Adhyaya 84

Verse 1

सुकर्मोवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं चरित्रं पापनाशनम् । पुत्राणां तारकं दिव्यं बहुपुण्यप्रदायकम्

ಸುಕರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಈ ಪಾಪನಾಶಕ ಚರಿತ್ರವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದೆನು; ಇದು ಪುತ್ರರಿಗೆ ದಿವ್ಯ ತಾರಕವಾಗಿದ್ದು ಬಹುಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 2

प्रत्यक्षं दृश्यते लोके ययातिचरितं श्रुतम् । पूरुणाप्तं महद्राज्यं दुर्गतिं गतवांस्तुरुः

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಯಾತಿಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚರಿತ್ರವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಪೂರು ಮಹಾರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು, ತೂರು ದುರ್ಗತಿಗೆ ಒಳಗಾದನು.

Verse 3

पितृप्रसादात्कोपाच्च यथा जातं तथा पुनः । पुत्राणां तारकं पुण्यं यशस्यं धनधान्यदम्

ತಂದೆಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಾಗಲಿ ಕೋಪದಿಂದಾಗಲಿ—ಯಾವ ಫಲ ಉಂಟಾಗುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ; ಆದರೂ ಅದು ಮತ್ತೆ ಪುತ್ರರಿಗೆ ತಾರಕವಾಗಿ, ಪುಣ್ಯ-ಯಶಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಧನಧಾನ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 4

शापयुक्ताविमौ चोभौ तुरुश्च यदुरेव च । पितृमातृसमं नास्ति अभीष्टफलदायकम्

ಈ ಇಬ್ಬರೂ—ತುರು ಮತ್ತು ಯದು—ಶಾಪಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ಸಮನಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಅವರೇ ಇಷ್ಟಫಲದಾತರು.

Verse 5

साभिलाषेण भावेन पिता पुत्रं समाह्वयेत् । माता च पुत्रपुत्रेति तस्य पुण्यफलं शृणु

ಸ್ನೇಹಭರಿತ ಅಭಿಲಾಷಾಭಾವದಿಂದ ತಂದೆ ಮಗನನ್ನು ಕರೆಯಲಿ; ತಾಯಿ ‘ಮಗನೇ, ಮಗನೇ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಿ—ಅದರ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 6

समाहूतो यथा पुत्रः प्रयाति मातरं प्रति । यो याति हर्षसंयुक्तो गंगास्नानफलं लभेत्

ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮಗನು ತಾಯಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ, ಹರ್ಷಸಹಿತವಾಗಿ ಹೋಗುವವನು ಗಂಗಾಸ್ನಾನದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

पादप्रक्षालनं यस्तु कुरुते च महायशाः । सर्वतीर्थफलं भुंक्ते प्रसादात्तु तयोः सुतः

ಓ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯೇ! ಪೂಜ್ಯರ ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನ ಮಾಡುವವನು ಸರ್ವತೀರ್ಥಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವನ ಮಗನಿಗೂ ಆ ಲಾಭ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 8

अंगसंवाहनाच्चान्यदश्वमेधफलं लभेत् । भोजनाच्छादनस्नानैर्गुरुं यः पोषयेत्सुतः

ಗುರುವಿನ ಅಂಗಸಂವಾಹನದಿಂದ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಭೋಜನ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನಸೇವೆಯಿಂದ ಗುರುವಿಗೆ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡುವ ಮಗನು ಮಹಾಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

पृथ्वीदानसमं पुण्यं तत्पुत्रे हि प्रजायते । सर्वतीर्थमयी गंगा तथा माता न संशयः

ಪೃಥ್ವೀದಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವಳ ಪುತ್ರನಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತದೆ. ಗಂಗೆಯು ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯಿಯಾದಂತೆ, ತಾಯಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 10

बहुपुण्यमयः सिंधुर्यथा लोके प्रतिष्ठितः । अस्मिल्लोंके पिता तद्वत्पुराणकवयो विदुः

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಿಂಧು ನದಿ ಬಹುಪುಣ್ಯಮಯವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವಂತೆ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ತಂದೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಿಮಾವಂತನೆಂದು ಪುರಾಣಕವಿಗಳು (ಋಷಿಗಳು) ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.

Verse 11

सुकर्मोवाच । भ्रंशते क्रोशते यस्तु पितरं मातरं पुनः । स पुत्रो नरकं याति रौरवाख्यं न संशयः

ಸುಕರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಯಾವ ಪುತ್ರನು ತಂದೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಮರುಮರು ನಿಂದಿಸಿ ಕೂಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ‘ರೌರವ’ ಎಂಬ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 12

मातरं पितरं वृद्धौ गृहस्थो यो न पोषयेत् । स पुत्रो नरकं याति वेदनां प्राप्नुयाद्ध्रुवम्

ವೃದ್ಧಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ತಂದೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸದ ಗೃಹಸ್ಥನು—ಅಂತಹ ಪುತ್ರನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವೇದನೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

कुत्सते पापकर्ता यो गुरुं पुत्रः सुदुर्मतिः । निष्कृतिर्नैव दृष्टा वै पुराणैः कविभिः कदा

ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ದುರ್ಮತಿ ಪುತ್ರನು ತನ್ನ ಗುರುವನ್ನೇ ನಿಂದಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲವೆಂದು ಪುರಾಣಕವಿಗಳು (ಋಷಿಗಳು) ಎಂದಿಗೂ ವರ್ಣಿಸಿಲ್ಲ.

Verse 14

एवंज्ञात्वाह्यहंविप्रपूजयामिदिनेदिने । मातरं पितरं नित्यं भक्त्या नमितकंधरः

ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ಹೀಗೆ ತಿಳಿದು ನಾನು ದಿನೇದಿನೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ತಾಯಿ-ತಂದೆಗಳಿಗೆ ನಿತ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಂಠ ವಾಲಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 15

कृत्याकृत्यं वदेच्चैव समाहूय गुरुर्मम । तत्करोम्यविचारेण शक्त्या स्वस्य च पिप्पल

ಹೇ ಪಿಪ್ಪಲಾ! ನನ್ನ ಗುರುವು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು, ಏನು ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ನಾನು ನನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 16

तेन मे परमं ज्ञानं संजातं गतिदायकम् । एतयोश्च प्रसादेन संसारे परिवर्तते

ಅದರಿಂದ ನನಗೆ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜ್ಞಾನವು ಉದಯಿಸಿದೆ; ಮತ್ತು ಈ ಇಬ್ಬರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿನ ಜೀವಿಯ ಗತಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 17

यच्चकिंचित्प्रकुर्वंति मानवा भुवि संस्थिताः । गृहस्थस्तदहं जाने यच्च स्वर्गे प्रवर्तते

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮಾನವರು ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ—ಅದರ ಮೂಲ ಕಾರಣವೆಂದು ನಾನು ಗೃಹಸ್ಥನನ್ನೇ ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೆ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದೂ ಸಹ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ।

Verse 18

नागानां च इहस्थोपि चारं जानामि पिप्पल । एतयोश्च प्रसादाच्च त्रैलोक्यं मम वश्यताम्

ಹೇ ಪಿಪ್ಪಲಾ! ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ನಾನು ನಾಗರ ಸಂಚಾರವನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತೇನೆ; ಮತ್ತು ಈ ಇಬ್ಬರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವು ನನ್ನ ವಶವಾಗಲಿ।

Verse 19

गतं विद्याधरश्रेष्ठ भवानर्चतु माधवम् । विष्णुरुवाच । एवं संचोदितस्तेन पिप्पलो हि स्वकर्मणा

ಹೋಗು, ವಿದ್ಯಾಧರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ; ನೀನು ಮಾಧವ (ವಿಷ್ಣು)ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸು. ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ಅವನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಪಿಪ್ಪಲನು ತನ್ನ ಪೂರ್ವಕರ್ಮವಶದಿಂದ ತದನುಸಾರವಾಗಿ ಪ್ರವೃತ್ತನಾದನು.

Verse 20

आनम्य तं द्विजश्रेष्ठं लज्जितोऽपि दिवं ययौ । सुकर्मासोऽपि धर्मात्मा गुरुं शुश्रूषते नृप

ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಲಜ್ಜಿತನಾಗಿದ್ದರೂ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಓ ರಾಜಾ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಸುಕರ್ಮಾಸನೂ ಗುರುವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶುಶ್ರೂಷಿಸಿದನು.

Verse 21

एतत्ते सर्वमाख्यातं पितृतीर्थानुगं मया । अन्यत्किं ते प्रवक्ष्यामि वद वेन महामते

ಪಿತೃತೀರ್ಥಗಳ ಅನುಕ್ರಮದಂತೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಲಿ? ಹೇಳು, ಓ ಮಹಾಮತಿಯಾದ ವೇನ.

Verse 84

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडेवेनोपाख्याने मातापितृतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरशीतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ‘ಮಾತಾಪಿತೃತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಎಂಭತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.