Adhyaya 76

Verse 1

सुकर्मोवाच । सौरिर्दूतैस्तथा सर्वैः सह स्वर्गं जगाम सः । द्रष्टुं तत्र सहस्राक्षं देववृंदैः समावृतम्

ಸುಕರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಸೌರಿಯು ಆ ಎಲ್ಲ ದೂತರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ದೇವವೃಂದಗಳಿಂದ ಆವರಿತನಾದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ಇಂದ್ರನನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡಲು।

Verse 2

धर्मराजं समायांतं ददर्श सुरराट्तदा । समुत्थाय त्वरायुक्तो दत्वा चार्घमनुत्तमम्

ಆಗ ದೇವರಾಜನು ಧರ್ಮರಾಜನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ತಕ್ಷಣವೇ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿದನು।

Verse 3

पप्रच्छागमनं तस्य कथयस्व ममाग्रतः । समाकर्ण्य महद्वाक्यं देवराजस्य भाषितम्

ದೇವರಾಜನ ಮಹಾವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು—“ಅವನ ಆಗಮನವನ್ನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೇಳು.”

Verse 4

धर्मराजोऽब्रवीत्सर्वं ययातेश्चरितं महत् । धर्मराज उवाच । श्रूयतां देवदेवेश यस्मादागमनं मम

ಧರ್ಮರಾಜನು ರಾಜ ಯಯಾತಿಯ ಮಹತ್ತಾದ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು. ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವದೇವೇಶ, ನನ್ನ ಆಗಮನದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 5

कथयाम्यहमत्रापि येनाहमागतस्तव । नहुषस्यात्मजेनापि वैष्णवेन महात्मना

ಇಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಹೇಗೆ ನಿನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದೆನೋ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಹುಷನ ಪುತ್ರನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ವೈಷ್ಣವನೇ ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದನು।

Verse 6

वैष्णवाश्च कृता मर्त्या ये वसंति महीतले । वैकुंठस्य समं रूपं मर्त्यलोकस्य वै कृतम्

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ ವೈಷ್ಣವರಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಮর্ত್ಯಲೋಕವನ್ನು ವೈಕುಂಠಸಮಾನ ರೂಪವಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

अमरा मानवा जाता जरारोगविवर्जिताः । पापमेव न कुर्वंति असत्यं न वदंति ते

ಅವರು ಮಾನವರಾಗಿದ್ದರೂ ಅಮರರಂತೆ ಜನಿಸಿದರು—ಜರಾ ಹಾಗೂ ರೋಗವಿಲ್ಲದವರು. ಅವರು ಪಾಪವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಅಸತ್ಯವನ್ನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ।

Verse 8

कामक्रोधविहीनास्ते लोभमोहविवर्जिताः । दानशीला महात्मानः सर्वे धर्मपरायणाः

ಅವರು ಕಾಮಕ್ರೋಧರಹಿತರು, ಲೋಭಮೋಹವರ್ಜಿತರು. ದಾನಶೀಲರಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಎಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮಪರಾಯಣರು।

Verse 9

सर्वधर्मैः समर्चंति नारायणमनामयम् । तेन वैष्णवधर्मेण मानवा जगतीतले

ಸರ್ವಧರ್ಮಗಳಿಂದ ಅವರು ನಿರಾಮಯನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆ ವೈಷ್ಣವಧರ್ಮದಿಂದ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.

Verse 10

निरामया वीतशोकाः सर्वे च स्थिरयौवनाः । दूर्वा वटा यथा देव विस्तारं यांति भूतले

ಎಲ್ಲರೂ ರೋಗರಹಿತರಾಗಿ ಶೋಕವಿಲ್ಲದವರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲರ ಯೌವನವೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಹೇ ದೇವಾ, ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ವಟವೃಕ್ಷದಂತೆ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 11

तथा ते विस्तरं प्राप्ताः पुत्रपौत्रैः प्रपौत्रकैः । तेषां पुत्रैः प्रपौत्रैश्च वंशाद्वंशांतरं गताः

ಹೀಗೆ ಅವರು ಪುತ್ರ, ಪೌತ್ರ, ಪ್ರಪೌತ್ರರಿಂದ ವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಆ ವಂಶಜರ ಪುತ್ರರು ಹಾಗೂ ಪ್ರಪೌತ್ರರಿಂದ ಅವರ ವಂಶವು ಒಂದು ಶಾಖೆಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಶಾಖೆಗೆ ಹರಡಿತು.

Verse 12

एवं हि वैष्णवः सर्वो जरामृत्युविवर्जितः । मर्त्यलोकः कृतस्तेन नहुषस्यात्मजेन वै

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವೈಷ್ಣವನು ಜರಾ ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ವಿಯುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಹುಷನ ಆ ಪುತ್ರನೇ ಈ ಮರ್ಥ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಹೀಗೆ ರೂಪಿಸಿದನು.

Verse 13

पदभ्रष्टोस्मि संजातो व्यापारेण विवर्जितः । एतत्सर्वं समाख्यातं मम कर्मविनाशनम्

ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಪತನಗೊಂಡು ಜೀವನೋಪಾಯದ ವ್ಯವಹಾರದಿಂದ ವಂಚಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಕರ್ಮನಾಶ ಹೇಗೆ ಆಯಿತೆಂಬುದನ್ನು ಎಲ್ಲವೂ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 14

एवं ज्ञात्वा सहस्राक्ष लोकस्यास्य हितं कुरु । एतत्ते सर्वमाख्यातं यथापृष्टोस्मि वै त्वया

ಓ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನೇ! ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಈ ಲೋಕದ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡು. ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 15

एतस्मात्कारणादिंद्र आगतस्तव सन्निधौ । इंद्र उवाच । पूर्वमेव मया दूत आगमाय महात्मनः

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಂದ್ರನು ನಿನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆಯಲು ನಾನು ಮೊದಲೇ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೆ.

Verse 16

प्रेषितो धर्मराजेंद्र दूतेनास्यापि भाषितम् । नाहं स्वर्गसुखस्यार्थी नागमिष्ये दिवं पुनः

ಹೇ ಧರ್ಮರಾಜೇಂದ್ರನೇ! ನಿನ್ನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೂತನ ಮೂಲಕವೂ ಅವನು ಹೇಳಿದನು—ನನಗೆ ಸ್ವರ್ಗಸೌಖ್ಯ ಬೇಡ; ನಾನು ಮತ್ತೆ ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 17

स्वर्गरूपं करिष्यामि सर्वं तद्भूमिमंडलम् । इत्याचचक्षे भूपालः प्रजापाल्यं करोति सः

ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿಮಂಡಲವನ್ನು ಸ್ವರ್ಗರೂಪವಾಗಿಸುವೆನು—ಎಂದು ರಾಜನು ಘೋಷಿಸಿದನು; ನಂತರ ಅವನು ಪ್ರಜಾಪಾಲನೆಯ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು.

Verse 18

तस्य धर्मप्रभावेण भीतस्तिष्ठामि सर्वदा । धर्म उवाच । येनकेनाप्युपायेन तमानय सुभूपतिम्

ಅವನ ಧರ್ಮಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ನಾನು ಸದಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರುವೆನು. ಧರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಯಾವುದೇ ಉಪಾಯದಿಂದಾದರೂ ಆ ಸದುಭೂಪತಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತರು.

Verse 19

देवराज महाभाग यदीच्छसि मम प्रियम् । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य धर्मस्यापि सुराधिपः

ಹೇ ದೇವರಾಜ, ಮಹಾಭಾಗನೇ! ನೀನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ…—ಧರ್ಮನ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವಾಧಿಪತಿ ಇಂದ್ರ (ಶಕ್ರ) ಮನದಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು।

Verse 20

चिंतयामास मेधावी सर्वतत्वेन भूपते । कामदेवं समाहूय गंधर्वांश्च पुरंदरः

ಹೇ ಭೂಪತೇ! ಮೇಧಾವಿ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ)ನು ವಿಷಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿ, ನಂತರ ಕಾಮದೇವನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಗಂಧರ್ವರನ್ನೂ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು।

Verse 21

मकरंदं रतिं देव आनिनाय महामनाः । तथा कुरुत वै यूयं यथाऽगच्छति भूपतिः

ಹೇ ದೇವಾ! ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು ಮಕರಂದನನ್ನೂ ರತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಕರೆತಂದಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ರಾಜನು ಇಲ್ಲಿ ಬರುವಂತೆ ಕಾರ್ಯಮಾಡಿರಿ।

Verse 22

यूयं गच्छन्तु भूर्लोकं मयादिष्टा न संशयः । काम उवाच । युवयोस्तु प्रियं पुण्यं करिष्यामि न संशयः

ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಭೂರ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಿ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಕಾಮನು ಹೇಳಿದನು—ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರಿಯವಾದ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಾಡುವೆನು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 23

राजानं पश्य मां चैव स्थितं चैव समा युधि । तथेत्युक्त्वा गताः सर्वे यत्र राजा स नाहुषिः

ರಾಜನನ್ನು ನೋಡು—ನನ್ನನ್ನೂ ನೋಡು—ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಮವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ. ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ರಾಜ ನಾಹುಷನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು।

Verse 24

नटरूपेण ते सर्वे कामाद्याः कर्मणा द्विज । आशीर्भिरभिनंद्यैव ते च ऊचुः सुनाटकम्

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ಕಾಮಾದಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಬಲದಿಂದ ನಟರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆಶೀರ್ವಚನಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿ—“ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸುಂದರ ನಾಟಕ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 25

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ययातिः पृथिवीपतिः । सभां चकार मेधावी देवरूपां सुपंडितैः

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಭೂಪತಿ ಯಯಾತಿ ರಾಜನು, ಮೇಧಾವಿಯಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಂಡಿತ ನಿಪುಣರಿಂದ ದೇವಸಮಾನ ವೈಭವದ ಸಭಾಮಂಟಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಸಿದನು.

Verse 26

समायातः स्वयं भूपो ज्ञानविज्ञानकोविदः । तेषां तु नाटकं राजा पश्यमानः स नाहुषिः

ಜ್ಞಾನ-ವಿಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ ಭೂಪನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು; ನಾಹುಷ ವಂಶೀಯ ಆ ರಾಜನು ಅವರ ನಾಟಕವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದನು.

Verse 27

चरितं वामनस्यापि उत्पत्तिं विप्ररूपिणः । रूपेणाप्रतिमा लोके सुस्वरं गीतमुत्तमम्

ಅಲ್ಲಿ ವಾಮನ ಭಗವಂತನ ಚರಿತವೂ ಹಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂಪ ಧರಿಸಿದವನ ಉದ್ಭವವೂ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮ ರೂಪಧಾರಿಯಾದ ಅವನ ಕುರಿತು ಅದು ಸುಸ್ವರದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗೀತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 28

गायमाना जरा राजन्नार्यारूपेण वै तदा । तस्या गीतविलासेन हास्येन ललितेन च

ಹೇ ರಾಜನೇ! ಆ ವೇಳೆ ಜರೆಯು ಆರ್ಯಸ್ತ್ರೀರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು; ಅವಳ ಗೀತವಿಲಾಸ, ಮಧುರ ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಲಲಿತ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ (ಎಲ್ಲರೂ ಆಕರ್ಷಿತರಾದರು).

Verse 29

मधुरालापतस्तस्य कंदर्पस्य च मायया । मोहितस्तेन भावेन दिव्येन चरितेन च

ಅವನ ಮಧುರ ವಚನಗಳಿಂದಲೂ ಕಂದರ್ಪ (ಕಾಮದೇವ)ನ ಮಾಯೆಯಿಂದಲೂ ಅವನು ಮೋಹಿತನಾದನು। ಆ ದಿವ್ಯ ಭಾವದಿಂದಲೂ ದಿವ್ಯ ಆಚರಣೆಯಿಂದಲೂ ಅವನು ವಿಮೂಢನಾದನು॥

Verse 30

बलेश्चैव यथारूपं विंध्यावल्या यथा पुरा । वामनस्य यथारूपं चक्रे मारोथ तादृशम्

ಹಿಂದೆ ಬಲಿಯ ರೂಪ ಹೇಗಿತ್ತೋ—ವಿಂಧ್ಯಾವಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತೋ—ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆಗ ಮಾರ (ಕಾಮದೇವ) ವಾಮನನಂತೆಯೇ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು॥

Verse 31

सूत्रधारः स्वयं कामो वसंतः पारिपार्श्वकः । नटीवेषधरा जाता सा रतिर्हृष्टवल्लभा

ಸ್ವತಃ ಕಾಮದೇವನೇ ಸೂತ್ರಧಾರನಾದನು; ವಸಂತನು ಅವನ ಪಾರ್ಶ್ವಸೇವಕನಾದನು. ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುವ ರತಿ ನಟೀವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪ್ರಕಟಳಾದಳು॥

Verse 32

नेपथ्यांतश्चरी राजन्सा तस्मिन्नृत्यकर्मणि । मकरंदो महाप्राज्ञः क्षोभयामास भूपतिम्

ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ನೃತ್ಯಕರ್ಮ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ನೆಪಥ್ಯದೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸಿದ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಮಕರಂದನು ಭೂಪತಿಯನ್ನು ಕ್ಷೋಭಗೊಳಿಸಿದನು॥

Verse 33

यथायथा पश्यति नृत्यमुत्तमं गीतं समाकर्णति स क्षितीशः । तथातथा मोहितवान्स भूपतिं नटीप्रणीतेन महानुभावः

ಕ್ಷಿತೀಶನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ನೃತ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಗೀತವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಂತೆ, ನಟಿಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಿಂದ ಆ ಮಹಾನುಭಾವನು ರಾಜನನ್ನು ಪುನಃಪುನಃ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು॥

Verse 76

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थे ययातिचरित्रे षट्सप्ततितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದ ಅಂತರಗತವಾಗಿ, ಮಾತಾಪಿತೃತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಯಾತಿಚರಿತ್ರವಿಷಯಕ ಎಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।