Adhyaya 71

Verse 1

ययातिरुवाच । यत्त्वया सर्वमाख्यातं धर्माधर्ममनुत्तमम् । शृण्वतोऽथ मम श्रद्धा पुनरेव प्रवर्तते

ಯಯಾತಿ ಹೇಳಿದರು—ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಗಳ ಅನುತ್ತಮ ವಿವೇಚನೆಯನ್ನು ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀರಿ; ಅದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರಲು ನನ್ನ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 2

देवानां लोकसंस्थानां वद संख्याः प्रकीर्तिताः । यस्य पुण्यप्रसंगेन येन प्राप्तं च मातले

ಹೇ ಮಾತಲಿ! ದೇವಲೋಕಗಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಹೇಳು—ಯಾರ ಪುಣ್ಯಸಂಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಯಾರ ಮೂಲಕ ಈ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು?

Verse 3

मातलिरुवाच । योगयुक्तं प्रवक्ष्यामि तपसा यदुपार्जितम् । देवानां लोकसंस्थानं सुखभोगप्रदायकम्

ಮಾತಲಿ ಹೇಳಿದರು—ಯೋಗಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಉಪಾರ್ಜಿತವಾದ ದೇವಲೋಕಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು, ಸುಖಭೋಗಗಳನ್ನು ನೀಡುವದನ್ನು, ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 4

धर्मभावं प्रवक्ष्यामि आयासैरर्जितं पृथक् । उपरिष्टाच्च लोकानां स्वरूपं चाप्यनुक्रमात्

ನಾನು ಧರ್ಮಭಾವವನ್ನು ವಿವರಿಸುವೆನು—ಶ್ರಮದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಂಪಾದಿತವಾದುದನ್ನು; ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೇಲಿರುವ ಲೋಕಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ಹೇಳುವೆನು।

Verse 5

तत्राष्टगुणमैश्वर्यं पार्थिवं पिशिताशिनाम् । तस्मात्सद्यो गतानां च नराणां तत्समं स्मृतम्

ಅಲ್ಲಿ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರಿಗೆ ಪಾರ್ಥಿವವಾದ ಅಷ್ಟಗುಣ ಐಶ್ವರ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ನರರ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 6

रक्षसां षोडशगुणं पार्थिवानां च तद्विधम् । एवं निरवशेषं च यच्छेषं कुलतेजसाम्

ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಅದು ಷೋಡಶಗುಣ; ಭೂಲೋಕದ ರಾಜರಿಗೂ ಅದೇ ವಿಧ. ಹೀಗೆ ಉಳಿದಿರುವುದೆಲ್ಲ ಕುಲತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದದ್ದು.

Verse 7

गंधर्वाणां च वायव्यं याक्षं च सकलं स्मृतम् । पांचभौतिकमिंद्रस्य चत्वारिंशद्गुणं महत्

ಗಂಧರ್ವರಿಗೆ ಅದು ವಾಯವ್ಯ ಸ್ವಭಾವದ್ದೆಂದು, ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಅದು ಆ ವರ್ಗದ ಸಂಪೂರ್ಣವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅದು ಪಂಚಭೌತಿಕವಾಗಿ ಮಹತ್ತಾಗಿ ನಲವತ್ತುಗುಣವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 8

सोमस्य मानसं दिव्यं विश्वेशं पांचभौतिकम् । सौम्यं प्रजापतीशानामहंकारगुणाधिकम्

ಸೋಮನ ಮಾನಸಜನ್ಯ ರೂಪ ದಿವ್ಯ—ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ, ಪಂಚಭೌತಿಕ; ಸ್ವಭಾವತಃ ಸೌಮ್ಯ, ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಈಶ, ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರಗುಣ ಅಧಿಕವಾಗಿ ಹೊಂದಿದವನು।

Verse 9

चतुष्षष्टिगुणं ब्राह्मं बौधमैश्वर्यमुत्तमम् । विष्णोः प्राधानिकं तंत्रमैश्वर्यं ब्रह्मणः पदम्

ಬ್ರಹ್ಮನ ಐಶ್ವರ್ಯವು ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಎಂದು ಕೀರ್ತಿತ; ಬುದ್ಧನ ಐಶ್ವರ್ಯವು ಪರಮೋತ್ತಮ. ವಿಷ್ಣುವಿನದು ಆದ್ಯವಾದ ಪ್ರಧಾನ ತಂತ್ರ; ಐಶ್ವರ್ಯವೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪರಮಪದ.

Verse 10

श्रीमच्छिवपुरे दिव्ये ऐश्वर्यं सर्वकामिकम् । अनंतगुणमैश्वर्यं शिवस्यात्मगुणं महत्

ದಿವ್ಯ ಶ್ರೀಮತ್ ಶಿವಪುರದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಐಶ್ವರ್ಯವಿದೆ. ಅನಂತ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಆ ಪ್ರಭುತ್ವವೇ ಸ್ವಯಂ ಶಿವನ ಮಹಾನ್ ಆತ್ಮಗುಣ.

Verse 11

आदिमध्यांतरहितं विशुद्धं तत्त्वलक्षणम् । सर्वावभासकं सूक्ष्ममनौपम्यं परात्परम्

ಆ ತತ್ತ್ವವು ಆದಿ-ಮಧ್ಯ-ಅಂತವಿಲ್ಲದುದು, ವಿಶುದ್ಧ, ಪರಮಸತ್ಯಲಕ್ಷಣ; ಸರ್ವವನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದು, ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಅನೂಪಮ, ಪರಾತ್ಪರ.

Verse 12

सुसंपूर्णं जगद्वेषं पशुपाशाविमोक्षणम् । यो यत्स्थानमनुप्राप्तस्तस्य भोगस्तदात्मकः

ಈ (ಉಪದೇಶ) ಜಗತ್ತಿನ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ, ಪಶುಪಾಶ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ವಿಮೋಚನವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವರೋ, ಅವರ ಭೋಗವು ಆ ಸ್ಥಿತಿಸ್ವರೂಪವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

Verse 13

विमानं तत्समानं च भवेदीशप्रसादतः । नानारूपाणि ताराणां दृश्यंते कोटयस्त्विमा

ಈಶ್ವರನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆ (ದಿವ್ಯ) ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ವಿಮಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾನಾರೂಪದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಕೋಟಿಗಳು ಇಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 14

अष्टविंशतिरेवं ते संदीप्ताः सुकृतात्मनाम् । ये कुर्वंति नमस्कारमीश्वराय क्वचित्क्वचित्

ಹೀಗೆ ಸುಕೃತಾತ್ಮರಿಗೆ ಈ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಫಲಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ—ಯಾರು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ.

Verse 15

संपर्कात्कौतुकाल्लोभात्तद्विमानं लभंति ते । नामसंकीर्तनाद्वापि प्रसंगेन शिवस्य यः

ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅಥವಾ ಲೋಭದಿಂದಲೂ ಅವರು ಆ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಯಾರು ಸಂದರ್ಭವಶವಾಗಿ ಶಿವನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರೂ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 16

कुर्याद्वापि नमस्कारं न तस्य विलयो भवेत् । इत्येता गतयस्तत्र महत्यः शिवकर्मणि

ಯಾರು ಕೇವಲ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಪತನವಿಲ್ಲ; ಶಿವಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಮಹತ್ತರ ಗತಿಗಳು ಫಲಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 17

कर्मणाभ्यंतरेणापि पुंसामीशानभावतः । प्रसंगेनापि ये कुर्युः शंकरस्मरणं नराः

ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ ಈಶಾನ (ಶಿವ) ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ, ಸಂದರ್ಭವಶವಾಗಿಯೂ ಶಂಕರನ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡುವವರು ಪುಣ್ಯಭಾಗಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 18

तैर्लभ्यं त्वतुलं सौख्यं किं पुनस्तत्परायणैः । विष्णुचिंतां प्रकुर्वंति ध्यानेन गतमानसाः

ಅವರಿಂದ ಅತುಲವಾದ ಸುಖ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ಹಾಗಾದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವನಲ್ಲೇ ಪರಾಯಣರಾದವರಿಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಅಧಿಕ; ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರು ನಿರಂತರ ವಿಷ್ಣುಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 19

ते यांति परमं स्थानं तद्विष्णोः परमं पदम् । शैवं च वैष्णवं रूपमेकरूपं नरोत्तम

ಅವರು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು—ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಪದವನ್ನು—ಪ್ರಾಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಓ ನರೋತ್ತಮ! ಶೈವ ಮತ್ತು ವೈಷ್ಣವ ರೂಪಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಸ್ವರೂಪ.

Verse 20

द्वयोश्च अंतरं नास्ति एकरूपमहात्मनोः । शिवाय विष्णुरूपाय शिवरूपाय विष्णवे

ಏಕರೂಪ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಭೇದವಿಲ್ಲ—ವಿಷ್ಣುರೂಪ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶಿವರೂಪ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 21

शिवस्य हृदयं विष्णुर्विष्णोश्च हृदयं शिवः । एकमूर्तिस्त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ಶಿವನ ಹೃದಯ ವಿಷ್ಣು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೃದಯ ಶಿವ. ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಅವರು ಒಂದೇ ಮೂರ್ತಿತತ್ತ್ವ.

Verse 22

त्रयाणामंतरं नास्ति गुणभेदाः प्रकीर्तिताः । शिवभक्तोसि राजेंद्र तथा भागवतोसि वै

ಆ ಮೂವರಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾದ ಭೇದವಿಲ್ಲ; ಗುಣಭೇದಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ನೀನು ಶಿವಭಕ್ತನು, ಹಾಗೆಯೇ ಭಾಗವತ (ವಿಷ್ಣು) ಭಕ್ತನೂ ಹೌದು.

Verse 23

तेन देवाः प्रसन्नास्ते ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सुप्रीता वरदा राजन्कर्मणस्तव सुव्रत

ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಆ ದೇವರುಗಳು—ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರು—ಪ್ರಸನ್ನರಾದರು. ಓ ರಾಜನ್, ಓ ಸುವ್ರತ! ನಿನ್ನ ಆ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ತೃಪ್ತರಾಗಿ ವರದಾತರಾದರು.

Verse 24

इंद्रादेशात्समायातः सन्निधौ तव मानद । ऐंद्रमेनं पदं याहि पश्चाद्ब्राह्मं महेश्वरम्

ಇಂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಇವನು ನಿನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ, ಹೇ ಮಾನದ. ಇವನನ್ನು ಮೊದಲು ಐಂದ್ರಪದಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿ; ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ, ಹೇ ಮಹೇಶ್ವರ.

Verse 25

वैष्णवं च प्रयाहि त्वं दाहप्रलयवर्जितम् । अनेनापि विमानेन दिव्येन सर्वगामिना

ನೀನು ಕೂಡ ದಾಹ-ಪ್ರಳಯವಿಲ್ಲದ ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸು. ಈ ದಿವ್ಯ ಸರ್ವಗಾಮಿ ವಿಮಾನದಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗು.

Verse 26

दिव्यमूर्तिरतो भुंक्ष्व दिव्यभोगान्मनोरमान् । समारुह्य विमानं त्वं पुष्पकं सुखगामिनम्

ಆದುದರಿಂದ ದಿವ್ಯಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮನೋಹರ ದಿವ್ಯಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು. ನಂತರ ಸುಖಗಾಮಿಯಾದ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ ಸುಖವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸು.

Verse 27

सुकर्मोवाच । एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठ मौनवान्मातलिस्तदा । राजानं धर्मतत्त्वज्ञं ययातिं नहुषात्मजम्

ಸುಕರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮಾತಲಿ ಆಗ ಧರ್ಮತತ್ತ್ವಜ್ಞನಾದ ನಹುಷನ ಪುತ್ರ ರಾಜ ಯಯಾತಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು.

Verse 71

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रे एकसप्ततितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನಾಂತರ್ಗತ ಮಾತಾಪಿತೃತೀರ್ಥವರ್ಣನೆ ಹಾಗೂ ಯಯಾತಿಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಎಕಸಪ್ತತಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.