Adhyaya 57

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ವಾತ್ಸ್ಯಾಯನನು—ಭಗವಂತನು ಜಾನಕಿಯ ವಾಕ್ಯಪ್ರಕಟನೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಪಠನವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸಿದನು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶೇಷ/ಅನಂತನು ಉತ್ತರವಾಗಿ ಕಥೆಯನ್ನು ಮಿಥಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಜನಕನ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಸೀತೆಯ ಭೂಮಿಜ ಪ್ರಾಕಟ್ಯ ಹಾಗೂ ನಾಮಕರಣದ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ಸೀತೆಗೆ ದಿವ್ಯ ಶುಕಯುಗ್ಮದ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿ ಇದೆ—ರಾಮನ ಮುಂದಿನ ರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕ, ಸೀತೆಯ ಸ್ವಪರಿಚಯ, ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣ ಪಠಣ ನಡೆಯುವುದೆಂಬುದು. ಅವರು ರಾಮನ ವಂಶಾವಳಿ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಹೇಳಿ, ರಾಮನ ಮಂಗಳಮಯ ತೇಜಸ್ವಿ ರೂಪವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವರ್ಣಿಸಿ, ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪದಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರವೆಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸೀತೆ ಶುಕಿಯನ್ನು ತಡೆದಾಗ ವಿರಹ-ಶೋಕ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಶಾಪ ಹೊರಡುತ್ತದೆ; ಅದು ನಂತರ ರಾಮ-ಸೀತಾ ವಿಭಜನೆಯ ಪುರಾಣೋಕ್ತ ಕಾರಣವೆಂದು ನಿರೂಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಕ್ದೋಷ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅನರ್ಥಗಳ ಕುರಿತು ಬೋಧನೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.