Adhyaya 18

ಜೈಮಿನಿ ಪರಮ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ವ್ಯಾಸರು (ಮುಂದೆ ಪುರಾಣವಕ್ತೃಸ್ವರದಲ್ಲಿ) ಲವಣಸಮುದ್ರದ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ಪುರುಷೋತ್ತಮ-ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಿಂತಲೂ ದುರ್ಲಭ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ‘ವಿಷ್ಣುಸಮಾನರು’ ಆಗುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ದೋಷಾನ್ವೇಷಣೆ ಮತ್ತು ನಿಂದೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕೆಂದು ಬೋಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಸಾದಾನ್ನವು ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದದು, ಹರಿಯೇ ಭುಜಿಸಿದದು ಎಂದು ಮಹಿಮೆ ಹೇಳಿ, ಅದು ಪಾಪನಾಶಕವೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸುವುದೂ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ರೋಹಿಣೀ, ಶ್ವೇತಗಂಗಾ, ಸಮುದ್ರ ಇತ್ಯಾದಿ ಪುಣ್ಯಜಲಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ಪಿತೃತರ್ಪಣ, ದಾನ, ಜಪ, ಯಜ್ಞ, ವಿಷ್ಣುಪೂಜೆಗಳು ಅಕ್ಷಯಫಲಪ್ರದವೆಂದು ವಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಜಗನ್ನಾಥ, ಬಲಭದ್ರ, ಸುಭದ್ರೆಯ ದರ್ಶನ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುಂಡಿಕಾ ಯಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ—ಮುಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಲೋಕಸೌಭಾಗ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಂಸಾರತರಣಕ್ಕೆ ಪುರುಷೋತ್ತಮ-ಕ್ಷೇತ್ರವೇ ಪರಮ ತೀರ್ಥವೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ.