Adhyaya 13

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠಮಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಪೂಜೆಯ ವಿಧಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಶೀತಲ ಅಭಿಷೇಕ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಬಳಕೆ, ಚಾಮರದಿಂದ ವೀಸುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಾಲಯ/ಪೂಜಾಸ್ಥಾನದ ಯೋಗ್ಯತೆ-ಅಯೋಗ್ಯತೆ ನಿಯಮಗಳು। ನಂತರ ತಿಂಗಳವಾರು ಕ್ರಮ: ಆಷಾಢದಲ್ಲಿ ದಧಿಯನ್ನ, ಬೆಣ್ಣೆ ಮೊದಲಾದ ನೈವೇದ್ಯ; ಶ್ರಾವಣ-ಭಾದ್ರಪದದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪ-ಫಲ ಅರ್ಪಣೆ, ಆಹಾರ ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ನಿಷೇಧಗಳು; ಆಶ್ವಿನದಲ್ಲಿ ಜಲಾರ್ಪಣೆ/ಅರ್ಘ್ಯದಾನಕ್ಕೆ ಯುಕ್ತ ಕಾಲನಿರ್ಣಯ ನೀಡಲಾಗಿದೆ। ಮುಂದೆ ಶೌಚ-ಆಚಾರ ವಿಭಾಗ—ವಸ್ತ್ರಧಾರಣೆ, ಕೇಶವಿನ್ಯಾಸ, ಗೃಹಪ್ರತಿಷ್ಠೆ, ತಿಲಕವಿಧಿ, ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವ ಶಸ್ತ್ರಚಿಹ್ನಗಳ ಧಾರಣೆ—ಇವು ರಕ್ಷಕವೂ ಪಾವನವೂ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದವೂ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ। ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕಾರ್ತಿಕಮಾಸದ ಮಹಿಮೆ—ದೀಪದಾನ, ತುಳಸಿ/ಬಿಲ್ವ ಪೂಜೆ, ಕಮಲಾರ್ಚನೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿತ; ಒಂದು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ದಸ್ಯುವೂ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಒಂದೇ ಕಮಲ ಅರ್ಪಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಿವರ್ತನಗೊಂಡು ಜ್ಞಾನ-ಮೋಕ್ಷ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ।