Adhyaya 11

ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವನ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದ ಪೂಜಾಕ್ರಮವನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಏಳುವುದು, ಮಲವಿಸರ್ಜನೆಯ ನಿಯಮಗಳು, ಶೌಚಾಚಾರ, ಮಣ್ಣು‑ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಿ, ದಂತಧಾವನ ಹಾಗೂ ಜಿಹ್ವಾಶುದ್ಧಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾಲ‑ವಿಧಿ‑ನಿಷೇಧಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ನಂತರ ರಾತ್ರಿವಸ್ತ್ರತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ನಾರಾಯಣಸ್ಮರಣೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀಸಹಿತ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಜಾಗರಗೊಳಿಸಿ ಸೇವಾಭಾವದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ಮಂದಿರಸೇವೆ—ಹಳೆಯ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು, ಸ್ವೀಪಿಂಗ್, ಮಣ್ಣು/ಗೋಮಯ ಲೇಪನ—ಇವುಗಳನ್ನು ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರವೆಂದು ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪಾತ್ರೆ‑ಉಪಕರಣಗಳ ಶುದ್ಧಿ, ಸ್ನಾನಾಚಾರ, ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನದೊಂದಿಗೆ ಗರ್ಭಗುಡಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ, ಆಸನ‑ದಿಕ್ಕಿನ ನಿಯಮಗಳು ವಿವರವಾಗಿವೆ. ಶಂಖ ಮತ್ತು ತುಳಸಿಯೊಂದಿಗೆ ದೇವಸ್ನಾನ, ದಿಕ್ಬಂಧನ, ಸಂಕಲ್ಪ, ನ್ಯಾಸ, ಕೃಷ್ಣಧ್ಯಾನ, ಉಪಚಾರಗಳು, ಮಂತ್ರಜಪ, ನೈವೇದ್ಯ, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮತ್ತು ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪ್ರಸಾದತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ—ನಿರ್ಮಾಲ್ಯ, ತುಳಸಿಯ ಸುಗಂಧ, ವಿಷ್ಣುಪಾದೋದಕ ಮತ್ತು ನೈವೇದ್ಯ ಪಾಪನಾಶಕಗಳು; ಪೂಜಾಫಲವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುವುದು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೇ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.