
The Slaying of Bhīmanāda and the Teaching on Gaṅgā–Ocean Confluence, Land-Donation Ethics, and Karmic Consequences
ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಒಬ್ಬ ರಕ್ಷಕ-ವೀರನನ್ನು, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನುಂಗುವ ಖಡ್ಗಧಾರಿ ಭೀಮನಾದನ ಭೀತಿಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ರಾಜನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗಂಗೆಯ ಸಮುದ್ರ-ಸಂಗಮದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ ವೀರನು ಭೀಮನಾದನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಕ್ಷಣ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾರ್ಷದರು ಜೊತೆಯಾದ ತೇಜೋಮಯ ಪುರುಷನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ, ಕಥೆಯನ್ನು ಕರ್ಮಫಲ-ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮನೀತಿಯ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿ ಎಂಬ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜನು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ—ಪಾಖಂಡಿಗಳ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ದ್ವಿಜಧರ್ಮವನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಭೂದಾನದ ನೀತಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದನು. ಸಣ್ಣದಾಗಿ ತೋರುವ ಆ ದೋಷವೇ ಮಹಾವಿಪತ್ತಾಗಿ ರಾಜ್ಯನಾಶ ಮತ್ತು ಯಮಶಾಸನದಲ್ಲಿ ನರಕಫಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು; ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ಲೆಕ್ಕ ಮತ್ತು ಭಾಸ್ಕರಿ-ದೇವನ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ತೀರ್ಪು ವಿವರವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಗಂಗಾಸಾಗರ ತೀರ್ಥಾಚರಣೆ—ಪ್ರಾತಃಸ್ನಾನ, ನಾರಾಯಣಪೂಜೆ, ಗಾನ-ನೃತ್ಯಸಹಿತ ಭಕ್ತಿ, ತುಳಸೀಸೇವೆ—ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಣೆಯಾಗುವುದು, ಶೋಕವಿಲಾಪ, ಆತ್ಮಹತ್ಯಾ ಸಂಕಲ್ಪ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾನವ ದುಃಖವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ‘ನನ್ನದು’ ಎಂಬ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಡುವ ಉಪದೇಶ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಗೃಹಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಗಂಧಿನೀ ಮಾಧವನನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
No shlokas available for this adhyaya yet.