Adhyaya 17

ಜೈಮಿನಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳುವದೇನೆಂದರೆ: ಕೇಶವನು ವಾಸಿಸುವ ಪುರುಷೋತ್ತಮಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹರಿ-ಭಕ್ತಿ ಪರಮ ಪಾವನಕಾರಿಣಿ. ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಭದ್ರತನು ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವಿಷಯಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ವೇದಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿ, ಶ್ರಾದ್ಧದಿನದಲ್ಲಿಯೂ ವೇಶ್ಯೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಲಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಉಂಟಾಗಿ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಮುನಿಯ ಶರಣು ಹೋಗಿ ತನ್ನ ದೋಷಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಶುಭದೇಹಾದಿ ವರವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ. ದಾಂತ ಎಂಬ ಗುರುಮುನಿ ಅವನಿಗೆ ಕ್ರಿಯಾ-ಯೋಗದ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ—ದೋಷತ್ಯಾಗ, ಸದಾಚಾರ, ದೇವಾಲಯಸೇವೆ, ಪಂಚಮಹಾಯಜ್ಞಗಳು, ಮಂತ್ರಜಪ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ೧೦೮ ನಾಮಗಳ ವಿನಿಯೋಗ-ಧ್ಯಾನಸಹಿತ ಪಠಣ. ಐದು ದಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಶ್ರೀಹರಿ ದರ್ಶನ ನೀಡಿ ಅವನ ಸ್ತುತಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಭಾವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳವರೆಗೆ ಸ್ಥಿರಭಕ್ತಿಯ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ ಸಖ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ದಾಂತನಿಗೂ ದರ್ಶನ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಅಧ್ಯಾಯವು ಮಾನವಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಭಾರತವರ್ಷದ ದುರ್ಲಭತೆ, ಹಾಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಉಪಾಸನೆಯಿಂದ ಮೋಕ್ಷಸಿದ್ಧಿ ಎಂಬ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.