Adhyaya 74

Verse 1

सुकर्मोवाच । दूतास्तु ग्रामेषु वदंति सर्वे द्वीपेषु देशेष्वथ पत्तनेषु । लोकाः शृणुध्वं नृपतेस्तदाज्ञां सर्वप्रभावैर्हरिमर्चयंतु

ಸುಕರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ದೂತರು ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ, ದ್ವೀಪಗಳಲ್ಲಿ, ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಘೋಷಿಸಲಿ—“ಜನರೇ, ರಾಜಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಸಮಸ್ತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿರಿ।”

Verse 2

दानैश्च यज्ञैर्बहुभिस्तपोभिर्धर्माभिलाषैर्यजनैर्मनोभिः । ध्यायंतु लोका मधुसूदनं तु आदेशमेवं नृपतेस्तु तस्य

ದಾನಗಳಿಂದ, ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಧರ್ಮಾಭಿಲಾಷೆಯಿಂದ, ಪೂಜಾಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಭಕ್ತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನರು ಮಧುಸೂದನನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಲಿ—ಇದೇ ಆ ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆ।

Verse 3

एवं सुघुष्टं सकलं तु पुण्यमाकर्ण्य तं भूमितलेषु लोकैः । तदाप्रभृत्येव यजंति विष्णुं ध्यायंति गायंति जपंति मर्त्याः

ಭೂಮಿತಲದ ಜನರು ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುಣ್ಯಕಥೆಯನ್ನು ಸುಘೋಷಿತವಾಗಿ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅಂದಿನಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯರು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ—ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೀರ್ತನೆ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಾಮಜಪ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 4

वेदप्रणीतैश्च सुसूक्तमंत्रैः स्तोत्रैः सुपुण्यैरमृतोपमानैः । श्रीकेशवं तद्गतमानसास्ते व्रतोपवासैर्नियमैश्च दानैः

ವೇದಪ್ರಣೀತ ಸುಸೂಕ್ತಮಂತ್ರಗಳಿಂದಲೂ, ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವಾದ ಅಮೃತೋಪಮ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದಲೂ—ಮನಸ್ಸು ಶ್ರೀಕೇಶವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದವರು—ವ್ರತ, ಉಪವಾಸ, ನಿಯಮ ಮತ್ತು ದಾನಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 5

विहाय दोषान्निजकायचित्तवागुद्भवान्प्रेमरताः समस्ताः । लक्ष्मीनिवासं जगतां निवासं श्रीवासुदेवं परिपूजयंति

ಸ್ವದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ವಾಣಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಪ್ರೇಮಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವ ಎಲ್ಲರೂ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಿವಾಸನೂ ಜಗತ್ತಿನ ಆಶ್ರಯನೂ ಆದ ಶ್ರೀ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಿಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 6

इत्याज्ञातस्य भूपस्य वर्तते क्षितिमंडले । वैष्णवेनापि भावेन जनाः सर्वे जयंति ते

ಈ ರೀತಿ ಉಪದೇಶಿತನಾದ ರಾಜನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ಕ್ಷಿತಿಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಕ್ರಮ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ; ವೈಷ್ಣವಭಾವದಿಂದ ಆ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಜಯಸಂಪನ್ನರಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 7

नामभिः कर्मभिर्विष्णुं यजंते ज्ञानकोविदाः । तद्ध्यानास्तद्व्यवसिता विष्णुपूजापरायणाः

ಸತ್ಯಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದವರು ಪವಿತ್ರ ನಾಮಗಳೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಕರ್ಮಗಳೂ ಮೂಲಕ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿ, ಅವನಲ್ಲೇ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ, ವಿಷ್ಣುಪೂಜೆಯಲ್ಲೇ ಪರಾಯಣರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ।

Verse 8

यावद्भूमंडलं सर्वं यावत्तपति भास्करः । तावद्धि मानवा लोकाः सर्वे भागवता बभुः

ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಂಡಲ ಇರುವವರೆಗೆ ಮತ್ತು ಭಾಸ್ಕರ ಸೂರ್ಯನು ತಪಿಸುವವರೆಗೆ, ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಮಾನವಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಭಾಗವತ ಭಕ್ತರಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 9

विष्णोर्ध्यानप्रभावेण पूजास्तोत्रेण नामतः । आधिव्याधिविहीनास्ते संजाता मानवास्तदा

ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೂ, ಅವನ ನಾಮದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಪೂಜೆ-ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದಲೂ, ಆ ಜನರು ಆಗ ಮಾನಸಿಕ ಆಧಿ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ವ್ಯಾಧಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದರು।

Verse 10

वीतशोकाश्च पुण्याश्च सर्वे चैव तपोधनाः । संजाता वैष्णवा विप्र प्रसादात्तस्य चक्रिणः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಶೋಕವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ, ಪುಣ್ಯವಂತರಾಗಿ, ತಪೋಧನರಾಗಿದರು; ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಚಕ್ರಧಾರಿ ಭಗವಂತನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವರು ವೈಷ್ಣವರಾದರು.

Verse 11

आमयैश्च विहीनास्ते दोषैरोषैश्च वर्जिताः । सर्वैश्वर्यसमापन्नाः सर्वरोगविवर्जिताः

ಅವರು ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಲ್ಲದವರು, ದೋಷವೂ ಕೋಪವೂ ಇಲ್ಲದವರು; ಸಮಸ್ತ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ರೋಗಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 12

प्रसादात्तस्य देवस्य संजाता मानवास्तदा । अमराः निर्जराः सर्वे धनधान्यसमन्विताः

ಆ ದೇವನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆಗ ಮಾನವರು ಜನಿಸಿದರು; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಮರರು, ಅಜರರು, ಧನಧಾನ್ಯಸಮೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 13

मर्त्या विष्णुप्रसादेन पुत्रपौत्रैरलंकृताः । तेषामेव महाभाग गृहद्वारेषु नित्यदा

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಮರ್ಥ್ಯರು ಪುತ್ರಪೌತ್ರರಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ಅವರ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಮಂಗಳವು ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ.

Verse 14

कल्पद्रुमाः सुपुण्यास्ते सर्वकामफलप्रदाः । सर्वकामदुघा गावः सचिंतामणयस्तथा

ಆ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವಂತವಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ವಕಾಮದುಘಾ ಗೋವುಗಳು ಮತ್ತು ಚಿಂತಾಮಣಿ ರತ್ನಗಳೂ ಸಹ.

Verse 15

संति तेषां गृहे पुण्याः सर्वकामप्रदायकाः । अमरा मानवा जाताः पुत्रपौत्रैरलंकृताः

ಅವರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಮಯ, ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದವಾದ ಶುಭಾಶೀರ್ವಾದಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವರೂ ಮಾನವರಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸಿ, ಆ ಗೃಹಗಳು ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 16

सर्वदोषविहीनास्ते विष्णोश्चैव प्रसादतः । सर्वसौभाग्यसंपन्नाः पुण्यमंगलसंयुताः

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ಅವರು ಸರ್ವದೋಷವಿಹೀನರು. ಅವರು ಸರ್ವಸೌಭಾಗ್ಯಸಂಪನ್ನರು, ಪುಣ್ಯ-ಮಂಗಳಗಳಿಂದ ಸಂಯುತರು ಆಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 17

सुपुण्या दानसंपन्ना ज्ञानध्यानपरायणाः । न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं नृणाम्

ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವಂತರು, ದಾನಸಂಪನ್ನರು, ಜ್ಞಾನ-ಧ್ಯಾನಪರಾಯಣರು. ಅವರಿಗೆ ದುರ್ಭಿಕ್ಷವಿಲ್ಲ, ವ್ಯಾಧಿಯಿಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಕಾಲಮರಣವೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 18

तस्मिञ्शासति धर्मज्ञे ययातौ नृपतौ तदा । वैष्णवा मानवाः सर्वे विष्णुव्रतपरायणाः

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ರಾಜ ಯಯಾತಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಮಾನವರೂ ವೈಷ್ಣವರಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವ್ರತಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 19

तद्ध्यानास्तद्गताः सर्वे संजाता भावतत्पराः । तेषां गृहाणि दिव्यानि पुण्यानि द्विजसत्तम

ಅವನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತರಾಗಿ ಭಕ್ತಿಭಾವದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತತ್ಪರರಾದರು. ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ, ಅವರ ಮನೆಗಳು ದಿವ್ಯವೂ ಪುಣ್ಯವೂ ಆದವು.

Verse 20

पताकाभिः सुशुक्लाभिः शंखयुक्तानि तानि वै । गदांकितध्वजाभिश्च नित्यं चक्रांकितानि च

ಅವು ಅತ್ಯಂತ ಶುಭ್ರ ಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಖಚಿಹ್ನವಿದೆ. ಅವರ ಧ್ವಜಗಳು ಗದಾಚಿಹ್ನಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅವು ಸದಾ ಚಕ್ರಚಿಹ್ನದಿಂದಲೂ ಅಂಕಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 21

पद्मांकितानि भासंते विमानप्रतिमानि च । गृहाणि भित्तिभागेषु चित्रितानि सुचित्रकैः

ಪದ್ಮಚಿಹ್ನಿತ ಅಲಂಕಾರಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ; ವಿಮಾನಸಮಾನ ರೂಪಗಳೂ ಇವೆ. ಗೋಡೆಗಳ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರಕಾರರು ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಮನೆಗಳ ಚಿತ್ರಣಗಳು ಅಂಕಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 22

सर्वत्र गृहद्वारेषु पुण्यस्थानेषु सत्तमाः । वनानि संति दिव्यानि शाद्वलानि शुभानि च

ಹೇ ಸತ್ತಮರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮನೆಬಾಗಿಲುಗಳಲ್ಲೂ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲೂ ದಿವ್ಯ ವನಗಳು ಇವೆ—ಶುಭಕರವಾದವು, ಸುಂದರ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವು.

Verse 23

तुलस्या च द्विजश्रेष्ठ तेषु केशवमंदिरैः । भासंते पुण्यदिव्यानि गृहाणि प्राणिनां सदा

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ಎಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ ಇರುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲಿ ಕೇಶವಮಂದಿರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮನೆಗಳು ಸದಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಪುಣ್ಯ-ದಿವ್ಯ ಧಾಮಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 24

सर्वत्र वैष्णवो भावो मंगलो बहु दृश्यते । शंखशब्दाश्च भूलोके मिथः स्फोटरवैः सखे

ಎಲ್ಲೆಡೆ ವೈಷ್ಣವಭಾವ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಮಂಗಳವು ಬಹು ವಿಧವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಹೇ ಸಖಾ! ಈ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಂಖಧ್ವನಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಫೋಟರವಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರವಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತವೆ.

Verse 25

श्रूयंते तत्र विप्रेंद्र दोषपापविनाशकाः । शंखस्वस्तिकपद्मानि गृहद्वारेषु भित्तिषु

ಹೇ ದ್ವಿಜೇಂದ್ರ! ಅಲ್ಲಿ ದೋಷಪಾಪವಿನಾಶಕ ಮಂಗಳಚಿಹ್ನಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ—ಶಂಖ, ಸ್ವಸ್ತಿಕ, ಪದ್ಮ—ಇವು ಮನೆಗಳ ಬಾಗಿಲುಗಳಲ್ಲೂ ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 26

विष्णुभक्त्या च नारीभिर्लिखितानि द्विजोत्तम । गीतरागसुवर्णैश्च मूर्च्छना तानसुस्वरैः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ಅವನ್ನು ಸ್ತ್ರೀಯರು ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರಚಿಸಿ/ಬರೆದು ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಗೀತ-ರಾಗಗಳೂ ಮಧುರಸ್ವರಗಳೂ ಅಲಂಕರಿಸಿ—ಮೂರ್ಚ್ಛನಾ, ತಾನ, ಸുസ್ವರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ।

Verse 27

गायंति केशवं लोका विष्णुध्यानपरायणाः

ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನಪರಾಯಣರಾದ ಜನರು ಕೇಶವನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 28

हरिं मुरारिं प्रवदंति केशवं प्रीत्या जितं माधवमेव चान्ये । श्रीनारसिंहं कमलेक्षणं तं गोविंदमेकं कमलापतिं च

ಕೆಲವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಹರಿ, ಮುರಾರಿ, ಕೇಶವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೆಂದು ಮಾಧವನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ। ಆ ಏಕ ಪ್ರಭುವೇ ಶ್ರೀನರಸಿಂಹ, ಕಮಲನೇತ್ರ, ಏಕೈಕ ಗೋವಿಂದ, ಕಮಲಾ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಪತಿ।

Verse 29

कृष्णं शरण्यं शरणं जपंति रामं च जप्यैः परिपूजयंति । दंडप्रणामैः प्रणमंति विष्णुं तद्ध्यानयुक्ताः परवैष्णवास्ते

ಆ ಪರಮ ವೈಷ್ಣವರು ಅವನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತರಾಗಿ, ಶರಣ್ಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಶರಣವೆಂದು ನಿರಂತರ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪವಿತ್ರ ಜಪಗಳಿಂದ ರಾಮನನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ದಂಡವತ್ ಪ್ರಣಾಮಗಳಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 74

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रे चतुःसप्ततितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದೊಳಗಿನ ಮಾತಾ–ಪಿತೃತೀರ್ಥವರ್ಣನೆ ಹಾಗೂ ಯಯಾತಿಚರಿತ್ರ ಸಹಿತ ಎಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।