Adhyaya 23

Verse 1

शौनक उवाच । कथयस्व मुने सूत माहात्म्यं कलुषक्षयम् । शेषपंचदिनस्यापि कार्त्तिकस्यानुकंपया

ಶೌನಕನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮುನಿ ಸೂತ, ಕೃಪೆಯಿಂದ ಪಾಪಕ್ಷಯ ಮಾಡುವ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು. ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಉಳಿದ ಐದು ದಿನಗಳನ್ನೂ ವರ್ಣಿಸು.

Verse 2

सूत उवाच । शृणु शौनक यत्पृष्टं माहात्म्यं पापनाशनम् । वक्ष्याम्यहं वै चोर्जस्य शेषपंचदिनस्य च

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಶೌನಕ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಪಾಪನಾಶಕ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು. ನಾನು ಊರ್ಜಸ (ಕಾರ್ತಿಕ) ಮತ್ತು ಅದರ ಉಳಿದ ಐದು ದಿನಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 3

व्रतानां मुनिशार्दूल प्रवरं विष्णुपंचकम् । तस्मिन्यः पूजयेद्भक्त्या श्रीहरिं राधया सह

ಓ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲ, ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ವಿಷ್ಣು-ಪಂಚಕ. ಅದರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರಾಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಮಹಾಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

गंधपुष्पैर्धूपदीपैर्वस्त्रैर्नानाविधैः फलैः । स याति विष्णुसदनं सर्वपापविवर्जितः

ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳು, ಧೂಪ-ದೀಪಗಳು, ನಾನಾವಿಧ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಫಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪವಿವರ್ಜಿತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಸದನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

ब्रह्मचारी गृहस्थो वा वानप्रस्थोऽथवा यतिः । न प्राप्नोति परं स्थानमकृत्वा विष्णुपंचकम्

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಗೃಹಸ್ಥ, ವಾನಪ್ರಸ್ಥ ಅಥವಾ ಯತಿ—ವಿಷ್ಣುಪಂಚಕವನ್ನು ಆಚರಿಸದೆ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರನು।

Verse 6

सर्वपापहरं पुण्यं विख्यातं विष्णुपंचकम् । तत्र स्नानं तु यः कुर्यात्सर्वतीर्थफलं लभेत्

ವಿಖ್ಯಾತ ವಿಷ್ಣುಪಂಚಕವು ಪುಣ್ಯಕರವೂ ಸರ್ವಪಾಪಹರವೂ ಆಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಸರ್ವತೀರ್ಥಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

श्रीहरेः पुरतो विप्र तुलस्याश्च समीपतः । प्रदीपं सर्पिषा पूर्णं दद्याद्यो भक्तिभावतः

ಓ ವಿಪ್ರನೇ! ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಮುಂದೆಯೂ ತುಳಸಿಯ ಸಮೀಪವೂ ತುಪ್ಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಮಹಾಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

नभसि श्रीहरेः प्रीत्यै याति स विष्णुमंदिरम् । पापी याति हरेर्धाम सत्यमेतन्मयोदितम्

ನಭಸಿ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಅವನು ವಿಷ್ಣುಮಂದಿರ-ಧಾಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಪಾಪಿಯೂ ಹರಿ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದು ನಾನು ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯ।

Verse 9

स्नापयेच्चाच्युतं भक्त्या मधुक्षीरघृतादिभिः । दद्यात्किं नो हरिः प्रीतस्तस्मै साधुजनाय वै

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಧು, ಕ್ಷೀರ, ಘೃತಾದಿಗಳಿಂದ ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು. ಹರಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾದರೆ ಅಂಥ ಸಾಧುಜನನಿಗೆ ಏನು ಕೊಡದೆ ಇರುವುದು?

Verse 10

नैवेद्यं देवदेवेशं परमान्नं निवेदयेत् । तस्य पुण्यं प्रसंख्यातुं न शक्तो वै चतुर्मुखः

ದೇವದೇವೇಶನಿಗೆ ಪರಮ ಅನ್ನವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆ ಅರ್ಪಣೆಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಎಣಿಸಲು ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ.

Verse 11

अर्चयित्वा हृषीकेशमेकादश्यां समाहितः । निष्प्राप्य गोमयं सम्यक्मंत्रवत्समुपासते

ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ, ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗೋಮಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಮಂತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 12

गोमूत्रं मंत्रवद्भूयो द्वादश्यां प्राशयेद्व्रती । क्षीरं तथा त्रयोदश्यां चतुर्दश्यां तथा दधि

ವ್ರತಧಾರಿ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಗೋಮೂತ್ರವನ್ನು ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು; ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀರ, ಚತುರ್ದಶಿಯಲ್ಲಿ ದಧಿ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

Verse 13

संप्राप्य पापशुद्ध्यर्थं लंघयित्वा चतुर्दिनम् । पंचमे तु दिने स्नात्वा विधिवत्पूज्य केशवम्

ಪಾಪಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಐದನೇ ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೇಶವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 14

भोजयेद्ब्राह्मणान्भक्त्या तेभ्यो दद्याच्च दक्षिणाम् । ततो नक्तं समश्नीयात्पंचगव्यं सुमंत्रितम्

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಯಥೋಚಿತ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಬೇಕು. ನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಮಂತ್ರಸಂಸ್ಕೃತ ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು.

Verse 15

एवं कर्तुमशक्तो यः फलमूलं च भोजनम् । कुर्याद्धविष्यं वा विप्र यथोक्तविधिना ह वै

ಇಂತೆ ಮಾಡಲು ಅಶಕ್ತನಾದವನು ಫಲಮೂಲಗಳನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಅಥವಾ, ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಯಥೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಹವಿಷ್ಯದಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು.

Verse 16

श्रीहरेः पंचकं विप्र कुर्याद्यस्तुलसीदलैः । पूजयेत्तं स विज्ञेयः स्वयं नारायणः प्रभुः

ಹೇ ವಿಪ್ರ! ತುಳಸಿದಳಗಳಿಂದ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಪಂಚಕಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭು ನಾರಾಯಣನೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 17

पुरा त्रेतायुगे शूद्रो दस्युवृत्तिपरायणः । नाम्ना दंडकरो नित्यं धर्मनिंदां करोति यः

ಪುರಾತನ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ದಸ್ಯುವೃತ್ತಿಗೆ ಪರಾಯಣನಾದ ಒಬ್ಬ ಶೂದ್ರನಿದ್ದನು. ಅವನ ಹೆಸರು ದಂಡಕರ; ಅವನು ನಿತ್ಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 18

असत्यभाषी मित्रघ्नो वेश्याविभ्रम लोलुपः । ब्रह्मस्वहारी क्रूरश्च परस्त्रीगमने रतः

ಅವನು ಅಸತ್ಯಭಾಷಿ, ಮಿತ್ರಘಾತಕ, ವೇಶ್ಯಾವಿಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಲೋಲುಪ; ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವವನು, ಕ್ರೂರನು, ಪರಸ್ತ್ರೀಗಮನದಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 19

शरणागतहंता च पाखंडजनसंगभाक् । गोमांसाशी सुरापश्च परनिंदाकरः सदा

ಶರಣಾಗತನನ್ನು ಹತ್ಯೆಮಾಡುವವನು, ಪಾಖಂಡಿಗಳ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವವನು, ಗೋಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಿಸುವವನು, ಸುರಾಪಾನ ಮಾಡುವವನು, ಸದಾ ಪರನಿಂದೆ ಮಾಡುವವನು—

Verse 20

विश्वासघाती ज्ञातीनां वृत्तिच्छेदी द्विजोत्तम । दुष्टं सर्वे समालोक्य तादृशं तद्गृहे द्विजः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ತನ್ನದೇ ಬಂಧುಗಳ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ದ್ರೋಹಿಸಿ ಅವರ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುವ ದುರಾತ್ಮನನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲ ಸಜ್ಜನರೂ ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ ಅವನ ಮನೆಯನ್ನೇ ವರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 21

आगता ज्ञातयः क्रुद्धास्तस्य पापपरायणम् । ज्ञातय ऊचुः । रे रे मूढ दुराचार विनाशं प्रतिनीयते । या प्रतिष्ठार्जिता पूर्वैरस्माकं निर्मलेऽन्वये

ಪಾಪಪರಾಯಣನಾದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವನ ಜ್ಞಾತಿಗಳು ಬಂದರು. ಜ್ಞಾತಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—“ಏ ಏ, ಮೂಢ ದುರಾಚಾರಿಯೇ! ನೀನು (ನಮ್ಮನ್ನು) ವಿನಾಶದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ನಮ್ಮ ನಿರ್ಮಲ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಜರು ಗಳಿಸಿದ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು…”

Verse 22

इति क्रुद्धा द्विजश्रेष्ठ अपकीर्तिभयादपि । पापिनां प्रवरं सर्वे तत्यजुस्तं कुलादरम्

ಹೀಗೆ, ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ಕೋಪದಿಂದಲೂ ಅಪಕೀರ್ತಿಯ ಭಯದಿಂದಲೂ, ಪಾಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯನಾದ—ಕುಲದ ಆಭರಣವಾಗಿದ್ದ—ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ತ್ಯಜಿಸಿದರು.

Verse 23

इति श्रीपाद्मेमहापुराणे ब्रह्मखण्डे सूतशौनकसंवादे विष्णुपंचक । माहात्म्यंनाम त्रयोविंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಬ್ರಹ್ಮಖಂಡದಲ್ಲಿ ಸೂತ-ಶೌನಕ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ “ವಿಷ್ಣು-ಪಂಚಕ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ” ಎಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.

Verse 24

पथि प्रगच्छतां तेषां भयाद्विप्र न खादितुम् । प्राप्तं किंचित्क्षुधार्त्तास्ते गताश्चान्य स्थलं प्रति

ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಭಯದಿಂದ ಅವರು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಪಡೆದು ಅವರು ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಳದತ್ತ ಹೊರಟರು.

Verse 25

तत्र प्रविष्टास्ते सर्वे दृष्ट्वा पुण्यजनान्बहून् । धात्रीमूले स्थितान्ब्रह्मन्वैष्णवान्द्विजसत्तमान्

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ, ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಅನೇಕ ಪುಣ್ಯಜನರನ್ನು ಕಂಡರು—ಧಾತ್ರಿ ಮರದ ಬೇರು ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರನ್ನು.

Verse 26

सर्वे ते दस्यवो विप्र गता दंडकरोऽपि सः । तेषां परिसरं गत्वा प्रणामं वै चकार ह

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಆ ದಸ್ಯುಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಟುಹೋದರು; ದಂಡಕರನೂ ಹೋದನು. ಅವರ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದನು.

Verse 27

दंडकर उवाच । क्षुधार्तोऽहं द्विजश्रेष्ठाः प्राणा यास्यंति मे ध्रुवम् । ददध्वं खादितुं किंचिद्युष्माकं शरणं गतः

ದಂಡಕರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಾನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೊರಟುಹೋಗುವವು. ತಿನ್ನಲು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಕೊಡಿ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಶರಣಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 28

आकर्ण्य वचनं तस्य चोचुस्ते धर्मतत्पराः । सर्वपापहरे त्वं च विख्याते विष्णुपंचके

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಾದ ಅವರು ಹೇಳಿದರು—‘ನೀನು ಸರ್ವಪಾಪಹರನು; ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಿಷ್ಣುಪಂಚಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ವಿಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದೀಯ.’

Verse 29

कथमन्नं खादितुं ते वांछा त्वद्य हरेर्दिने । विशेषं ते ब्रूहि संज्ञा काते भवति सांप्रतम्

ಹರಿಯ (ವಿಷ್ಣುವಿನ) ಈ ಪವಿತ್ರ ದಿನದಲ್ಲಿ ಇಂದು ನಿನಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಜಿಸಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು? ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು—ಈಗ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಏನು?

Verse 30

स उवाच मुदा विप्रा नाम्ना दंडकरोप्यहम् । सर्वपापसमायुक्तश्चोद्धारो मे कथं भवेत्

ಅವನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ನಾನು ದಂಡಕರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ನನ್ನ ಉದ್ಧಾರ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಲಿ?

Verse 31

ऊचुस्ते वै व्रतं श्रेष्ठं कुरुष्व विष्णुपंचकम् । विप्राणामाज्ञया विप्र चकार विष्णुपंचकम्

ಅವರು ಹೇಳಿದರು—‘ವಿಷ್ಣು-ಪಂಚಕ’ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ವಿಷ್ಣು-ಪಂಚಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 32

स प्रेत्य च हरेः स्थानमारुह्य स्यंदने वरे । आसाद्य श्रीहरेरूपं तस्थौ जन्मविवर्जितः

ದೇಹತ್ಯಾಗದ ನಂತರ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಿವ್ಯ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ ಹರಿಯ ಧಾಮವನ್ನು ಸೇರಿ, ಶ್ರೀಹರಿಯ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದನು.

Verse 33

य इदं शृणुयाद्भक्त्या चाख्यानं पापनाशनम् । कोटिजन्मार्जितं पापं तस्य नश्यति तत्क्षणात्

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಪಾಪನಾಶಕ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಕೋಟಿ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಪಾಪವು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.