Adhyaya 31

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನರಕಯಾತ್ರೆಯ ಪ್ರಸಂಗದೊಂದಿಗೆ ಕರ್ಮನೀತಿ ಮತ್ತು ಧೇನು-ವ್ರತದ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಮಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು—ಅತಿಪುಣ್ಯವಂತನಾದ ರಾಮಭಕ್ತನಿಗೂ ಯಮನಗರದ ಸಮೀಪತೆ ಏಕೆ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಧರ್ಮರಾಜನು—ಹಿಂದೆ ಮೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಸುವನ್ನು ತಡೆದು ಅದರ ತೃಣಭಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನ ಮಾಡಿದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪಾಪಶೇಷದಿಂದಲೇ ಈ ಸಮೀಪತೆ ಉಂಟಾಯಿತು; ಭಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆ ಮಹತ್ತರವಾದರೂ ಕರ್ಮಫಲ ನುಣುಪಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಸುಮತಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಜಾಬಾಲಿ ಗೋಪೂಜೆ, ಧೇನು-ವ್ರತ, ನಿತ್ಯ ಗೋ-ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಸೇವೆ, ಸ್ನಾನ-ಪೂಜೆ, ಹಾಗೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ತೃಣ-ಜಲ-ಆಹಾರ ಅರ್ಪಿಸುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ರಕ್ಷಿತ ಹಸು ಸಿಂಹದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ವಿಚಾರ ಎದ್ದೇಳುತ್ತದೆ. ಉಪದೇಶದಲ್ಲಿ ಭೇದ ಸ್ಪಷ್ಟ—ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಗೋಹಿಂಸೆ ಬಹುತೇಕ ಅಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ್ಯ; ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ನಡೆದ ಹಾನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಶಾಂತಿ-ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಸಾಧ್ಯ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ರಘುನಾಥಾರಾಧನೆ, ಗೋಸಂರಕ್ಷಣೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಣದಾನ ಮಾಡುವಂತೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸುರಭಿ/ಕಾಮಧೇನು ಋತಂಭರ ರಾಜನಿಗೆ ರಾಮಭಕ್ತ ಪುತ್ರನ ವರ ನೀಡಿ, ರಾಜನು ಕೊನೆಗೆ ಹರಿಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.