Adhyaya 24

ಏಕಾದಶಿಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬಳಿಕ ಜೈಮಿನಿ, ತುಳಸಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ವ್ಯಾಸರು ಬೋಧಿಸುವುದು—ತುಳಸಿ ದಿವ್ಯಾಧಿಷ್ಠಾನ; ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸಮಸ್ತ ದೇವಗಣಗಳು ಹಾಗೂ ತೀರ್ಥಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತುಳಸಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಧರ್ಮಕರ್ಮಗಳು ಮಹಾಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ. ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ-ಸೇವೆಯ ವಿಧಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ನೀರು ಹಾಕುವುದು, ನೆರಳು ಕಲ್ಪಿಸುವುದು, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೀಪಾರ್ಪಣೆ, ಬೇರುಭಾಗದ ಸ್ವಚ್ಛತೆ/ಮಾರ್ಜನ, ನೆಡುವುದು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಿಸುವುದು. ಇವುಗಳ ಫಲವಾಗಿ ಪಾಪನಾಶ, ಐಶ್ವರ್ಯವೃದ್ಧಿ, ಪುಣ್ಯಸಂಚಯ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಜೊತೆಗೆ ಎಲೆ ಕೀಳುವ ಮಂತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ “ವೇದನೆ” ಆಗದಂತೆ ಅಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಧಾತ್ರಿ/ಆಮಲಕಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತುಳಸಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿ, ಎರಡೂ ಕರ್ಮಕಾಂಡದ ಫಲಸಿದ್ಧಿಗೆ ಅವಶ್ಯಕವೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳ ಸನ್ನಿಧಿ ಇರುವಲ್ಲಿ ದಾನ-ಪೂಜೆ-ಜಪಾದಿಗಳು ಅಕ್ಷಯಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆ; ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳ ಅಶುದ್ಧ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಂಜರು ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.