Adhyaya 35

Verse 1

रंभोवाच । ब्रह्मा अव्यक्तसंभूतस्तस्माज्जज्ञे प्रजापतिः । अत्रिर्नाम स धर्मात्मा तस्य पुत्रो महामनाः

ರಂಭೆ ಹೇಳಿದರು—ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಉದ್ಭವಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಜನಿಸಿದನು. ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನ ಹೆಸರು ‘ಅತ್ರಿ’; ಅವನ ಪುತ್ರನು ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು.

Verse 2

अंगो नाम अयं भद्रे नंदनं वनमागतः । इंद्रस्य संपदं दृष्ट्वा लीलातेजसमुत्तमाम्

ಹೇ ಭದ್ರೆ, ಅಙ್ಗ ಎಂಬ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಂದನ ವನಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಇಂದ್ರನ ಸಂಪತ್ತನ್ನೂ, ಲೀಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನೂ ಕಂಡನು.

Verse 3

कृता स्पृहा अनेनापि इंद्रस्य सदृशे पदे । ईदृशो हि यदा पुत्रो मम स्याद्धर्मसंयुतः

ಇವನಿಂದ ನನಗೂ ಇಂದ್ರನ ಸಮಾನ ಪದವಿಯ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಪುತ್ರನು ಇಂತಹ ಧರ್ಮಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಆಶಯ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 4

सुश्रेयो मे भवेज्जन्म यशः कीर्ति समन्वितम् । आराधितो हृषीकेशस्तपोभिर्नियमैस्तथा

ನನ್ನ ಜನ್ಮವು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾಗಲಿ, ಯಶಃಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಸಮನ್ವಿತವಾಗಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಹೃಷೀಕೇಶನ ಆರಾಧನೆ ಆಗಲಿ.

Verse 5

सुप्रसन्ने हृषीकेशे वरं याचितवानयम् । इंद्रस्य सदृशं पुत्रं विष्णुतेजः पराक्रमम्

ಹೃಷೀಕೇಶನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನನಾದಾಗ ಇವನು ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದನು—ಇಂದ್ರನ ಸಮಾನ ಪುತ್ರನು, ವಿಷ್ಣು ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿರಲಿ.

Verse 6

वैष्णवं सर्वपापघ्नं देहि मे मधुसूदन । दत्तवान्स तदा पुत्रमीदृशं सर्वधारकम्

ಹೇ ಮಧುಸೂದನ! ಸರ್ವಪಾಪಹರನಾದ ವೈಷ್ಣವ ಪುತ್ರನನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು. ಆಗ ಅವನು ಅಂಥದೇ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಧಾರನಾದ ಪುತ್ರನನ್ನು ನೀಡಿದನು.

Verse 7

तदाप्रभृति विप्रेंद्रः पुण्यां कन्यां प्रपश्यति । यथा त्वं चारुसर्वांगी तथायं परिपश्यति

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರನು ಆ ಪುಣ್ಯವತಿಯಾದ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಮರುಮರು ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ನೀನು ಸರ್ವಾಂಗಸುಂದರಿಯಾಗಿರುವಂತೆ, ಅವನು ಅವಳನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ನೋಡುವನು.

Verse 8

एनं गच्छ वरारोहे अस्मात्पुत्रो भविष्यति । पुण्यात्मा पुण्यधर्मज्ञो विष्णुतेजः पराक्रमः

ಹೇ ವರಾರೋಹೆ! ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಅವನಿಂದ ನಿನಗೆ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸುವನು—ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ, ಪುಣ್ಯಧರ್ಮಜ್ಞ, ವಿಷ್ಣುತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೀಪ್ತ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ.

Verse 9

एतत्ते सर्वमाख्यातं तथाहं पृच्छिता त्वया । अयं भर्ता भवत्यर्हो भवेदेव न संशयः

ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಪುರುಷನು ನಿನ್ನ ಭರ್ತನಾಗಲು ಯೋಗ್ಯನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

Verse 10

सुशंखस्यापि यः शापो वृथा सोऽपि भविष्यति । अस्माज्जाते महाभागे पुत्रे धर्मप्रचारिणि

ಸುಶಂಖನು ನೀಡಿದ ಶಾಪವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದು; ನಮ್ಮಿಂದ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕನಾದ ಮಹಾಭಾಗ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದಾಗ.

Verse 11

भविष्यसि सुखी भद्रे सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । सुक्षेत्रे कृषिकारस्तु बीजं वपति तत्परः

ಭದ್ರೇ, ನೀನು ಸುಖಿನಿಯಾಗುವೆ—ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಸುಸಿದ್ಧ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಕನು ಕಾರ್ಯನಿಷ್ಠನಾಗಿ ತತ್ಪರತೆಯಿಂದ ಬೀಜ ಬಿತ್ತುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

स तथा भुंजते देवि यथा बीजं तथा फलम् । अन्यथा नैव जायेत तत्सर्वं सदृशं भवेत्

ದೇವಿ, ಯಥಾ ಬೀಜಂ ತಥಾ ಫಲಂ; ಜೀವಿಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ವಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸದೃಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 13

अयमेष महाभागस्तपस्वी पुण्यवीर्यवान् । अस्य वीर्यात्समुत्पन्नो अस्यैवगुणसंपदा

ಇವನೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ತಪಸ್ವಿ, ಪುಣ್ಯವೀರ್ಯವಂತನು. ಅವನ ವೀರ್ಯದಿಂದಲೇ ಅವನಿಗೇ ಸಮಾನವಾದ ಗುಣಸಂಪತ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಉದ್ಭವಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 14

युक्तः पुत्रो महातेजाःसर्वदेहभृतां वरः । भविष्यति महाभाग्यो युक्तात्मा योगतत्ववित्

ಸಂಯಮಯುತ ಪುತ್ರನು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ—ಎಲ್ಲ ದೇಹಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ—ಜನಿಸುವನು. ಅವನು ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತ, ಯುಕ್ತಾತ್ಮ, ಯೋಗತತ್ತ್ವವಿದನಾಗಿರುವನು.

Verse 15

एवं हि वाक्यं तु निशम्य बाला रंभाप्रियोक्तं शिवदायकं तत् । विचिंत्य बुद्ध्येह सुनीथया तदा तत्त्वार्थमेतत्परिसत्यमेव हि

ರಂಭೆಯ ಪ್ರಿಯನು ಹೇಳಿದ ಶಿವದಾಯಕವಾದ ಆ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಬಾಲೆ ಸುನೀಥಾ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ವಿಚಾರಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು—“ಇದರ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವೇ.”

Verse 35

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडेवेनोपाख्याने पंचत्रिंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮுப்பತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.