Adhyaya 60

Verse 1

कृकल उवाच । कथं मे जायते सिद्धिः कथं पितृविमोचनम् । एतन्मे विस्तरेणापि धर्मराज वदाधुना

ಕೃಕಲನು ಹೇಳಿದನು—“ನನಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ? ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳ ವಿಮೋಚನೆ ಹೇಗೆ? ಓ ಧರ್ಮರಾಜ, ಇದನ್ನು ಈಗ ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.”

Verse 2

धर्म उवाच । गच्छ गेहं महाभाग त्वां विना दुःखमाचरत् । संबोधय त्वं सुकलां स्वपत्नीं धर्मचारिणीम्

ಧರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ಮನೆಗೆ ಹೋಗು. ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಅವಳು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಧರ್ಮಚಾರಿಣಿಯಾದ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ ಸುಕಲೆಯನ್ನು ನೀನು ಸಾಂತ್ವನಪಡಿಸು.”

Verse 3

श्राद्धदानं गृहं गत्वा तस्या हस्तेन वै कुरु । स्मृत्वा पुण्यानि तीर्थानि यजस्व त्वं सुरोत्तमान्

ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅವಳ ಕೈಯಿಂದಲೇ ಶ್ರಾದ್ಧದಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು. ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸು.

Verse 4

तीर्थयात्राकृता सिद्धिस्तव चैव भविष्यति । भार्यां विना तु यो लोके धर्मं साधितुमिच्छति

ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸಿದ್ಧಿ ನಿನಗೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಲಭಿಸುವುದು. ಆದರೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯಿಲ್ಲದೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಬಯಸುವವನು—

Verse 5

स गार्हस्थ्यं विलोप्यैव एकाकी विचरेद्वनम् । विफलो जायते लोके तं न मन्यंति देवताः

ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಫಲನಾಗುತ್ತಾನೆ; ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 6

यज्ञाः सिद्धिं तदायांति यदा स्याद्गृहिणी गृहे । एकाकी स समर्थो न धर्मार्थसाधनाय च

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೃಹಿಣಿ ಇದ್ದಾಗ ಯಜ್ಞಗಳು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ; ಒಂಟಿ ಪುರುಷನು ಧರ್ಮಾರ್ಥಸಾಧನೆಗೆ ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ।

Verse 7

विष्णुरुवाच । एवमुक्त्वा च तं वैश्यं गतो धर्मो यथागतम् । कृकलोपि स धर्मात्मा स्वगृहं प्रतिप्रस्थितः

ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ಆ ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಧರ್ಮನು ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು; ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಕೃಕಲನು ಕೂಡ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೊರಟನು।

Verse 8

स्वगृहं प्राप्य मेधावी दृष्ट्वा तां च पतिव्रताम् । सार्थवाहेन तेनापि स्वस्थानं प्राप्य बुद्धिमान्

ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದ ಮೇಧಾವಿ ಆ ಪತಿವ್ರತೆಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸಾರ್ಥವಾಹನೂ ತನ್ನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದನು।

Verse 9

तया समागतं दृष्ट्वा भर्तारं धर्मकोविदम् । कृतं सुमंगलं पुण्यं भर्तुरागमने तदा

ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳು ಆಗ ಪತಿಯ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಸುಮಂಗಳ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದಳು।

Verse 10

समाचष्ट स धर्मात्मा धर्मस्यापि विचेष्टितम् । समाकर्ण्य महाभागा भर्तुर्वाक्यं मुदावहम्

ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಆಗ ಧರ್ಮದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಆಚರಣೆಯನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು. ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಪತ್ನಿ ಭರ್ತನ ಆನಂದಕರ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಶ್ರವಣಮಾಡಿದಳು.

Verse 11

धर्मवाक्यं प्रशस्याथ अनुमेने च तं तथा । विष्णुरुवाच । अथो स कृकलो वैश्यस्तया सार्धं सुपुण्यकम्

ಧರ್ಮವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ ಅವನು ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿದನು. ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಕೃಕಲನೆಂಬ ವೈಶ್ಯನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಕರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

Verse 12

चकार श्रद्धया श्राद्धं देवतागृहसंस्थितः । पितरो देव गंधर्वा विमानैश्च समागताः

ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿ ಅವನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು. ಆಗ ಪಿತೃಗಳು, ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು.

Verse 13

तुष्टुवुस्तौ महात्मानौ दंपती मुनयस्तथा । अहं चापि तथा ब्रह्मा देव्यायुक्तो महेश्वरः

ಆಗ ಮುನಿಗಳು ಆ ಮಹಾತ್ಮ ದಂಪತಿಗಳನ್ನು—ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು—ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನಿಂದಲೂ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದಲೂ, ದೇವಿಯೊಡನೆ ಇರುವ ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದಲೂ ಪ್ರಶಂಸೆ ನಡೆಯಿತು.

Verse 14

सर्वे देवाः सगंधर्वा विमानैश्च समागताः । अहमेव ततो ब्रह्मा देव्यायुक्तो महेश्वरः

ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಗಂಧರ್ವರೊಡನೆ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದರು. ನಂತರ ನಾನು ಸ್ವತಃ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ದೇವಿಯೊಡನೆ ಏಕವಾದ ಮಹೇಶ್ವರರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದೆನು.

Verse 15

सर्वे देवाः सगंधर्वास्तस्याः सत्येन तोषिताः । ऊचुश्च तौ महात्मानौ धर्मज्ञौ सत्यपंडितौ

ಅವಳ ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಗಂಧರ್ವರೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ತೃಪ್ತರಾದರು; ಧರ್ಮಜ್ಞರೂ ಸತ್ಯಪಂಡಿತರೂ ಆದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು।

Verse 16

भार्यया सह भद्रं ते वरं वरय सुव्रत । कृकल उवाच । कस्य पुण्यप्रसंगेन तपसश्च सुरोत्तमाः

“ಸುವ್ರತನೇ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ವರವನ್ನು ಬೇಡು.” ಕೃಕಲನು ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ಸುರೋತ್ತಮರೇ, ಯಾರ ಪುಣ್ಯಸಂಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಯಾವ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನೀವು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತೀರಿ/ಪ್ರಾಪ್ಯರಾಗುತ್ತೀರಿ?”

Verse 17

सभार्याय वरं दातुं भवंतो हि समागताः । इंद्र उवाच । एषा सती महाभागा सुकला चारुमंगला

“ನೀವು ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ನನಗೆ ವರ ನೀಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಗಮಿಸಿದ್ದೀರಿ.” ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು—“ಈಕೆ ಸತೀ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ; ಸರ್ವಾಂಗಸಂಪನ್ನಳಾಗಿ ಮನೋಹರ ಮಂಗಳಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.”

Verse 18

अस्याः सत्येन तुष्टाः स्म दातुकामा वरं तव । समासेन तु तत्प्रोक्तं पूर्ववृत्तांतमेव च

ಅವಳ ಸತ್ಯದಿಂದ ನಾವು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ನಿನಗೆ ವರ ನೀಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಪೂರ್ವವೃತ್ತಾಂತವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಉಕ್ತವಾಗಿದೆ।

Verse 19

तस्याश्चरितमाहात्म्यं श्रुत्वा भर्ता स हर्षितः । तया सह स धर्मात्मा हर्षव्याकुललोचनः

ಅವಳ ಚರಿತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳ ಪತಿ ಹರ್ಷಿತನಾದನು. ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಅವಳೊಡನೆ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಕಂಪಿಸುವ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪರಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು।

Verse 20

ननाम देवताः सर्वा उवाच च पुनः पुनः । यदि तुष्टा महाभागा त्रयो देवाः सनातनाः

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದವು; ಅವನು ಮರುಮರು ಹೇಳಿದನು— “ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರು, ಸನಾತನರಾದ ಆ ತ್ರಯ ದೇವರುಗಳು ಪ್ರಸನ್ನರಾದರೆ…”

Verse 21

अन्ये च ऋषयः पुण्याः कृपां कृत्वा ममोपरि । जन्मजन्मनि देवानां भक्तिमेवं करोम्यहम्

ಮತ್ತೆ ಇತರ ಪುಣ್ಯ ಋಷಿಗಳು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ಮಾಡಿ (ಈ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದರು)— ನಾನು ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ प्रति ಇಂತೆಯೇ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 22

धर्मसत्यरतिः स्यान्मे भवतां हि प्रसादतः । पश्चाद्धि वैष्णवं लोकं सभार्यश्च पितामहैः

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನಗೆ ಧರ್ಮ-ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗಲಿ; ನಂತರ ನಾನು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಪಿತಾಮಹರೊಂದಿಗೆ ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ।

Verse 23

गंतुमिच्छाम्यहं देवा यदि तुष्टा महौजसः । देवा ऊचुः । एवमस्तु महाभाग सर्वमेव भविष्यति

“ಓ ದೇವರೆ, ಮಹೌಜಸ್ವಿಗಳಾದ ನೀವು ಪ್ರಸನ್ನರಾದರೆ ನಾನು ಹೊರಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.” ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು— “ಎವಮಸ್ತು ಮಹಾಭಾಗ; ಎಲ್ಲವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.”

Verse 24

पुष्पवृष्टिं ततश्चक्रुस्तयोरुपरि भूपते । जगुर्गीतं महापुण्यं ललितं सुस्वरं ततः

ನಂತರ, ಓ ಭೂಪತೇ, ಅವರು ಆ ಇಬ್ಬರ ಮೇಲೂ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ತದನಂತರ ಮಹಾಪುಣ್ಯವಾದ, ಲಲಿತವಾದ, ಸುವರದ ಗೀತವನ್ನು ಹಾಡಿದರು।

Verse 25

गंधर्वा गीततत्त्वज्ञा ननृतुश्चाप्सरोगणाः । ततो देवाः सगंधर्वाः स्वंस्वं स्थानं नृपोत्तम

ಗಾನತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ ಗಂಧರ್ವರು ಗಾನಮಾಡಿದರು, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪು ನೃತ್ಯಮಾಡಿತು. ನಂತರ ಗಂಧರ್ವರೊಡನೆ ದೇವರುಗಳು, ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧಾಮಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

Verse 26

वरं दत्वा प्रजग्मुस्ते स्तूयमानाः पतिव्रताम् । नारीतीर्थं समाख्यातमन्यत्किंचिद्वदामि ते

ವರವನ್ನು ನೀಡಿ, ಆ ಪತಿವ್ರತೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಹೊರಟರು. ‘ನಾರೀತೀರ್ಥ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತವಾದ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ; ಈಗ ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 27

एतत्ते सर्वमाख्यातं पुण्याख्यानमनुत्तमम् । यः शृणोति नरो राजन्सर्वपापैः प्रमुच्यते

ಹೇ ರಾಜನ್, ಈ ಅನುತ್ತಮ ಪುಣ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು. ಇದನ್ನು ಕೇಳುವ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 28

श्रद्धया शृणुते नारी सुकलाख्यानमुत्तमम् । सौभाग्येन तु सत्येन पुत्रपौत्रैर्न मुच्यते

ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸುಕಲೆಯ ಉತ್ತಮಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಕೇಳುವ ಸ್ತ್ರೀ ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ; ನಿಜವಾಗಿ ಅವಳು ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರಗಳಿಂದ ವಂಚಿತಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 29

मोदते धनधान्येन सहभर्त्रा सुखी भवेत् । पतिव्रता भवेत्सा च जन्मजन्मनि नान्यथा

ಅವಳು ಧನಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಗಂಡನೊಡನೆ ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದಲ್ಲಿಯೂ ಪತಿವ್ರತೆಯೇ ಆಗುತ್ತಾಳೆ—ಇಲ್ಲದಂತೆ ಅಲ್ಲ.

Verse 30

ब्राह्मणो वेदविद्वांश्च क्षत्रियो विजयी भवेत् । धनधान्यं भवेच्चैव वैश्यगेहे न संशयः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವೇದವಿದ್ವಾಂಸನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ವಿಜಯಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ವೈಶ್ಯನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಧನ-ಧಾನ್ಯ ಸಮೃದ್ಧಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 31

धर्मज्ञो जायते राजन्सदाचारः सुखी भवेत् । शूद्र सुःखमवाप्नोति पुत्रपौत्रैः प्रवर्धते

ಓ ರಾಜನೇ, ಮನುಷ್ಯನು ಧರ್ಮಜ್ಞನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಸದಾಚಾರದಿಂದ ಸುಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶೂದ್ರನೂ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 32

विपुला जायते लक्ष्मीर्धनधान्यैरलंकृता

ಧನ-ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾದ ವಿಪುಲ ಲಕ್ಷ್ಮೀ (ಸಮೃದ್ಧಿ) ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 60

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे षष्टितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದೊಳಗಿನ ಸುಕಲಾ-ಚರಿತ್ರೆಯ ষಷ್ಟಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.