Adhyaya 75

Verse 1

सुकर्मोवाच । विष्णुं कृष्णं हरिं रामं मुकुंदं मधुसूदनम् । नारायणं विष्णुरूपं नारसिंहं तमच्युतम्

ಸುಕರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ವಿಷ್ಣು, ಕೃಷ್ಣ, ಹರಿ, ರಾಮ; ಮುಕುಂದ, ಮಧುಸೂದನ; ವಿಷ್ಣುರೂಪನಾದ ನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ನರಸಿಂಹ—ಆ ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ನಾನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 2

केशवं पद्मनाभं च वासुदेवं च वामनम् । वाराहं कमठं मत्स्यं हृषीकेशं सुराधिपम्

ಕೇಶವ, ಪದ್ಮನಾಭ, ವಾಸುದೇವ, ವಾಮನ; ವರಾಹ, ಕೂರ್ಮ, ಮತ್ಸ್ಯ; ಹಾಗೆಯೇ ಹೃಷೀಕೇಶ—ದೇವಾಧಿಪತಿ—ಈ ನಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು।

Verse 3

विश्वेशं विश्वरूपं च अनंतमनघं शुचिम् । पुरुषं पुष्कराक्षं च श्रीधरं श्रीपतिं हरिम्

ನಾನು ಹರಿಯನ್ನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅವನು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ, ವಿಶ್ವರೂಪ; ಅನಂತ, ನಿರಪರಾಧ, ಶುದ್ಧ; ಪರಮಪುರುಷ, ಪದ್ಮಾಕ್ಷ; ಶ್ರೀಧರ, ಶ್ರೀಪತಿ।

Verse 4

श्रीनिवासं पीतवासं माधवं मोक्षदं प्रभुम् । इत्येवं हि समुच्चारं नामभिर्मानवाः सदा

‘ಶ್ರೀನಿವಾಸ, ಪೀತವಾಸ, ಮಾಧವ, ಮೋಕ್ಷಪ್ರದ ಪ್ರಭು’—ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಾಮಗಳನ್ನು ಸಮುಚ್ಚಯವಾಗಿ ಮಾನವರು ಸದಾ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 5

प्रकुर्वंति नराः सर्वे बालवृद्धाः कुमारिकाः । स्त्रियो हरिं सुगायंति गृहकर्मरताः सदा

ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ—ಮಕ್ಕಳು, ವೃದ್ಧರು, ಕುಮಾರಿಯರು; ಗೃಹಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿರತರಾದ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಹರಿಯನ್ನು ಮಧುರವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

आसने शयने याने ध्याने वचसि माधवम् । क्रीडमानास्तथा बाला गोविंदं प्रणमंति ते

ಕುಳಿತು, ಮಲಗಿ, ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವಚನದಲ್ಲಿ—ಅವರು ಮಾಧವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆಟವಾಡುತ್ತಲೇ ಆ ಬಾಲಸಹಜ ಭಕ್ತರು ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

दिवारात्रौ सुमधुरं ब्रुवंति हरिनाम च । विष्णूच्चारो हि सर्वत्र श्रूयते द्विजसत्तम

ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಅವರು ಮಧುರವಾಗಿ ಹರಿನಾಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಷ್ಣುನಾಮೋಚ್ಚಾರವೇ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ।

Verse 8

वैष्णवेन प्रभावेण मर्त्या वर्तंति भूतले । प्रासादकलशाग्रेषु देवतायतनेषु च

ವೈಷ್ಣವ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಪ್ರಾಸಾದಗಳ ಕಲಶ-ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೂ, ದೇವಾಲಯಗಳ ಒಳಗೂ ಸಹ।

Verse 9

यथा सूर्यस्य बिंबानि तथा चक्राणि भांति च । वैकुंठे दृश्यते भावस्तद्भावं जगतीतले

ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ-ವಲಯಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ ದಿವ್ಯ ಚಕ್ರಗಳೂ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ; ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಭಾವವೇ ಭೂಮಿತಲದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 10

तेन राज्ञा कृतं विप्र पुण्यं चापि महात्मना । विष्णुलोकस्य समतां तथानीतं महीतलम्

ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಆ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜನು ಮಹತ್ತರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕಸಮಾನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದನು.

Verse 11

नहुषस्यापि पुत्रेण वैष्णवेन ययातिना । उभयोर्लोकयोर्भावमेकीभूतं महीतलम्

ನಹುಷನ ಪುತ್ರನಾದ ವೈಷ್ಣವ ಯಯಾತಿಯೂ ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳ ಭಾವವನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಮಾಡಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 12

भूतलस्यापि विष्णोश्च अंतरं नैव दृश्यते । विष्णूच्चारं तु वैकुंठे यथा कुर्वंति वैष्णवाः

ಭೂತಲಕ್ಕೂ ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ಮಧ್ಯೆ ಯಾವುದೇ ಭೇದವೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವರು ಹೇಗೆ ವಿಷ್ಣುನಾಮೋಚ್ಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ.

Verse 13

भूतले तादृशोच्चारं प्रकुर्वंति च मानवाः । उभयोर्लोकयोर्विप्र एकभावः प्रदृश्यते

ಭೂತಲದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾನವರು ಅಂಥದೇ ಉಚ್ಚಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಭಾವವು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 14

जरारोगभयं नास्ति मृत्युहीना नरा बभुः । दानभोगप्रभावश्च अधिको दृश्यते भुवि

ಜರಾ ಮತ್ತು ರೋಗದ ಭಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಜನರು ಮರಣರಹಿತರಾದರು. ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ದಾನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಭೋಗದ ಪ್ರಭಾವವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.

Verse 15

पुत्राणां तु सुखं पुण्यमधिकं पौत्रजं नराः । प्रभुंजंति सुखेनापि मानवा भुवि सत्तम

ಪುತ್ರರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಸುಖವು ಪುಣ್ಯಕರವಾದುದು; ಆದರೆ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆನಂದವು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಪುಣ್ಯವೆಂದು ಜನರು ಎಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಆ ಸುಖವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 16

विष्णोः प्रसाददानेन उपदेशेन तस्य च । सर्वव्याधिविनिर्मुक्ता मानवा वैष्णवाः सदा

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವರ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದರಿಂದ ವೈಷ್ಣವ ಜನರು ಸದಾ ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 17

स्वर्गलोकप्रभावो हि कृतो राज्ञा महीतले । पंचविंशप्रमाणेन वर्षाणि नृपसत्तम

ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ, ರಾಜನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಂತೆಯೇ ವೈಭವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡನು।

Verse 18

गदैर्हीना नराः सर्वे ज्ञानध्यानपरायणाः । यज्ञदानपराः सर्वे दयाभावाश्च मानवाः

ಎಲ್ಲಾ ಜನರೂ ರೋಗರಹಿತರು; ಎಲ್ಲರೂ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರು. ಎಲ್ಲರೂ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಾನದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರು; ಮಾನವರಲ್ಲಿ ದಯಾಭಾವವೂ ತುಂಬಿದೆ।

Verse 19

उपकाररताः पुण्या धन्यास्ते कीर्तिभाजनाः । सर्वे धर्मपरा विप्र विष्णुध्यानपरायणाः

ಪರೋಪಕಾರದಲ್ಲಿ ರತರಾಗಿರುವವರು ಪುಣ್ಯವಂತರು, ಧನ್ಯರು, ಕೀರ್ತಿಗೆ ಪಾತ್ರರು. ಓ ವಿಪ್ರ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮಪರಾಯಣರು ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಾಯಣರು।

Verse 20

राज्ञा तेनोपदिष्टास्ते संजाता वैष्णवा भुवि । विष्णुरुवाच । श्रूयतां नृपशार्दूल चरित्रं तस्य भूपतेः

ಆ ರಾಜನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಅವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವರಾದರು. ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ನೃಪಶಾರ್ದೂಲ, ಆ ಭೂಪತಿಯ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 21

सर्वधर्मपरो नित्यं विष्णुभक्तश्च नाहुषिः । अब्दानां तत्र लक्षं हि तस्याप्येवं गतं भुवि

ನಹುಷನ ವಂಶಜನು ನಿತ್ಯವೂ ಸರ್ವಧರ್ಮಪರನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾ ಅವನಿಗೆ ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು.

Verse 22

नूतनो दृश्यते कायः पंचविंशाब्दिको यथा । पंचविंशाब्दिको भाति रूपेण वयसा तदा

ದೇಹವು ನೂತನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷದವನಂತೆ. ಆಗ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ವಯಸ್ಸಲ್ಲಿಯೂ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷದವನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

प्रबलः प्रौढिसंपन्नः प्रसादात्तस्य चक्रिणः । मानुषा भुवमास्थाय यमं नैव प्रयांति ते

ಚಕ್ರಧಾರಿ ಹರಿಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವರು ಪ್ರಬಲರೂ ಪ್ರೌಢಶಕ್ತಿಸಂಪನ್ನರೂ ಆಗುತ್ತಾರೆ. ಮಾನವಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಅವರು ಯಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 24

रागद्वेषविनिर्मुक्ताः क्लेशपाशविवर्जिताः । सुखिनो दानपुण्यैश्च सर्वधर्मपरायणाः

ಅವರು ರಾಗದ್ವೇಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರು, ಕ್ಲೇಶರೂಪ ಪಾಶಗಳಿಂದ ವಿಯುಕ್ತರು. ದಾನಪുണ್ಯದಿಂದ ಸುಖಿಗಳಾಗಿ ಸರ್ವಧರ್ಮಪರಾಯಣರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 25

विस्तारं तेजनाः सर्वे संतत्यापि गता नृप । यथा दूर्वावटाश्चैव विस्तारं यांति भूतले

ಹೇ ನೃಪ! ಆ ಎಲ್ಲ ತೇಜಸ್ವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂತತಿಯೊಡನೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ವಟವೃಕ್ಷ ಹೇಗೆ ಹರಡುತ್ತವೋ ಹಾಗೆ।

Verse 26

यथा ते मानवाः सर्वे पुत्रपौत्रैः प्रविस्तृताः । मृत्युदोषविहीनास्ते चिरं जीवंति वै जनाः

ಹೀಗೆ ಆ ಎಲ್ಲ ಮಾನವರು ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸಿ ವೃದ್ಧಿಯಾದರು; ಮರಣದ ದೋಷವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ ಅವರು ನಿಜಕ್ಕೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 27

स्थिरकायाश्च सुखिनो जरारोगविवर्जिताः । पंचविंशाब्दिकाः सर्वे नरा दृश्यंति भूतले

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪುರುಷರೂ ಸ್ಥಿರದೇಹಿಗಳಾಗಿ, ಸುಖಿಗಳಾಗಿ, ಜರಾ-ರೋಗವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷದವರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ।

Verse 28

सत्याचारपराः सर्वे विष्णुध्यानपरायणाः । एवं सर्वे च मर्त्यास्ते प्रसादात्तस्य चक्रिणः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸತ್ಯಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದರು; ಆ ಚಕ್ರಧಾರಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ಆ ಎಲ್ಲ ಮর্ত್ಯರು ಹಾಗಾದರು।

Verse 29

संजाता मानवाः सर्वे दानभोगपरायणाः । मृतो न श्रूयते लोके मर्त्यः कोपि नरोत्तम

ಎಲ್ಲ ಮಾನವರು ದಾನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಭೋಗದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣರಾದರು; ಹೇ ನರೋತ್ತಮ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮর্ত್ಯನ ಮರಣದ ಸುದ್ದಿಯೂ ಕೇಳಿಬರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 30

शोकं नैव प्रपश्यंति दोषं नैव प्रयांति ते । यद्रूपं स्वर्गलोकस्य तद्रूपं भूतलस्य च

ಅವರು ಶೋಕವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕಾಣರು, ದೋಷದಲ್ಲಿಯೂ ಬೀಳರು; ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದ ಯಾವ ರೂಪವೋ, ಅದೇ ರೂಪ ಭೂತಲದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ।

Verse 31

संजातं मानवश्रेष्ठ प्रसादात्तस्य चक्रिणः । विभ्रष्टा यमदूतास्ते विष्णुदूतैश्च ताडिताः

ಓ ಮಾನವಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ಚಕ್ರಧಾರಿ ಪ್ರಭುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಇದು ಸಂಭವಿಸಿತು; ಯಮದೂತರು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಿಷ್ಣುದೂತರಿಂದ ತಾಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು।

Verse 32

रुदमाना गताः सर्वे धर्मराजं परस्परम् । तत्सर्वं कथितं दूतैश्चेष्टितं भूपतेस्तु तैः

ಅಳುತ್ತಾ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಧರ್ಮರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ದೂತರು ಆ ರಾಜನ ಸಮಸ್ತ ಕೃತ್ಯ-ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವರದಿ ಮಾಡಿದರು।

Verse 33

अमृत्युभूतलं जातं दानभोगेन भास्करे । नहुषस्यात्मजेनापि कृतं देवययातिना

ಓ ಭಾಸ್ಕರಾ! ದಾನ ಮತ್ತು ದಾನಭೋಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಭೂಮಿ ಮರಣರಹಿತ ಭೂತಲವಾಯಿತು; ನಹುಷನ ಪುತ್ರನಾದ ದೇವಯಯಾತಿಯೂ ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು।

Verse 34

विष्णुभक्तेन पुण्येन स्वर्गरूपं प्रदर्शितम् । एवमाकर्णितं सर्वं धर्मराजेन वै तदा

ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತನ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗರೂಪವು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿದನು।

Verse 35

धर्मराजस्तदा तत्र दूतेभ्यः श्रुतविस्तरः । चिंतयामास सर्वार्थं श्रुत्वैवंनृपचेष्टितम्

ಆಗ ಧರ್ಮರಾಜನು ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದೂತರಿಂದ ವಿವರವಾದ ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಸಮಸ್ತ ವಿಷಯವನ್ನು ಮನನಮಾಡಿದನು।

Verse 75

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रे पंचसप्ततितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನಾಂತರ್ಗತ ಮಾತಾಪಿತೃತೀರ್ಥವರ್ಣನೆ ಹಾಗೂ ಯಯಾತಿಚರಿತ್ರ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।