Adhyaya 37

ಶೇಷ–ವಾತ್ಸ್ಯಾಯನ ಸಂವಾದದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳು ಶ್ರೀರಾಮಕಥೆಯ ಅದ್ಭುತ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ, ಅದನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದಲೇ ಪಾವನತೆ ದೊರೆಯುವುದನ್ನೂ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಗಸ್ತ್ಯರ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಶ್ರೀರಾಮನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ-ದೋಷಶಮನಾರ್ಥ ಮಹಾಯಾಗ/ಮಹಾನುಷ್ಠಾನವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯವಾಸಿ ಋಷಿ ಆರಣ್ಯಕ (ವಾಡವೇಂದ್ರ)ರ ಭಕ್ತಿಭರಿತ ಪ್ರಸಂಗ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಶತ್ರುಘ್ನನು ಸಹಚರರೊಂದಿಗೆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ರಾಮದರ್ಶನದ ತೀವ್ರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಋಷಿ ಹರ್ಷಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಕರೆತರುವರು. ಸರಯೂ ತೀರದಲ್ಲಿ ದಾನಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ ಮುನಿಗಳ ನಡುವೆ ವಿರಾಜಮಾನ ಶ್ರೀರಾಮನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಋಷಿ ಕೃತಾರ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರೀರಾಮನ ಅಪೂರ್ವ ವಿನಯ—ಋಷಿಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಿಸಿ ಆ ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುವುದು—ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಆರಣ್ಯಕನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ: ರಾಮನಾಮವೇ ಸರ್ವಪಾಪಹರ; ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಋಷಿಯ ತೇಜಸ್ಸು ಶ್ರೀರಾಮನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ; ದಿವ್ಯ ವಾದ್ಯನಾದ, ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಗಾನಗಳಿಂದ ಆ ಸಿದ್ಧಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ.