Adhyaya 19

ವ್ಯಾಸರು ಜೈಮಿನಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ—ನಾರಾಯಣನ ಶರಣಾಗುವವರಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಅನಿಷ್ಟ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವೈಷ್ಣವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ದೃಷ್ಟಾಂತ: ಉರ್ವೀಶು ಎಂಬ ಪಾಪಾಚಾರಿ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿ ದಸ್ಯುವಾಗುತ್ತಾನೆ. ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹರಿಗಾಗಿ ನೈವೇದ್ಯ ಅರ್ಪಣಧರ್ಮವನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮುರಾರಿಗೇ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕಾದ ವಸ್ತು ಪವಿತ್ರವೆಂದು ನೆನೆದು, ನೈವೇದ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ತಾನೇ ತಿನ್ನದೆ ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಜನಾರ್ದನನು ಅವನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಪಟ್ಟಣದವರು ಕೊಂದರೂ ಅವನು ಹರಿಧಾಮಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಎರಡನೇ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಸರ್ವಜನಿ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕೇಶವನ ದರ್ಶನ ಪಡೆದು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ-ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿಷ್ಣು ಅವನಿಗೆ ಗುಪ್ತ ಕರ್ಮಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ—ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ನೈವೇದ್ಯ ಭಕ್ಷಿಸಿದುದರಿಂದ ಮೋಕ್ಷಬೀಜ ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂದು. ನಂತರ ಯಾವುದು ಪ್ರೀತಿಕರ, ಯಾವುದು ಕೋಪಕಾರಕವೆಂದು ಆಚಾರಸಂಹಿತೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ—ಭಕ್ತಿ, ಸೇವೆ, ದಾನ, ಶೌಚ, ಸತ್ಯ, ವೈಷ್ಣವ-ಸತ್ಕಾರ ಪ್ರಿಯ; ವೈಷ್ಣವ-ನಿಂದೆ ಮಹಾಪರಾಧ. ನಿತ್ಯ ವಾಸುದೇವ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಉಪದೇಶಿಸಿ ಮುಗಿಸುತ್ತದೆ.