Adhyaya 12

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ವೈಷ್ಣವ ಪೂಜಾವಿಧಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಸಿಹಿಪದಾರ್ಥ, ಸಕ್ಕರೆ, ಹಣ್ಣು ಮೊದಲಾದ ನೈವೇದ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಪ್ರಾಪ್ತಿ, ದೀರ್ಘ ಸ್ವರ್ಗಸೌಖ್ಯ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ಫಲಶ್ರುತಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ಚೈತ್ರ ಮತ್ತು ವೈಶಾಖ ಮಾಸಗಳ ನಿಯಮಗಳು—ಮಧು ಅಭಿಷೇಕ, ಪುಷ್ಪಾರ್ಚನೆ, ಆಹಾರ ನಿಯಮ, ಸ್ನಾನವಿಧಿ, ದಾನ ಹಾಗೂ ಜಲದಾನ—ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವವುಗಳೆಂದು ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೇಂದ್ರ ತತ್ತ್ವ: ಅಶ್ವತ್ಥ (ಅರಳಿ/ಪೀಪಲ್) ವೃಕ್ಷವು ಸ್ವಯಂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯರೂಪ. ಅದರ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ ಪರಮ ಪುಣ್ಯಕರ; ಅದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಕತ್ತರಿಸಲು ಬಿಡುವುದು ಘೋರ ಪಾಪವೆಂದು ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಉಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಭಕ್ತ ಧನಂಜಯ ಅಶ್ವತ್ಥಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದಾಗ ಅದೇ ವೃಕ್ಷದಿಂದ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಅಶ್ವತ್ಥಪೂಜೆಯನ್ನು ಕ್ರಿಯಾಯೋಗಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಶುಭಫಲ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಪ್ರದವೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.