Adhyaya 32

Verse 1

सूत उवाच । नानारत्नैः सुदीप्तांगो हाटकेनापि सर्वतः । राजमानो गिरिश्रेष्ठो यथा सूर्यः स्वरश्मिभिः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ನಾನಾರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ, ದೇಹವು ಸುದೀಪ್ತವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸ್ವರ್ಣಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಜಗಮಗಿಸುವ ಆ ಗಿರಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳೊಡನೆ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು।

Verse 2

छायामशोकां संप्राप्य शीतलां सुखदायिनीम् । ध्यायंति योगिनः सर्वे उपविष्टा दृढासने

ಶೋಕವಿಲ್ಲದ, ಶೀತಲ ಹಾಗೂ ಸುಖದಾಯಕವಾದ ಛಾಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಎಲ್ಲ ಯೋಗಿಗಳು ದೃಢಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಧ್ಯಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 3

क्वचित्तपंति मुनयः क्वचिद्गायंति किन्नराः । संतुष्टा ऋषिगंधर्वा वीणातालकराविलाः

ಎಲ್ಲೋ ಮುನಿಗಳು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತಲ್ಲೋ ಕಿನ್ನರರು ಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸಂತೃಪ್ತ ಋಷಿ-ಗಂಧರ್ವರು ವೀಣೆ-ತಾಳಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರತವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 4

तालमानलये लीनाः स्वरैः सप्तभिरन्वितैः । मूर्च्छनारत्निसंयुक्तैर्व्यक्तं गीतं मनोहरम्

ತಾಳ, ಮಾನ ಮತ್ತು ಲಯದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿ, ಏಳು ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿ, ಮೂರ್ಚ್ಛನಾ-ರಾಗ ವಿನ್ಯಾಸಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಆ ಗೀತವು ಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಮನೋಹರವೂ ಆಯಿತು.

Verse 5

तस्मिन्वै पर्वतश्रेष्ठे चंदनच्छायसंश्रिताः । गंधर्वा गीततत्वज्ञा गीतं गायंति तत्पराः

ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಚಂದನ ಮರಗಳ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಗೀತತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ ಗಂಧರ್ವರು ಏಕಾಗ್ರಭಾವದಿಂದ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

नृत्यंति योषितस्तत्र देवानां पर्वत्तोत्तमे । पापहा पुण्यदो दिव्यः सुश्रेयसां प्रदायकः

ಅಲ್ಲಿ ದೇವರ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರೆಯರು ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದು ದಿವ್ಯಸ್ಥಳ—ಪಾಪನಾಶಕ, ಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ನೀಡುವದು.

Verse 7

वेदध्वनिः समधुरः श्रूयते पर्वतोत्तमे । चंदनाशोकपुन्नागैः शालैस्तालैस्तमालकैः

ಆ ಪರ್ವತೋತ್ತಮದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ—ಚಂದನ, ಅಶೋಕ, ಪುನ್ನಾಗ, ಶಾಲ, ತಾಳ ಮತ್ತು ತಮಾಳ ಮರಗಳ ನಡುವೆ.

Verse 8

वटैस्तु मेघसंकाशै राजते पर्वतोत्तमः । संतानकैः कल्पवृक्षै रंभापादपसंकुलैः

ಮೋಡದಂತೆ ಕಾಣುವ ವಟವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಸಂತಾನಕ, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ರಂಭಾ-ಸಂಬಂಧಿತ ಉಪವನಗಳಿಂದ ಅದು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತದೆ.

Verse 9

नगेंद्रो भाति सर्वत्र नाकवृक्षैः सुपुष्पितैः । नानाधातुसमाकीर्णो नानारत्नचयो गिरिः

ಪೂರ್ಣಪುಷ್ಪಿತ ದಿವ್ಯವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾದ ಆ ಪರ್ವತರಾಜನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಾನಾವಿಧ ಧಾತುಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ನಾನಾರತ್ನರಾಶಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಗಿರಿಯದು.

Verse 10

नानाकौतुकसंयुक्तो नानामंगलसंयुतः । वेदवृंदैः सुसंजुष्टो ह्यप्सरोगणसंकुलः

ಅದು ನಾನಾವಿಧ ಉತ್ಸವಕೌತುಕಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಅನೇಕ ಮಂಗಳವಿಧಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು; ವೇದಪಠಕರ ವೃಂದಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿ, ಅಪ್ಸರೋಗಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು.

Verse 11

ऋषिभिर्मुनिभिः सिद्धैर्गंधर्वैःपरिभातिसः । गजैश्चाचलसंकाशैः सिंहनादैर्विराजते

ಋಷಿ, ಮುನಿ, ಸಿದ್ಧ, ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವ ಅವನು ದೀಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪರ್ವತಸಮಾನ ಗಜಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಂಹನಾದದಂತ ಗರ್ಜನೆಗಳಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

शरभैर्मत्तशार्दूलैर्मृगधूर्तैरलंकृतः । वापीकूपतडागैश्च संपूर्णैर्विमलोदकैः

ಅದು ಶರಭಗಳು, ಮತ್ತ ಶಾರ್ದೂಲಗಳು ಮತ್ತು ಚತುರ ಮೃಗಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು; ಹಾಗೆಯೇ ವಿಮಲ ಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಾಪಿ, ಕೂಪ ಮತ್ತು ತಡಾಗಗಳಿಂದ ಸುಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 13

हंसकारंडवाकीर्णैः सर्वत्र परिशोभते । कनकोत्पलैश्च श्वेतैश्च रक्तोत्पलैर्विराजते

ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಂಸಗಳೂ ಕಾರಂಡವ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ತುಂಬಿ ಪರಮವಾಗಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ; ಕನಕೋತ್ಪಲ, ಶ್ವೇತೋತ್ಪಲ ಹಾಗೂ ರಕ್ತೋತ್ಪಲಗಳಿಂದ ದಿವ್ಯವಾಗಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 14

नदीस्रवणसंघातैर्विमलैश्चोदकैस्तथा । शालतालैश्च रूपैश्च सगजैः स्फाटिकैस्तथा

ನದಿಗಳ ಹರಿವಿನ ಗುಂಪುಗಳೂ ನಿರ್ಮಲ ಜಲಗಳೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧ; ಶಾಲ-ತಾಲ ವೃಕ್ಷರೂಪಗಳಿಂದಲೂ, ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಗಜಗಳಿಂದಲೂ ಶೋಭಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 15

विस्तीर्णैः कांचनैर्दिव्यैः सूर्यवह्निसमप्रभैः । शिलातलैश्च संपूर्णः शैलराजो विराजते

ಸೂರ್ಯ-ವಹ್ನಿಯ ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ವಿಶಾಲ ದಿವ್ಯ ಕಂಚನ ಶಿಲಾಪಟ್ಟಗಳಿಂದಲೂ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಿಲಾತಲಗಳಿಂದಲೂ ಯುಕ್ತನಾದ ಆ ಶೈಲರಾಜನು ಅತ್ಯಂತ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

विमानैर्देवतानां च प्रासादैः पर्वतोत्तमैः । हंसचंद्रप्रतीकाशैर्हेमदंडैरलंकृतः

ದೇವತೆಗಳ ವಿಮಾನಗಳೂ ಪರ್ವತೋತ್ತಮದಂತೆ ಇರುವ ಪ್ರಾಸಾದಗಳೂ ಅದನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿವೆ; ಹಂಸ-ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಹೇಮದಂಡಗಳಿಂದಲೂ ಅದು ವಿಭೂಷಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 17

कलशैश्चामरैर्युक्तैः प्रासादैः परिशोभितः । नानागुणप्रमुदित देववृंदैश्च शोभितः

ಕಲಶಗಳೂ ಚಾಮರಗಳೂ ಯುಕ್ತವಾದ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಿಂದ ಅದು ಸರ್ವತೋಮುಖವಾಗಿ ಶೋಭಿಸಿದೆ; ನಾನಾ ಗುಣಗಳಿಂದ ಹರ್ಷಿತ ದೇವವೃಂದಗಳಿಂದಲೂ ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ.

Verse 18

देववृंदैरनेकैश्च गंधर्वैश्चारणैस्तथा । सर्वत्र राजते पुण्यो मेरुर्गिरिवरोत्तमः

ಅನೇಕ ದೇವವೃಂದಗಳೂ ಗಂಧರ್ವ-ಚಾರಣರೊಡನೆ ಸುತ್ತುವರಿದ ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪುಣ್ಯ ಮೇರువు ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 19

तस्माद्गंगामहापुण्या पुण्यतोया महानदी । प्रसूता पुण्यतीर्थाढ्या हंसपद्मैः समाकुला

ಆದ್ದರಿಂದ ಮಹಾಪುಣ್ಯಮಯಿಯಾದ ಗಂಗಾ—ಪುಣ್ಯಜಲಧಾರಿಣಿ ಮಹಾನದೀ—ಪ್ರಸವಿಸಿ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು; ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಳಾಗಿ ಹಂಸ-ಪದ್ಮಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 20

मुनिभिः सेव्यमाना सा ऋषिसंघैर्महानदी । एवंगुणं गिरिश्रेष्ठं पुण्यकौतुकमंगलम्

ಆ ಮಹಾನದೀ ಮುನಿಗಳಿಂದಲೂ ಋಷಿಸಂಘಗಳಿಂದಲೂ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಗಿರಿಶ್ರೇಷ್ಠನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಗುಣವತಿಯಾಗಿ ಪುಣ್ಯ-ಕೌತುಕದಿಂದ ಮಂಗಳವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 21

अंगश्चात्रिसुतः पुण्यः प्रविवेश महामुनिः । गंगातीरे सुपुण्ये च एकांते चारुकंदरे

ಆಗ ಅತ್ರಿಸುತನಾದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಮಹಾಮುನಿ ಅಂಗನು ಗಂಗೆಯ ಅತಿಪುಣ್ಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿರುವ ಸುಂದರ ಗುಹೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 22

तत्रोपविश्य मेधावी कामक्रोधविवर्जितः । सर्वेंद्रियाणि संयम्य हृषीकेशं मनोगतम्

ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮೆಧಾವಿ ಸಾಧಕನು ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿಸಿ, ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಹೃಷೀಕೇಶನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಬೇಕು।

Verse 23

ध्यायमानः स धर्मात्मा कृष्णं क्लेशापहं प्रभुम् । आसने शयने याने ध्याने च मधुसूदनम्

ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಭಕ್ತನು ಕ್ಲೇಶಾಪಹನಾದ ಪ್ರಭು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ—ಮಧುಸೂದನನನ್ನು—ಆಸನದಲ್ಲಿ, ಶಯನದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಧ್ಯಾನಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 24

नित्यं पश्यति युक्तात्मा योगयुक्तो जितेंद्रियः । चराचरेषु जीवेषु तेषु पश्यति केशवम्

ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಆ ಯುಕ್ತಾತ್ಮನು ಸದಾ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಚರಾಚರ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಶವನನ್ನೇ ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 25

आर्द्रेषु चैव शुष्केषु सर्वेष्वन्येषु स द्विजः । एवं वर्षशतं जातं तप्यमानस्य तस्य च

ಒದ್ದೆಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲೂ, ಒಣ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲೂ, ಇತರ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲೂ ಆ ದ್ವಿಜನು ಸಮಭಾವದಲ್ಲೇ ಇದ್ದನು; ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವನಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು।

Verse 26

समालोक्य जगन्नाथश्चक्रपाणिर्द्विजोत्तमम् । बहुविघ्नान्सुघोरांश्च दर्शयत्येव नित्यशः

ಚಕ್ರಪಾಣಿಯಾದ ಜಗನ್ನಾಥನು ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನನ್ನು ನೋಡಿ ನಿತ್ಯವೂ ಅನೇಕ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು।

Verse 27

तेजसा तस्य देवस्य नृसिंहस्य महात्मनः । निरातंकः स धर्मात्मा दहत्यग्निरिवेंधनम्

ಆ ಮಹಾತ್ಮ ದೇವ ನರಸಿಂಹನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ನಿರ್ಭಯನಾಗಿ, ಅಗ್ನಿಯು ಇಂಧನವನ್ನು ದಹಿಸುವಂತೆ ದಹಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 28

नियमैः संयमैश्चान्यैरुपवासैर्द्विजोत्तमः । क्षीयमाणस्तु संजातो दीप्यमानः स्वतेजसा

ವ್ರತಗಳು, ನಿಯಮ-ಸಂಯಮಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ಉಪವಾಸಗಳಿಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಕ್ಷೀಣನಾದನು; ಆದರೂ ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಸ್ವತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದೀಪ್ತನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದನು।

Verse 29

सूर्यपावकसंकाशस्त्वंग एवं प्रदृश्यते । एवं तपःसु निरतं ध्यायमानं जनार्दनम्

ಹೇ ಅಂಗ! ನಿನ್ನ ದೇಹವು ಸೂರ್ಯ-ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ—ಹೀಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ ಧ್ಯಾನಸ್ಥನಾದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 30

आविर्भूयाब्रवीद्देवो वरं वरय मानद । तं च दृष्ट्वा हृषीकेशमंगः परम निर्वृतः

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ದೇವನು ಹೇಳಿದನು: “ಹೇ ಮಾನದ! ವರವನ್ನು ಬೇಡು.” ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಕಂಡ ಅಂಗನು ಪರಮ ಆನಂದ-ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು।

Verse 31

तुष्टाव प्रणतो भूत्वा वासुदेवं प्रसन्नधीः

ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು।

Verse 32

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने अंगवरप्रदानं । नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನಾಂತರ್ಗತ “ಅಂಗವರಪ್ರದಾನ” ಎಂಬ ಮೂವತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।

Verse 33

गुणरूपाय गुह्याय गुणातीताय ते नमः । गुणाय गुणकर्त्रे च गुणाढ्याय गुणात्मने

ಗುಣರೂಪನಾದ, ಗುಹ್ಯನಾದ, ಗುಣಾತೀತನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀನೇ ಗುಣಗಳು, ಗುಣಗಳ ಕರ್ತ, ಗುಣಸಂಪನ್ನ, ಗುಣಾತ್ಮಸ್ವರೂಪ—ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 34

भवाय भवकर्त्रे च भक्तानां भवहारिणे । भवोद्भवाय गुह्याय नमो भवविनाशिने

ಭವ (ಶಿವ)ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಸಂಸಾರಭವದ ಕರ್ತನೂ ಭಕ್ತರ ಭವಬಂಧನವನ್ನು ಹರಿಸುವವನೂ ಆಗಿರುವವನೆ. ಭವೋದ್ಭವ, ಗುಹ್ಯ ಪ್ರಭು, ಭವವಿನಾಶಕನಿಗೆ ನಾನು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 35

यज्ञाय यज्ञरूपाय यज्ञेशाय नमोनमः । यज्ञकर्मप्रसंगाय नमः शंखधराय च

ಯಜ್ಞಸ್ವರೂಪನಾದ, ಯಜ್ಞರೂಪನಾದ, ಯಜ್ಞೇಶ್ವರನಾದ ಅವನಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಯಜ್ಞಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೂ, ಶಂಖಧಾರಿಗೂ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 36

नमोनमो हिरण्याय नमो रथांगधारिणे । सत्याय सत्यभावाय सर्वसत्यमयाय च

ಹಿರಣ್ಯಮಯನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಚಕ್ರಧಾರಿಗು ನಮಸ್ಕಾರ. ಸತ್ಯಕ್ಕೆ, ಸತ್ಯಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯಮಯನಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 37

धर्माय धर्मकर्त्रे च सर्वकर्त्रे च ते नमः । धर्मांगाय सुवीराय धर्माधाराय ते नमः

ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ, ಧರ್ಮಕರ್ತನಾದ, ಸರ್ವಕರ್ತನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಧರ್ಮವೇ ಅಂಗವಾಗಿರುವವನೆ, ಸುವೀರನೆ, ಧರ್ಮಾಧಾರನೆ—ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 38

नमः पुण्याय पुत्राय ह्यपुत्राय महात्मने । मायामोहविनाशाय सर्वमायाकराय ते

ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಹೇ ಪುಣ್ಯಸ್ವರೂಪ, ಹೇ ಪುತ್ರರೂಪ, ಆದರೂ ಅಪುತ್ರ ಮಹಾತ್ಮ; ಮಾಯಾಜನಿತ ಮೋಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೇ, ಸಮಸ್ತ ಮಾಯೆಯ ಕರ್ತನೇ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ।

Verse 39

मायाधराय मूर्ताय त्वमूर्ताय नमोनमः । सर्वमूर्तिधरायैव शंकराय नमोनमः

ಮಾಯೆಯನ್ನು ಧರಿಸುವವನೇ, ಸಾಕಾರನೂ ನಿರಾಕಾರನೂ ಆದ ಶಂಕರನಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಮಸ್ತ ರೂಪಗಳನ್ನು ಏಕೈಕವಾಗಿ ಧರಿಸುವವನಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ಪ್ರಣಾಮ।

Verse 40

ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय परब्रह्मस्वरूपिणे । नमस्ते सर्वधाम्ने च नमो धामधराय च

ಬ್ರಹ್ಮರೂಪನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ, ಪರಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿನಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಸರ್ವ ಧಾಮಗಳ ಧಾಮವೇ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ; ಹೇ ಧಾಮಧಾರಕನೇ, ನಿನಗೂ ನಮೋ ನಮಃ।

Verse 41

श्रीमते श्रीनिवासाय श्रीधराय नमोनमः । क्षीरसागरवासाय चामृताय च ते नमः

ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಶ್ರೀನಿವಾಸ, ಶ್ರೀಧರನಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನೇ, ಅಮೃತಸ್ವರೂಪನೇ—ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಣಾಮ।

Verse 42

महौषधाय घोराय महाप्रज्ञापराय च । अक्रूराय प्रमेध्याय मेध्यानां पतये नमः

ಮಹೌಷಧಿಸ್ವರೂಪನೇ, ಘೋರ ತೇಜಸ್ವೀನೇ, ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅಕ್ರೂರನೇ, ಪರಮ ಪವಿತ್ರನೇ, ಪವಿತ್ರರ ಅಧಿಪತியே—ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ।

Verse 43

अनंताय ह्यशेषाय चानघाय नमोनमः । आकाशस्य प्रकाशाय पक्षिरूपाय ते नमः

ಅನಂತನೂ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕನೂ, ನಿರ್ದೋಷನೂ ಆದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಆಕಾಶದ ಪ್ರಕಾಶಸ್ವರೂಪ, ಪಕ್ಷಿರೂಪಧಾರಿಯೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 44

हुताय हुतभोक्त्रे च हवीरूपाय ते नमः । बुद्धाय बुधरूपाय सदाबुद्धाय ते नमः

ಹುತಸ್ವರೂಪನೂ, ಹುತಭೋಕ್ತನೂ, ಹವಿಸ್ವರೂಪನೂ ಆದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಬುದ್ಧಸ್ವರೂಪ, ಬುದ್ಧಿವಂತರೂಪ, ಸದಾ ಜಾಗೃತ ಸದಾಬುದ್ಧನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 45

नमो हव्यायकव्याय स्वधाकाराय ते नमः । स्वाहाकाराय शुद्धाय ह्यव्यक्ताय महात्मने

ದೇವರಿಗೆ ಹವ್ಯವೂ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಕವ್ಯವೂ ಆದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ‘ಸ್ವಧಾ’ಕಾರಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ‘ಸ್ವಾಹಾ’ಕಾರಸ್ವರೂಪ, ಶುದ್ಧ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 46

व्यासाय वासवायैव वसुरूपाय ते नमः । वासुदेवाय विश्वाय वह्निरूपाय ते नमः । हरये केवलायैव वामनाय नमोनमः

ವ್ಯಾಸರೂಪ, ವಾಸವರೂಪ ಹಾಗೂ ವಸುಗಳ ಸ್ವರೂಪನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಾಸುದೇವ, ವಿಶ್ವಸ್ವರೂಪ, ವಹ್ನಿರೂಪನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕೇವಲ ಹರಿ, ವಾಮನನಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 47

नमो नृसिंहदेवाय सत्वपालाय ते नमः

ನೃಸಿಂಹದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಮಸ್ತ ಸತ್ತ್ವಗಳ ಪಾಲಕನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 48

नमो गोविंदगोपाय नम एकाक्षराय च । नमः सर्वाक्षरायैव हंसरूपाय ते नमः

ಗೋವಿಂದಾ, ಗೋಪರ ರಕ್ಷಕನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಏಕಾಕ್ಷರ (ಓಂ) ಸ್ವರೂಪನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸರ್ವಾಕ್ಷರಸ್ವರೂಪನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹಂಸರೂಪಧಾರಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 49

त्रितत्त्वाय नमस्तुभ्यं पंचतत्त्वाय ते नमः । पंचविंशतितत्त्वाय तत्त्वाधाराय वै नमः

ತ್ರಿತತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪಂಚತತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪಂಚವಿಂಶತಿ ತತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪನೇ, ತತ್ತ್ವಾಧಾರನೇ, ನಿನಗೆ ನಿಶ್ಚಯ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 50

कृष्णाय कृष्णरूपाय लक्ष्मीनाथाय ते नमः । नमः पद्मपलाशाय आनंदाय पराय च

ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾಥನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪದ್ಮಪಲಾಶನೇತ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಆನಂದಸ್ವರೂಪನಿಗೆ; ಪರಮನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 51

नमो विश्वंभरायैव पापनाशाय वै नमः । नमः पुण्यसुपुण्याय सत्यधर्माय ते नमः

ವಿಶ್ವಂಭರನೇ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುವವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪಾಪನಾಶಕನಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪುಣ್ಯ-ಸುಪುಣ್ಯಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸತ್ಯಧರ್ಮಸ್ವರೂಪನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 52

नमोनमः शाश्वतअव्ययाय नमोनमः संघ नभोमयाय । श्रीपद्मनाभाय महेश्वराय नमामि ते केशवपादपद्मम्

ಶಾಶ್ವತನು, ಅವ್ಯಯನು ಆದ ನಿನಗೆ ಮರುಮರು ನಮಸ್ಕಾರ; ನಭೋಮಯ ದಿವ್ಯಸಂಘಸ್ವರೂಪನೇ, ನಿನಗೆ ಮರುಮರು ನಮಸ್ಕಾರ. ಶ್ರೀ ಪದ್ಮನಾಭ, ಮಹೇಶ್ವರ, ಹೇ ಕೇಶವ—ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಕ್ಕೆ ನಾನು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

Verse 53

आनंदकंद कमलाप्रिय वासुदेव सर्वेश ईश मधुसूदन देहि दास्यम् । पादौ नमामि तव केशव जन्मजन्म कृपां कुरुष्व मम शांतिद शंखपाणे

ಹೇ ಆನಂದಕಂದ, ಕಮಲಾಪ್ರಿಯ ವಾಸುದೇವ, ಸರ್ವೇಶ್ವರ, ಪರಮೇಶ, ಮಧುಸೂದನ! ನನಗೆ ದಾಸ್ಯಭಾವವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು. ಹೇ ಕೇಶವ! ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹೇ ಶಾಂತಿದಾತ, ಶಂಖಧಾರಿ! ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರು.

Verse 54

संसारदारुणहुताशनतापदग्धं पुत्रादिबंधुमरणैर्बहुशोकतापैः । ज्ञानांबुदेन मम प्लावय पद्मनाभ दीनस्य मच्छरणरूपभवस्व नाथ

ಸಂಸಾರರೂಪಿಯಾದ ಭಯಂಕರ ಅಗ್ನಿಯ ತಾಪದಿಂದ ದಗ್ಧನಾಗಿ, ಪುತ್ರಾದಿ ಬಂಧುಗಳ ಮರಣದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಅನೇಕ ಶೋಕಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ನನ್ನನ್ನು—ಹೇ ಪದ್ಮನಾಭ! ಜ್ಞಾನಸಮುದ್ರದಿಂದ ಪ್ಲಾವಿತಗೊಳಿಸು. ಹೇ ನಾಥ! ಈ ದೀನನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳೇ ಶರಣರೂಪವಾಗಿರು.

Verse 55

एवं स्तोत्रं समाकर्ण्य त्वंगस्यापि महात्मनः । दर्शयित्वा स्वकं रूपं घनश्यामं महौजसम्

ಈ ರೀತಿ ಮಹಾತ್ಮ ತ್ವಙ್ಗನ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನೂ ಆಲಿಸಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದನು—ಘನಮೇಘದಂತೆ ಶ್ಯಾಮವರ್ಣ, ಮಹಾತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ.

Verse 56

शंखचक्रगदापाणिं पद्महस्तं महाप्रभुम् । वैनतेयसमारूढमात्मरूपं प्रदर्शितम्

ಅವನು ತನ್ನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದನು—ಮಹಾಪ್ರಭು, ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆ; ಪದ್ಮವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ವೈನತೇಯ (ಗರುಡ)ನ ಮೇಲೆ ಆರೂಢನಾದವನು.

Verse 57

सर्वाभरणशोभांगं हारकंकणकुंडलैः । राजमानं परं दिव्यं निर्मलं वनमालया

ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು—ಹಾರ, ಕಂಕಣ, ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ; ಅವನು ಪರಮ ದಿವ್ಯ, ನಿರ್ಮಲ, ವನಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ ರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 58

अंगस्याग्रे हृषीकेशः शोभमान महत्प्रभः । श्रीवत्सांकेन पुण्येन कौस्तुभेन जनार्दनः

ಅಂಗನ ಅಗ್ರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೃಷೀಕೇಶನು ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದನು—ಜನಾರ್ದನ; ಅವನ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಶ್ರೀವತ್ಸಚಿಹ್ನ, ಕೌಸ್ತುಭಮಣಿಯ ಅಲಂಕಾರವೂ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 59

दर्शयित्वा स्वकं देहं सर्वदेवमयो हरिः । स उवाच महात्मानं तमंगमृषिसत्तमम्

ತನ್ನ ಸ್ವದೇಹವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಸರ್ವದೇವಮಯನಾದ ಹರಿಯು ನಂತರ ಆ ಮಹಾತ್ಮ—ಅಂಗದ ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನಿಗೆ—ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 60

भो भो विप्र महाभाग श्रूयतां वचनं शुभम् । मेघगंभीरघोषेण समाभाष्य द्विजोत्तमम्

“ಓ ಓ ಮಹಾಭಾಗ ವಿಪ್ರನೇ! ನನ್ನ ಶುಭ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳು,” ಎಂದು ಮೇಘಗಂಭೀರ ಘೋಷದಂತೆ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿದನು।

Verse 61

तपसानेन तुष्टोस्मि वरं वरय शोभनम् । तुष्यमाणं हृषीकेशं तं दृष्ट्वा कमलापतिम्

“ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಒಂದು ಶೋಭನ ವರವನ್ನು ಬೇಡು.” ಎಂದು ಹೇಳಿದ ತೃಪ್ತ ಹೃಷೀಕೇಶ—ಕಮಲಾಪತಿಯನ್ನು—ನೋಡಿ (ಅವನು) ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರವಶನಾದನು।

Verse 62

दीप्यमानं विराजंतं विश्वरूपं जनेश्वरम् । पादांबुजद्वयं तस्य प्रणम्य च पुनःपुनः

ದೀಪ್ತಿಮಾನವಾಗಿ ವಿರಾಜಿಸುವ ವಿಶ್ವರೂಪ ಜನೇಶ್ವರನ ಆ ಪಾದಪದ್ಮಯುಗ್ಮಕ್ಕೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ (ಅವನು) ಮುಂದುವರಿದನು/ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 63

हर्षेण महताविष्टस्तमुवाच जनार्दनम् । दासोहं तव देवेश शंखचक्रगदाधर

ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾಗಿ ಅವನು ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ದೇವೇಶ! ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧರ ಪ್ರಭು, ನಾನು ನಿನ್ನ ದಾಸನು।”

Verse 64

वरं मे दातुकामोसि देहि त्वं वंशजं सुतम् । दिवि शक्रो यथाऽभाति सर्वतेजः समन्वितः

“ನೀನು ನನಗೆ ವರ ನೀಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವ ಪುತ್ರನನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು— ಅವನು ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ರನಂತೆ ಸರ್ವ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ।”

Verse 65

तादृशं देहि मे पुत्रं सर्वलोकस्य रक्षकम् । सर्वदेवप्रियं देव ब्रह्मण्यं धर्मपंडितम्

“ಅಂತಹ ಪುತ್ರನನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು— ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಕನಾಗಿ; ಹೇ ದೇವಾ, ಸರ್ವದೇವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಧರ್ಮಪಂಡಿತನಾಗಿ ಇರಲಿ।”

Verse 66

दातारं ज्ञानसंपन्नं धर्मतेजः समन्वितम् । त्रैलोक्यरक्षकं कृष्ण सत्यधर्मानुपालकम्

“ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ! ದಾನಶೀಲನಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಸಂಪನ್ನನಾಗಿ, ಧರ್ಮತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ; ತ್ರೈಲೋಕ್ಯರಕ್ಷಕನಾಗಿ, ಸತ್ಯಧರ್ಮವನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವವನಾಗಿ ಇರುವ ಪುತ್ರನನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು।”

Verse 67

यज्वनामुत्तमं चैकं शूरं त्रैलोक्यभूषणम् । ब्रह्मण्यं वेदविद्वांसं सत्यसंधं जितेंद्रियम्

ಅವನು ಯಜ್ವರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮನಾಗಿ—ಅದ್ವಿತೀಯನಾಗಿ; ಶೂರನಾಗಿ, ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದ ಭೂಷಣನಾಗಿ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ವೇದವಿದ್ವಾಂಸನಾಗಿ; ಸತ್ಯಸಂಧನಾಗಿ, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯನಾಗಿ ಇದ್ದನು.

Verse 68

अजितं सर्वजेतारं विष्णुं तेजःसमप्रभम् । वैष्णवं पुण्यकर्तारं पुण्यजं पुण्यलक्षणम्

ಅಜಿತನು, ಸರ್ವಜೇತನು, ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಪ್ರಭನಾದ ವಿಷ್ಣು—ವೈಷ್ಣವ ಪ್ರಭು—ಪುಣ್ಯಕರ್ತನು; ಪುಣ್ಯಜನ್ಯನು, ಪುಣ್ಯಲಕ್ಷಣಸಂಪನ್ನನು.

Verse 69

शांतं तु तपसोपेतं सर्वशास्त्रविशारदम् । वेदज्ञं योगिनां श्रेष्ठं भवतो गुणसंनिभम्

ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶಾಂತನಾಗಿದ್ದು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದು, ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಾರದನು—ವೇದಜ್ಞ, ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಸಮಾನಗುಣಸಂಪನ್ನನು.

Verse 70

ईदृशं देहि मे पुत्रं दातुकामो यदा वरम् । श्रीवासुदेव उवाच । एभिर्गुणैः समोपेतस्तव पुत्रो भविष्यति

“ನೀವು ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವಾಗ ನನಗೆ ಇಂತಹ ಪುತ್ರನನ್ನು ದಯಮಾಡಿರಿ.” ಶ್ರೀ ವಾಸುದೇವನು ಹೇಳಿದರು—“ಈ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಯುಕ್ತನಾದ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರನು ಆಗುವನು.”

Verse 71

अत्रिवंशस्य वै धर्ता विश्वस्यास्य महामते । तेजसा यशसा पुण्यैः पितरं चोद्धरिष्यति

ಹೇ ಮಹಾಮತೇ! ಅವನು ಅತ್ರಿವಂಶದ ಧರ್ತನಾಗುವನು; ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸು, ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಗಳಿಂದ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುವನು.

Verse 72

उद्धरिष्यति यः सत्यैः पितरं च पितामहम् । भवान्यास्यति मे स्थानं तद्विष्णोः परमं पदम्

ಯಾರು ಸತ್ಯಾಚರಣೆಯಿಂದ ತಂದೆಯನ್ನೂ ಪಿತಾಮಹನನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುವನೋ, ಅವನು ನನ್ನ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು—ಅದೇ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮಪದ.

Verse 73

इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तमंगं प्रति स द्विज । कस्यचित्पुण्यवीर्यस्य पुण्यां कन्यां विवाहय

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ದೇವದೇವೇಶ್ವರನು, ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಅಙ್ಗನಿಗೆ ಉವಾಚ— “ಮಹಾಪುಣ್ಯವೂ ಪುಣ್ಯವೀರ್ಯವೂಳ್ಳ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬನ ಪುಣ್ಯವತಿಯಾದ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೀನು ವಿವಾಹಮಾಡಿಕೋ।”

Verse 74

तस्यामुत्पादय सुतं शुभं पुण्यावह प्रियम् । स भविष्यति धर्मात्मा मत्प्रसादान्महामते

ಅವಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸು— ಶುಭನೂ, ಪ್ರಿಯನೂ, ಪುಣ್ಯವಾಹಕನೂ ಆಗಿರಲಿ. ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವನು ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗುವನು.

Verse 75

सर्वज्ञः सर्ववेत्ता च यादृशो वांछितस्त्वया । एवं वरं ततो दत्वा अंतर्धानं गतो हरिः

ಸರ್ವಜ್ಞನೂ ಸರ್ವವೇತ್ತನೂ ಆದ ಹರಿಯು ನೀನು ಬಯಸಿದಂತೆಯೇ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ, ನಂತರ ಅಂತರ್ಧಾನಗೊಂಡನು.