Adhyaya 17

Verse 1

शौनक उवाच । विष्णुपादोदकस्यापि माहात्म्यं पापनाशनम् । कथयस्व महाप्राज्ञ समूलं मे कृपार्णव

ಶೌನಕನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ, ಓ ಕೃಪಾರ್ಣವ! ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದೋದಕದ ಪಾಪನಾಶಕ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಮೂಲಸಹಿತವಾಗಿ ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ।

Verse 2

सूत उवाच । समस्तपातकध्वंसि विष्णुपादोदकं शुभम् । कणमात्रं वहेद्यस्तु सर्वतीर्थफलं लभेत्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದ ಶುಭ ಪಾದೋದಕವು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ಒಂದು ಹನಿಯನ್ನಾದರೂ ಧರಿಸಿದವನು ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

विष्णुपादोदकं ब्रह्मन्स्पर्शतः पापनाशनम् । अकालमरणं नास्ति गंगास्नानफलं लभेत्

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ! ವಿಷ್ಣು ಪಾದೋದಕವು ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಾಪನಾಶ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವನಿಗೆ ಅಕಾಲಮರಣವಿಲ್ಲ; ಗಂಗಾಸ್ನಾನದ ಸಮಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 4

विष्णुपादोदकं पापी यः पिबेत्तस्य किल्बिषम् । शरीरस्थं क्षयं याति कृतं ब्रह्मन्न संशयः

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ! ಪಾಪಿಯಾದವನು ಕೂಡ ವಿಷ್ಣು ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಪಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಪಾಪವು ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಶ್ಚಯ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 5

तुलसीपर्णसंयुक्तं विष्णुपादोदकं द्विज । यो वहेच्छिरसा भक्त्या चांते याति हरेर्गृहम्

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ತುಳಸಿಪತ್ರಸಂಯುಕ್ತವಾದ ವಿಷ್ಣು ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುವವನು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

मेरुतुल्यसुवर्णानि दत्त्वा यत्फलमाप्यते । हरिपादोदकं स्पृष्ट्वा प्राप्यते तत्फलं नरैः

ಮೇರುಪರ್ವತದಷ್ಟು ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ, ಜನರು ಹರಿಯ ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 7

धेनुकोटिसहस्राणि यत्फलं लभते नरैः । दत्वा पादोदकं स्पृष्ट्वा तत्फलं प्राप्यते ध्रुवम्

ಸಹಸ್ರ ಕೋಟಿ ಗೋಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಜನರು ಪಡೆಯುವ ಪುಣ್ಯವು ಯಾವದೋ, ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಅದೇ ಫಲವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 8

यज्ञकोटिसहस्राणि कृत्वा यत्फलमाप्यते । हरिपादोदकं स्पृष्ट्वा तस्मात्कोटिगुणं नरैः

ಕೋಟಿ ಸಹಸ್ರ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲಕ್ಕಿಂತ, ಹರಿಯ ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಜನರಿಗೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 9

कोटिकन्याप्रदानेन यत्फलं लभ्यते जनैः । विष्णुपादोदकं स्पृष्ट्वा फलं तस्माद्द्विजाधिकम्

ಕೋಟಿ ಕನ್ಯಾದಾನದಿಂದ ಜನರು ಪಡೆಯುವ ಫಲಕ್ಕಿಂತ, ಹೇ ದ್ವಿಜಾ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 10

दंतिकोटिप्रदानेन सप्तिकोटिप्रदानतः । यत्फलं लभते मर्त्यः स्पृष्ट्वा पादोदकं हरेः

ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಆನೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಎಪ್ಪತ್ತು ಕೋಟಿ ಗೋಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವಾಗಲಿ—ಹರಿಯ ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 11

दत्वा मर्त्यः सप्तद्वीपां ससस्यां यत्फलं लभेत् । विष्णुपादोदकं स्पृष्ट्वा तस्माद्विप्राधिकं लभेत्

ಧಾನ್ಯಸಂಪತ್ತಿನೊಡನೆ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಪಡೆಯುವ ಫಲಕ್ಕಿಂತ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 12

शृणु विप्र प्रवक्ष्यामि संक्षेपेणाधिकं किमु । विष्णुपादोदकं स्पृष्ट्वा पापी याति हरेर्गृहम्

ಓ ವಿಪ್ರ, ಕೇಳು—ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಹೆಚ್ಚಿನದರಿಂದ ಏನು? ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳಿತ ತೀರ್ಥಜಲವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೂ ಪಾಪಿಯೂ ಹರಿಯ ಧಾಮವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 13

शौनक उवाच । स्पृष्ट्वा पीत्वा पुरा केन प्राणिना प्रापि वै गृहम् । कथयस्व हरेः सूत मम त्वं चानुकंपया

ಶೌನಕನು ಹೇಳಿದನು—ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯು ಅದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಕುಡಿದು ನಿಜವಾಗಿ (ನಿಮ್ಮ) ಗೃಹ/ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆದನು? ಹೇ ಸೂತ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹರಿಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಆ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು।

Verse 14

सूत उवाच । पुरा त्रेतायुगे पापी नाम्ना विप्रः सुदर्शनः । जनार्द्दनदिने नित्यमश्नीयात्स द्विजोत्तम

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಸುದರ್ಶನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪಾಪಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಬ್ಬನಿದ್ದನು; ಆದರೂ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಜನಾರ್ದನ (ವಿಷ್ಣು) ದಿನದಲ್ಲೇ ನಿತ್ಯ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 15

शास्त्रनिंदाकरो नित्यं व्रतनिंदाकरः सदा । असावन्यं न जानाति केवलं स्वोदरं विना

ಅವನು ನಿತ್ಯವೂ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಸದಾ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ, ಯಾವುದನ್ನೂ ಅವನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ।

Verse 16

एकदा प्राप्तकालस्तु निधनं प्राप्तवान्द्विज । यमदूताः समायाता बद्ध्वा नीतो यमालयम्

ಒಮ್ಮೆ ಅವನ ನಿಯತಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು. ಯಮದೂತರು ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಯಮಾಲಯಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು।

Verse 17

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे सूतशौनकसंवादे चरणोदकमाहात्म्ये । सप्तदशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಬ್ರಹ್ಮಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಸೂತ-ಶೌನಕ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ, ಚರಣೋದಕ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಪ್ರಕರಣದ ಹದಿನೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।

Verse 18

असौ विप्रो महापापी क्रूरकर्म्मेव दृश्यते

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಹಾಪಾಪಿ; ಅವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ।

Verse 19

चित्रगुप्त उवाच । आकर्णय चास्य पापं पुण्यं नास्त्यणुमात्रकम् । वासरेऽपि हरेर्नित्यमकरोद्भोजनं विभो

ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು ಹೇಳಿದನು—“ಇವನ ಪಾಪವನ್ನೂ ಕೇಳು; ಇವನಲ್ಲಿ ಅಣುಮಾತ್ರವೂ ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲ. ಓ ವಿಭೋ! ಹರಿಯ ಪವಿತ್ರ ವ್ರತದಿನದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ನಿತ್ಯ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.”

Verse 20

वासरे कमलाभर्तुश्चाश्नीयाद्यो नराधमः । पुरीषं सोऽश्नीयाद्राजन्निरयं याति दारुणम्

ಓ ರಾಜನ್! ಕಮಲಾಭರ್ತ (ವಿಷ್ಣು)ನ ಪವಿತ್ರ ದಿನದಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡುವ ನರಾಧಮನು ಮಲವನ್ನೇ ತಿಂದಂತೆ; ಅವನು ದಾರುಣ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 21

मन्वंतरशतं देहि स्थानं तु निरयेऽप्यमुम् । ग्रामक्रोडस्य योनौ हि ततो जन्म भविष्यति

“ಇವನಿಗೆ ನೂರು ಮನ್ವಂತರಗಳವರೆಗೆ ನರಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕೊಡು; ನಂತರ ಅವನು ಹಳ್ಳಿಯ ಹಂದಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುವನು.”

Verse 22

सूत उवाच । यमाज्ञया ततो विप्र तस्य दूतैर्भयंकरैः । पातितस्तु पुरीषे वै मन्वंतरशताधिकम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಯಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನ ಭೀಕರ ದೂತರು ಅವನನ್ನು ಮಲದಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಿದರು; ನೂರಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಮನ್ವಂತರಗಳ ಕಾಲ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಘೋರ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದನು।

Verse 23

ततो मुक्तोऽभवच्चासौ पृथिव्यां ग्रामसूकरः । चिरं नरकमश्नीयाद्धरिवासरभोजनात्

ನಂತರ ಅವನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮದ ಹಂದಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಹರಿವಾಸರ (ಏಕಾದಶಿ) ದಿನ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ ದೋಷದಿಂದ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನರಕವೇದನೆ ಅನುಭವಿಸಿದನು।

Verse 24

ततो विप्र प्राप्तकालः पंचत्वं स जगाम ह । काकयोनौ पुनर्जन्म लेभेऽसौ विड्भुजः सदा

ನಂತರ, ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಕಾಲ ಪೂರ್ತಿಯಾದಾಗ ಅವನು ಮೃತನಾದನು; ಬಳಿಕ ಕಾಗೆಯ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದು, ಅಂದಿನಿಂದ ಸದಾ ಮಲಭೋಜಿಯಾಗಿ ಬದುಕಿದನು।

Verse 25

एकस्मिन्दिवसे विप्र श्रीहरेश्चरणोदकम् । द्वारदेशेस्थितं पीत्वा सर्वपापविवर्जितः

ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಒಂದು ದಿನ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಪಾದೋದಕ (ಚರಣಾಮೃತ)ವನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 26

तस्मिन्नेव दिने काकः पतितः शबरस्य च । काले मृत्युदशां प्राप्तो व्याधेन वायसोपि च

ಅದೇ ದಿನ ಕಾಗೆಯೂ ವಿಪತ್ತಿಗೆ ಒಳಗಾಯಿತು, ಶಬರವೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಾಧ (ಬೇಟೆಗಾರ) ಕೂಡ ಕಾಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಮರಣಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 27

आगते स्यंदने दिव्ये राजहंसयुते शुभे । आरुह्य बलिभुग्विप्र ययौ स हरिमंदिरम्

ರಾಜಹಂಸಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಆ ಶುಭ ದಿವ್ಯ ರಥವು ಬಂದಾಗ, ಬಲಿಭೋಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅದನ್ನು ಏರಿ ಹರಿಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋದನು।

Verse 28

पादोदकस्य माहात्म्यं कथितं पापनाशनम् । यः शृणोति नरः पापी तस्य पापं विनश्यति

ಪಾದೋದಕದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಾಪನಾಶಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಪಾಪಿಯಾದ ನರನು ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಅವನ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ।