಷ್ಣು’. ಮಾಘದಲ್ಲಿ ‘ವರುಣ’ರೂಪ; ಫಾಲ್ಗುಣದಲ್ಲಿ ಅವನೇ ‘ಸೂರ್ಯ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

चैत्रे मासि तपेद्भानुर्वैशाखे तापनः स्मृतः । ज्येष्ठमासे तपेदिंद्र आषाढे तपते रविः

ಚೈತ್ರ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಭಾನು ತಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ವೈಶಾಖದಲ್ಲಿ ಅವನು ‘ತಾಪನ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಯೇಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನೂ ತಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆಷಾಢದಲ್ಲಿ ರವಿ ಉಜ್ವಲವಾಗಿ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

गभस्तिः श्रावणे मासि यमो भाद्रपदे तथा । हिरण्यरेताश्वयुजि कार्तिके तु दिवाकरः

ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಅವನು ‘ಗಭಸ್ತಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಭಾದ್ರಪದದಲ್ಲಿ ‘ಯಮ’. ಆಶ್ವಯುಜದಲ್ಲಿ ‘ಹಿರಣ್ಯರೇತಸ್’; ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ‘ದಿವಾಕರ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

इत्येते द्वादशादित्या मासि मासि प्रकीर्तिताः । उरुरूपा महातेजा युगांतानलवर्चसः

ಹೀಗೆ ಈ ದ್ವಾದಶ ಆದಿತ್ಯರು ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳೂ ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ—ವಿಶಾಲರೂಪಿಗಳು, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಗಳು, ಯುಗಾಂತಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಜ್ವಲಿಸುವ ಪ್ರಕಾಶವುಳ್ಳವರು.

Verse 28

य इदं पठते नित्यं तस्य पापं न विद्यते । न रोगो न च दारिद्र्यं नावमानो भवेत्क्वचित्

ಯಾರು ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಪಾಪವಿಲ್ಲ. ರೋಗವೂ ಇಲ್ಲ, ದಾರಿದ್ರ್ಯವೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವಮಾನವೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 29

अक्षयं लभते स्वर्गं सुखं राज्यं यशः क्रमात् । महामंत्रं प्रवक्ष्यामि सर्वप्रीतिकरं परम्

ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅವನು ಅಕ್ಷಯ ಸ್ವರ್ಗ, ಸುಖ, ರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈಗ ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಕರವಾದ ಪರಮ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 30

ऊं नमः सहस्रबाहवे आदित्याय नमोनमः । नमस्ते पद्महस्ताय वरुणाय नमोनमः

ಓಂ—ಸಹಸ್ರಬಾಹುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಆದಿತ್ಯನಾದ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪದ್ಮಹಸ್ತನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವರುಣದೇವನಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 31

नमस्तिमिरनाशाय श्रीसूर्याय नमोनमः । नमः सहस्रजिह्वाय भानवे च नमोनमः

ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಶ್ರೀಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಹಸ್ರಜಿಹ್ವನಾದ ಭಾನು (ಸೂರ್ಯ)ನಿಗೂ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 32

त्वं च ब्रह्मा त्वं च विष्णू रुद्रस्त्वं च नमोनमः । त्वमग्निः सर्वभूतेषु वायुस्त्वं च नमोनमः

ನೀನೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ನೀನೇ ವಿಷ್ಣು, ನೀನೇ ರುದ್ರ—ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳೊಳಗಿನ ಅಗ್ನಿ ನೀನೇ, ವಾಯುವೂ ನೀನೇ—ನಿನಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 33

सर्वगः सर्वभूतेषु नहि किंचित्त्वया विना । चराचरे जगत्यस्मिन्सर्वदेहे व्यवस्थितः

ನೀವು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಸಮಸ್ತ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಿರಿ; ನಿಮ್ಮಿಲ್ಲದೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ಪ್ರತಿದೇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿತರಾಗಿರುವಿರಿ.

Verse 34

इति जप्त्वा लभेत्कामं स्वर्गभोग्यादिकं क्रमात् । आदित्यो भास्करः सूर्यो अर्को भानुर्दिवाकरः

ಇಂತೆ ಜಪಿಸಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಭೋಗಾದಿ ಇಷ್ಟಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಆದಿತ್ಯ, ಭಾಸ್ಕರ, ಸೂರ್ಯ, ಅರ್ಕ, ಭಾನು ಮತ್ತು ದಿವಾಕರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 35

सुवर्णरेता मित्रश्च पूषा त्वष्टा च ते दश । स्वयंभूस्तिमिराशश्च द्वादशः परिकीर्तितः

ಸುವರ್ಣರೇತಾ, ಮಿತ್ರ, ಪೂಷಾ, ತ್ವಷ್ಟಾ—ಇವು ದಶದಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವಯಂಭೂ ಮತ್ತು ತಿಮಿರಾಶವೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ಇಂತೆ ದ್ವಾದಶ ನಾಮಗಳು ಪ್ರಕಟಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 36

नामान्येतानि सूर्यस्य शुचिर्यस्तु पठेन्नरः । सर्वपापाच्च रोगाच्च मुक्तो याति परां गतिम्

ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಸೂರ್ಯನ ಈ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು, ಸರ್ವ ಪಾಪ ಹಾಗೂ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि भास्करस्य महात्मनः । रक्ताख्याये रक्तनिभास्सिंदूरारुणविग्रहाः

ಮತ್ತೆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಭಾಸ್ಕರನ ಕುರಿತು ಇನ್ನೊಂದು ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ‘ರಕ್ತ’ ಎಂಬ ಆಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಿಂಧೂರಾರೂಣ, ರಕ್ತವರ್ಣ ದೇಹಧಾರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 38

यानि नामानि मुख्यानि तच्छृणुष्व षडानन । तपनस्तापनश्चैव कर्त्ता हर्त्ता ग्रहेश्वरः

ಹೇ ಷಡಾನನ! ಮುಖ್ಯ ನಾಮಗಳನ್ನು ಕೇಳು—ತಪನ, ತಾಪನ, ಹಾಗೆಯೇ ಕರ್ತಾ (ಕರ್ತೃ), ಹর্তಾ (ಹರಿಸುವವನು) ಮತ್ತು ಗ್ರಹೇಶ್ವರ (ಗ್ರಹಗಳ ಅಧಿಪತಿ)।

Verse 39

लोकसाक्षी त्रिलोकेषु व्योमाधिपो दिवाकरः । अग्निगर्भो महाविप्रः स्वर्गः सप्ताश्ववाहनः

ಅವನು ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿ; ವ್ಯೋಮಾಧಿಪತಿ ದಿವಾಕರನು. ಅವನು ಅಗ್ನಿಗರ್ಭ, ಮಹಾವಿಪ್ರ; ಅವನೇ ಸ್ವರ್ಗಸ್ವರೂಪ, ಸಪ್ತಾಶ್ವವಾಹನ।

Verse 40

पद्महस्तस्तमोभेदी ऋग्वेदो यजुस्सामगः । कालप्रियं पुंडरीकं मूलस्थानं च भावितम्

ಪದ್ಮಹಸ್ತ, ತಮೋಭೇದಿ—ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದಸ್ವರೂಪ. ಕಾಲಕ್ಕೆ ಪ್ರಿಯ; ಪುಂಡರೀಕ (ಶ್ವೇತ ಪದ್ಮ) ಮತ್ತು ಮೂಲಸ್ಥಾನವೂ ಅವನ ಅಧಿಷ್ಠಾನವೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 41

यः स्मरेच्च सदा भक्त्या तस्य रोगभयं कुतः । शृणु कार्तिक यत्नेन सर्वपापहरं शुभम्

ಯಾರು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ (ಪ್ರಭುವನ್ನು) ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ರೋಗಭಯ ಎಲ್ಲಿ? ಹೇ ಕಾರ್ತಿಕ! ಯತ್ನದಿಂದ ಕೇಳು—ಇದು ಶುಭ, ಸರ್ವಪಾಪಹರ ಉಪದೇಶ।

Verse 42

न संदेहो मनाक्कार्य आदित्यस्य महामते । ऊं इंद्राय नमः ऊं विष्णवे नमः

ಹೇ ಮಹಾಮತೇ! ಆದಿತ್ಯನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಣುವಷ್ಟು ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. (ಜಪಿಸು:) ‘ಓಂ ಇಂದ್ರಾಯ ನಮಃ; ಓಂ ವಿಷ್ಣವೇ ನಮಃ।’

Verse 43

एष जप्यश्च होमश्च संध्योपासनमेव च । सर्वशांतिकरश्चैव सर्वविघ्नविनाशनः

ಇದು ಜಪಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ, ಹೋಮಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ, ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆಗೂ ಅನುಕೂಲ; ಇದು ಸರ್ವಶಾಂತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 44

नाशयेत्सर्वरोगांश्च लूताविस्फोटकादिकान् । कामलादिकरोगांश्च ये रोगाश्चैव दारुणाः

ಇದು ಲೂತಾ (ದದ್ದು) ಮತ್ತು ವಿಸ್ಫೋಟಕ (ಪುಟ್ಟೆಗಳು-ಪುಳ್ಳೆಗಳು) ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಕಾಮಲಾ (ಕಾಮಲೆ/ಪಿಳ್ಳೆ) ಮುಂತಾದ ಭಯಂಕರ ರೋಗಗಳನ್ನೂ ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 45

एकाहिकं त्र्यहिकं च ज्वरं चातुर्थिकं तथा । कुष्ठं रोगं क्षयं रोगं कुक्षिरोगं ज्वरं तथा

ಇದು ಏಕಾಹಿಕ, ತ್ರ್ಯಾಹಿಕ ಮತ್ತು ಚಾತುರ್ಥಿಕ ಜ್ವರಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕುಷ್ಠ, ಕ್ಷಯ, ಕುಕ್ಷಿರೋಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಜ್ವರಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 46

अश्मरीमूत्रंकृच्छ्रांश्च नानारोगामयांस्तथा । ये वातप्रभवा रोगा ये रोगा गर्भसंभवाः

ಇದು ಅಶ್ಮರಿ (ಮೂತ್ರಮಾರ್ಗದ ಕಲ್ಲು) ಮತ್ತು ಮೂತ್ರಕೃಚ್ಛ್ರ (ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆಯಲ್ಲಿ ನೋವು) ಸೇರಿದಂತೆ ನಾನಾವಿಧ ರೋಗ-ವ್ಯಾಧಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ವಾತಪ್ರಭವ ರೋಗಗಳನ್ನೂ ಗರ್ಭಸಂಭವ (ಜನ್ಮಜಾತ) ರೋಗಗಳನ್ನೂ ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 47

मर्दयन्तो महारोगा मर्दिता वेदनात्मकाः । विलयं यांति ते सर्व आदित्योच्चारणेन तु

ವೇದನಾಸ್ವರೂಪವಾದ ಮಹಾರೋಗಗಳು ಜನರನ್ನು ಮರ್ಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳೂ ಮರ್ಧಿತವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಆದಿತ್ಯನ ನಾಮೋಚ್ಚಾರಣೆಯಿಂದ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 48

रक्ष मां देवदेवेश ग्रहरोगभयेषु च । प्रशमं यांति ते सर्वे कीर्तिते तु दिवाकरे

ಹೇ ದೇವದೇವೇಶ್ವರಾ! ಗ್ರಹ‑ರೋಗಭಯಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ದಿವಾಕರನ ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಶಮನವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 49

मूलमंत्रं प्रवक्ष्यामि सर्वकामार्थसाधकम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं नित्यं भास्करस्य महात्मनः

ಮಹಾತ್ಮ ಭಾಸ್ಕರನ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಎಲ್ಲ ಕಾಮ್ಯಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ನಿತ್ಯ ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 50

मंत्रश्चायं ॐ ह्रां ह्रीं सः सूर्याय नमः । अनेन मंत्रेण सदा सर्वसिद्धिर्भवेद्ध्रुवं

ಈ ಮಂತ್ರ—“ಓಂ ಹ್ರಾಂ ಹ್ರೀಂ ಸಃ ಸೂರ್ಯಾಯ ನಮಃ।” ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸದಾ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 51

व्याधयो वै न बाधंते न चानिष्टं भयं भवेत् । सूर्यावर्तोदकं यस्तु गृहीत्वा तु क्रमेण तु

ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸೂರ್ಯಾವರ್ತೋದಕವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನಿಗೆ ರೋಗಗಳು ಬಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅನಿಷ್ಟಭಯವೂ ಉಂಟಾಗದು।

Verse 52

तस्य प्राशनमात्रेण नरो रोगात्प्रमुच्यते । न दातव्यं न ख्यातव्यं जप्तव्यं च प्रयत्नतः

ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಪ್ರಾಶನ ಮಾಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯನು ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡಬಾರದು, ಪ್ರಕಟಿಸಬಾರದು, ಜಪವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 53

अभक्तेष्वनपत्येषु पाषण्डलौकिकेषु च । कटुतैलसमायुक्तं नस्ये पाने च दापयेत्

ಭಕ್ತಿಹೀನರಿಗೆ, ಸಂತಾನಹೀನರಿಗೆ, ಪಾಷಂಡರು ಹಾಗೂ ಲೌಕಿಕಬುದ್ಧಿಯವರಿಗೆ—ಕಟು ತೈಲಯುಕ್ತ ಔಷಧವನ್ನು ನಸ್ಯವಾಗಿಯೂ ಪಾನವಾಗಿಯೂ ಕೊಡಬೇಕು।

Verse 54

सूर्यावर्तजलं पुत्र सर्वरोगाद्विमुच्यते । मूलमंत्रस्तु जप्तव्यः संध्यायां होमकर्मसु

ಮಗನೇ! ಸೂರ್ಯಾವರ್ತದಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತವಾದ ಜಲವು ಸರ್ವರೋಗಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನದಲ್ಲಿಯೂ ಹೋಮಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 55

जप्यमाने तु नश्यंति रोगाः क्रूरग्रहास्तथा । किमन्यैर्बहुभिः शास्त्रैर्मंत्रैर्वा बहुविस्तरैः

ಇದನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ರೋಗಗಳೂ ಕ್ರೂರ ಗ್ರಹದೋಷಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಇನ್ನಿತರ ಅನೇಕ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳೋ ಅಥವಾ ಬಹುವಿಸ್ತಾರ ಮಂತ್ರಗಳೋ ಏಕೆ?

Verse 56

सर्वशांतिरियं वत्स सर्वार्थप्रतिसाधिका । नास्तिकाय न दातव्या देवब्राह्मणनिंदके

ವತ್ಸಾ! ಇದು ಸರ್ವಶಾಂತಿಯ ಮೂಲವೂ ಸರ್ವಾರ್ಥಸಾಧಕವೂ ಆಗಿದೆ. ನಾಸ್ತಿಕನಿಗೂ ದೇವ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದಕನಿಗೂ ಇದನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು।

Verse 57

गुरुभक्ताय दातव्या नान्येभ्योपि कदाचन । प्रातरुत्थाय यो नित्यं कीर्तयिष्यति मानवः

ಇದನ್ನು ಗುರುಭಕ್ತನಿಗೇ ನೀಡಬೇಕು; ಇತರರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲ. ಯಾವ ಮಾನವನು ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಎದ್ದು ನಿತ್ಯ ಇದನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುವನೋ…

Verse 58

गोघ्नः कृतघ्नकश्चैव मुच्यते सर्वपातकैः । शरीरारोग्यकृच्चैव धनवृद्धियशस्करः

ಗೋಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನೂ ಕೃತಘ್ನನೂ ಸಹ ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದು ದೇಹಾರೋಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಧನವೃದ್ಧಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಸಾದಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 59

जायते नात्र संदेहो यस्य तुष्येद्दिवाकरः । एककालं द्विकालं वा त्रिकालं नित्यमेव च

ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ—ಯಾರ ಮೇಲೆ ದಿವಾಕರನು ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ, ಎರಡು ಬಾರಿ, ಮೂರು ಬಾರಿ ಅಥವಾ ನಿತ್ಯವೂ (ಉಪಾಸನೆ) ಮಾಡಿದರೂ, ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಶುಭ ಫಲಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 60

यः पठेद्रविसान्निध्ये सोऽभीष्टं फलमाप्नुयात् । पुत्रार्थी लभते पुत्रं कन्यार्थी कन्यकां लभेत्

ಸೂರ್ಯಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ಇಷ್ಟಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪುತ್ರಾರ್ಥಿಗೆ ಪುತ್ರನು ದೊರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಕನ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಕನ್ಯೆ ದೊರೆಯುತ್ತಾಳೆ.

Verse 61

विद्यार्थी लभते विद्यां धनार्थी लभते धनं । शृणुयात्संयुतो भक्त्या शुद्धाचारसमन्वितः

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಧನಾರ್ಥಿ ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಶುದ್ಧಾಚಾರದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ನಿಯಮದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 62

सर्वपापविनिर्मुक्तस्सूर्यलोकं व्रजत्यपि । भास्करस्य व्रते यच्च व्रताचारमखेषु च

ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಸೂರ್ಯಲೋಕವನ್ನೂ ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಭಾಸ್ಕರವ್ರತಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಫಲವಿದೆಯೋ, ಅದೇ ಎಲ್ಲಾ ವ್ರತಾಚಾರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಸಮಸ್ತ ಯಜ್ಞಾದಿ ಪವಿತ್ರ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ (ಲಭಿಸುತ್ತದೆ).

Verse 63

पुण्यस्थानेषु तीर्थेषु पठेत्कोटिगुणं भवेत् । ग्रहे भोज्येषु पूजायां ब्रह्मभोज्ये द्विजाग्रतः

ಪುನ್ಯಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಿದವನ ಪುಣ್ಯವು ಕೋಟಿಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಾನಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪೂಜಾಕಾಲದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೋಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಪಠಿಸಿದರೆ ಮಹಾಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 64

य इदं पठते विप्रस्तस्यानंतफलं भवेत् । तपस्विनां च विप्राणां देवानामग्रतः सुधीः

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವವನಿಗೆ ಅನಂತ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಬುದ್ಧಿವಂತನು ತಪಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ದೇವತೆಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು।

Verse 65

यः पठेत्पाठयेद्वापि सुरलोके महीयते

ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ಅಥವಾ ಇತರರಿಂದ ಪಠಿಸಿಸುವವನು ಸೂರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 78

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे सूर्यशांतिर्नामाष्टसप्ततितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪಾದ್ಮಪುರಾಣದ ಪ್ರಥಮ ಸೃಷ್ಟಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ಸೂರ್ಯಶಾಂತಿ’ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।