Adhyaya 44

Verse 1

चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः । सुकलोवाच । स्वसैन्यं दुर्धरं दृष्ट्वा निर्जितं दुर्धरेण तम् । चुकोप भूपतिः क्रूरं दुःसहं शूकरं प्रति

ಸುಕಲನು ಹೇಳಿದನು—ತನ್ನ ದುರ್ಧರ ಸೇನೆ ಆ ಮಹಾದುರ್ಧರನಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದು, ಆ ದುಸ್ಸಹ ಶೂಕರದ ಮೇಲೆ ಕ್ರೂರನಾದನು।

Verse 2

धनुरादाय वेगेन बाणं कालानलोपमम् । तस्याभिमुखमेवासौ हयेनाभिससार सः

ಅವನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿ ವೇಗದಿಂದ ಕಾಲಾಗ್ನಿಸಮಾನ ಬಾಣವನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಅವನ ಎದುರಿಗೇ ಅಶ್ವಾರೂಢನಾಗಿ ನೇರವಾಗಿ ಧಾವಿಸಿದನು।

Verse 3

स यदा नृपतिं हयपृष्ठगतं वरपौरुषयुक्तममित्रहणम् । परिपश्यति शूकरयूथपतिः प्रगतोभिमुखं रणभूमितले

ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎದುರಿಗೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತಿರುವ ರಾಜನನ್ನು—ಅಶ್ವಪೃಷ್ಠಾರೂಢ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪೌರುಷಯುಕ್ತ, ಶತ್ರುಹಂತ—ಶೂಕರಯೂಥಪತಿ ನೋಡಿದಾಗ,

Verse 4

निशितेन शरेण हतो हि यदा नृपतेर्हयपादतले प्रगतः । तमिहैव विलंघ्य च वेगमनाः प्रखरेण जवेन च कोलवरः

ಅವನು ರಾಜನ ಕುದುರೆಯ ಕೂರಿನ ಕೆಳಗೆ ಬಂದಾಗ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡನು; ಆಗ ಕೋಲವರನು ವೇಗಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ದಾಟಿ ಪ್ರಖರ ಜವದಿಂದ ಧಾವಿಸಿದನು।

Verse 5

व्यथितस्तुरगः सकिरिःकिटिना न हि याति क्षितौ स हि विद्धगतिः । तुरगः पतितो भुवि तुंडहतो लघुस्यंदनमेव गतो नृपतिः

ಕಿರಿಃಕಿಟಿಯಿಂದ ವ್ಯಥಿತವಾದ ಕುದುರೆ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಲಿಲ್ಲ, ಅದರ ಗತಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆತ ಬಿದ್ದು ಕುದುರೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು; ರಾಜನು ಮಾತ್ರ ಲಘು ರಥದಲ್ಲೇ ಮುಂದುವರಿದನು।

Verse 6

स हि गर्जति शूकरजातिरवैरथसंस्थितकोशल येन जवैः । गदया निहतः किल भूपतिना रणमध्यगतः स हि यूथपतिः

ಶೂಕರಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಆ ಯೂಥಪತಿ ಸಿಂಹನಾದದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದನು. ರಥವಿಲ್ಲದೆ ನಿಂತ ಕೋಶಲ ಸೇನೆಯನ್ನು ವೇಗದ ದಾಳಿಗಳಿಂದ ಚದುರಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಯುದ್ಧಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಗದೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು।

Verse 7

परित्यज्य तनुं च स्वकां हि तदा गत एव हरेर्गृहमेव वरम्

ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಅವನು ಆಗ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹರಿಯ ಧಾಮವನ್ನೇ ಸೇರಿದನು—ಅದೇ ಪರಮ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಾಗೂ ವರಗತಿ.

Verse 8

कृत्वा हि युद्धं समरे हितेन राज्ञा समं शूकरराजराजः । पपात भूमौ च हतो यदा तु ववर्षिरे देववराः सुपुष्पैः

ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಹಿತರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿ ಶೂಕರರಾಜರ ರಾಜನು ಹತನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು; ಆಗ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರು ಸುಂದರ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದರು.

Verse 9

तस्योर्ध्वगः पुष्पचयः सुजातः संतानकानामिव सौरभश्च । सकुंकुमैश्चंदनवृष्टिमेव कुर्वंति देवाः परितुष्यमाणाः

ಅಲ್ಲಿಂದ ಸುಸಂಘಟಿತ ಪುಷ್ಪರಾಶಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿತು, ಸಂತಾನಕ ಪುಷ್ಪಗಳಂತೆ ಸುಗಂಧಯುಕ್ತವಾಗಿ; ಸಂತುಷ್ಟ ದೇವರುಗಳು ಕುಂಕುಮಮಿಶ್ರಿತ ಚಂದನವೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದರು.

Verse 10

विमृश्यमानः स हि तेन राज्ञा चतुर्भुजः सोपि बभूव राजन् । दिव्यांबरोभूषणदिव्यरूपः स्वतेजसा भाति दिवाकरो यथा

ಆ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಾಗಲೇ, ಓ ರಾಜನ್, ಅವನೂ ಚತುರ್ಭುಜನಾದನು; ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳಿಂದ ದಿವ್ಯರೂಪಧಾರಿಯಾಗಿ, ಸ್ವತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.

Verse 11

दिव्येन यानेन दिवं गतो यदा सुपूज्यमानः सुरराजदेवैः । गंधर्वराजः स बभूव भूयः पूर्वं स्वकं कायमिहैव हित्वा

ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವರಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜಿತನಾದನು; ಮೊದಲು ಇಲ್ಲಿಯೇ ತನ್ನ ಪೂರ್ವದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಗಂಧರ್ವರಾಜನಾದನು.

Verse 44

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದೊಳಗಿನ ಸುಕಲಾಚರಿತ್ರವರ್ಣನೆಯ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।