Adhyaya 14

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಯನಾದ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ವೈಷ್ಣವಪೂಜೆಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುವ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪೂಜೆಗೆ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಸಂಗತಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು—ಅಶುಚಿ ಪ್ರದೇಶಗಳು, ದುರ್ವಾಸನೆಯ ಸ್ಥಳಗಳು, ಪತಿತರ ಮನೆಗಳು, ಪಾಖಂಡಿಗಳು ಅಥವಾ ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳ ಸಮೀಪ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಳಲು, ಜಗಳ, ಹಾಸ್ಯವಾಡಿಕೆ, ಲೋಭ, ದಾನಾಸಕ್ತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ದೋಷಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ನಿಷಿದ್ಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ—ಕಪಟ ಮತ್ತು ಚಿತ್ತವಿಕ್ಷೇಪದಿಂದ ಪೂಜಾಫಲ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮವೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತ, ಮನಶ್ಶುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಸುಗಳೂ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಏಕಾಗ್ರ ಭಕ್ತಿ, ವ್ಯರ್ಥ ಮಾತುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ತಾಜಾ ಸರಳ ನೈವೇದ್ಯಗಳಂತಹ ಅಲ್ಪ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನೂ ಭಗವಂತನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾಸಾನುಸಾರ ಅರ್ಪಣೆ-ದಾನಗಳು—ಕಬ್ಬಿನ ರಸ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿನ ಪದಾರ್ಥಗಳು, ಹಾಲು/ಮೊಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಅನ್ನ, ಹೊಸ ವಸ್ತ್ರದಾನ—ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಗಂಟೆ, ವಾದ್ಯ, ನೃತ್ಯ, ಗಾನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಫಲವಾಗಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯ, ವಿಷ್ಣುಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.