Adhyaya 27

Verse 1

सूत उवाच । स प्रभुः सर्वलोकेशो ह्यभिषिच्य ततो नृपम् । पृथुं वेनस्य तनयं सर्वराज्ये महाप्रभुम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ಸರ್ವಲೋಕಾಧಿಪತಿ ಪ್ರಭುವು ವೇನನ ಪುತ್ರನಾದ ರಾಜ ಪೃಥುವಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಸಮಸ್ತ ರಾಜ್ಯದ ಮಹಾಪ್ರಭುವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು।

Verse 2

महाबाहुं महाकायं यथेंद्रं च सुरेश्वरम् । क्रमेणापि ततो ब्रह्मा राज्यानि च विचार्य वै

ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನೂ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಮಹಾಬಾಹುವೂ ಮಹಾಕಾಯನೂ ಆದ ಅವನನ್ನು ದೇವಾಧಿಪತಿ ಇಂದ್ರನಂತೆ ಕಂಡನು।

Verse 3

यद्यस्यापि भवेद्योग्यं दातुं तदुपचक्रमे । वृक्षाणां ब्राह्मणानां च ग्रहर्क्षाणां तथैव च

ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ದಾನ ನೀಡಲು ಯೋಗ್ಯತೆಯಿದೆಯೋ, ಅವನು ಅದೇ ದಾನಕರ್ಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಬೇಕು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವೃಕ್ಷಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಗೂ ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ।

Verse 4

सोमं राज्ये सोभ्यषिंचत्तपसां च महामतिः । धर्माणां धर्मयज्ञानां पुण्यानां पुण्यतेजसाम्

ಆ ಮಹಾಮತಿಯಾದವನು ಸೋಮನನ್ನು ರಾಜ್ಯಪದದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು—ತಪಸ್ಸಿನ ತೇಜಸ್ಸು, ಧರ್ಮ-ಧರ್ಮಯಜ್ಞಗಳ ತೇಜಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಪುಣ್ಯತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನನ್ನು।

Verse 5

अपां मध्ये तथा देवं तीर्थानां हि तथैव च । वरुणं सोभिषिच्यैव रत्नानां च द्विजोत्तम

ಮತ್ತೆ ಜಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಗಳ ಅಧಿದೇವತೆಯನ್ನೂ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ರತ್ನಗಳ ಮಧ್ಯೆ ವರుణನನ್ನೂ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು।

Verse 6

अन्येषां सर्वयक्षाणां राज्ये वैश्रवणं पुनः । विष्णुमेव महाप्राज्ञमादित्यानां पितामहः

ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಯಕ್ಷರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ವೈಶ್ರವಣ (ಕುಬೇರ)ನೇ ಅಧಿಪತಿ; ಆದಿತ್ಯರ ಪಿತಾಮಹನಾಗಿ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞರು ವಿಷ್ಣುವನ್ನೇ ನಿರ್ಣಯಿಸಿದ್ದಾರೆ।

Verse 7

राज्ये संस्थापयामास जनता हितहेतवे । सर्वेषामेव पुण्यानां दक्षमेव प्रजापतिम्

ಜನಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವರು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು—ಎಲ್ಲ ಪುಣ್ಯಶೀಲರಲ್ಲಿಯೂ ನಿಜವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಮರ್ಥನು ದಕ್ಷನೇ.

Verse 8

समर्थं सर्वधर्मज्ञं प्रजापतिगणेश्वरम् । प्रह्रादं सर्वधर्मज्ञं स हि राज्ये न्यरूपयत्

ಅವನು ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನು—ಸಮರ್ಥನೂ, ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞನೂ, ಪ್ರಜಾಪತಿಗಣಗಳ ಅಧೀಶ್ವರನೂ—ಆ ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞನನ್ನೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದನು।

Verse 9

दैत्यानां दानवानां च विष्णुतेजः समन्वितम् । यमं वैवस्वतं धर्मं पैत्र्ये राज्येभिषिच्य च

ದೈತ್ಯರು ದಾನವರ ಮೇಲೆಯೂ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ, ವಿಷ್ಣುತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಯಮ ವೈವಸ್ವತ—ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪ—ಅವನನ್ನು ಪೈತ್ರ್ಯರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲಾಯಿತು।

Verse 10

यक्षराक्षसभूतानां पिशाचोरगसर्पिणाम् । योगिनीनां च सर्वासां वैतालानां महात्मनाम्

ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಭೂತಗಳ; ಪಿಶಾಚರು, ಉರಗರು, ಸರ್ಪಗಳ; ಎಲ್ಲಾ ಯೋಗಿನಿಯರ; ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮರಾದ ವೈತಾಳರ (ವರ್ಗದ ಕುರಿತು)।

Verse 11

कंकालानां हि सर्वेषां कूष्मांडानां तथैव च । पार्थिवानां च सर्वेषां गिरिशं शूलपाणिनम्

ಎಲ್ಲ ಕಂಕಾಲರಿಗೂ, ಎಲ್ಲ ಕೂಷ್ಮಾಂಡರಿಗೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಮಸ್ತ ಭೌಮ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಅಧಿಪತಿ ಗಿರೀಶ—ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಶಿವನು.

Verse 12

पर्वतानां हि सर्वेषां हिमवंतं महागिरिम् । नदीनां च तडागानां वापिकानां तथैव च

ಎಲ್ಲ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಗಿರಿ ಹಿಮವಾನ್ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಹಾಗೆಯೇ ನದಿಗಳು, ತಡಾಗಗಳು ಮತ್ತು ವಾಪಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ (ಅವನೇ ಪ್ರಧಾನ).

Verse 13

कुंडानां कूपराज्ये हि दिव्येषु च सुरेश्वरः । सागरं स्थापितं पुण्यं सर्वतीर्थमनुत्तमम्

ಕುಂಡಗಳು ಮತ್ತು ಕೂಪಗಳ ಪುಣ್ಯ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ದಿವ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳ ಮಧ್ಯೆ ದೇವೇಶ್ವರನು ಪುಣ್ಯ ‘ಸಾಗರ’ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು—ಅದು ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯ ಅನುತ್ತಮ ತೀರ್ಥ.

Verse 14

गंधर्वाणां तु सर्वेषां राज्ये पुण्ये तथैव च । चित्ररथं ततो ब्रह्मा अभिषिच्य सुरेश्वरः

ನಂತರ ದೇವೇಶ್ವರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಮಸ್ತ ಗಂಧರ್ವರ ಪುಣ್ಯ ಹಾಗೂ ಧರ್ಮಮಯ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಚಿತ್ರರಥನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು.

Verse 15

नागानां पुण्यवीर्याणां वासुकिं च चतुर्मुखः । सर्पाणां तु तथा राज्ये अभिषिच्य स तक्षकम्

ನಂತರ ಚತುರ್ಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪುಣ್ಯವೀರ್ಯ ನಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ಪಗಳ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಷಕನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 16

वारणानां ततो राज्ये ऐरावणमसिंचत । अश्वानां चैव सर्वेषामुच्चैःश्रवसमेव च

ನಂತರ ಆನೆಗಳ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಐರಾವತವನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಅಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಸನನ್ನೇ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು.

Verse 17

पक्षिणां चैव सर्वेषां वैनतेयमथापि सः । मृगाणां च ततो राज्ये ब्रह्मा सिंहमथादिशत्

ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ವೈನತೇಯ (ಗರುಡ)ನನ್ನು ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದನು; ಮೃಗಗಳ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಿಂಹವನ್ನು ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಆದೇಶಿಸಿದನು.

Verse 18

गोवृषं तु गवां मध्ये अभिषिच्य प्रजापतिः । वनस्पतीनां सर्वेषां प्लक्षमेव पितामहः

ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದವನು ಗೋವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಗೋವೃಷಭವನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಲ್ಲಾ ವೃಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ಲಕ್ಷವನ್ನೇ ಪ್ರಧಾನವೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 19

एवं राज्यानि सर्वाणि संस्थाप्य च पितामहः । दिशापालांस्ततो ब्रह्मा स्थापयामास सत्तमः

ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಪಿತಾಮಹ—ಸತ್ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ—ಬ್ರಹ್ಮನು ನಂತರ ದಿಕ್ಕುಪಾಲಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದನು.

Verse 20

वैराजस्य तथा पुत्रं पूर्वस्यां दिशि सत्तमः । सुधन्वानं दिशःपालं राजानं सोभ्यषिंचत

ನಂತರ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ವೈರಾಜನ ಪುತ್ರನಾದ ಸುಧನ್ವಾನನ್ನು ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಗಿಯೂ ದಿಕ್ಕುಪಾಲകനಾಗಿಯೂ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು.

Verse 21

दक्षिणस्यां महात्मानं कर्दमस्य प्रजापतेः । पुत्रं शंखपदं नाम राजानं सोभ्यषिंचत

ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಕರ್ಧಮನ ಪುತ್ರನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಶಂಖಪದನನ್ನು ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು।

Verse 22

पश्चिमायां तथा ब्रह्मा वरुणस्य प्रजापतेः । पुत्रं च पुष्करं नाम सोऽभ्यषिंचत्प्रजापतिः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ವರುಣನ ಪುತ್ರ ಪುಷ್ಕರನನ್ನು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಪದದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು।

Verse 23

उत्तरस्यां दिशि ब्रह्म नलकूबरमेव च । एवं चैवाभ्यषिंचच्च दिक्पालान्समहौजसः

ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್! ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ನಲಕೂಬರನನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಹೀಗೆ ಆ ಮಹೌಜಸ್ವಿ ದಿಕ್ಪಾಲರನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು।

Verse 24

यैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना । यथाप्रदेशमद्यापि धर्मेण प्रतिपाल्यते

ಯಾರಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿ—ಸಪ್ತದ್ವೀಪಗಳೂ ನಗರಗಳೂ ಸಹಿತ—ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರದೇಶಾನುಸಾರ ಧರ್ಮದಿಂದ ಪಾಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಆಳಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ।

Verse 25

पृथुश्चैवं महाभागः सोभिषिक्तो नराधिपः । राजसूयादिभिः सर्वैरभिषिक्तो महामखैः

ಹೀಗೆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನಾದ ನರಾಧಿಪ ಪೃಥು ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದನು; ರಾಜಸೂಯಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾಮಖಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ವಿಧಿವತ್ಭಿಷೇಕ ನೆರವೇರಿತು।

Verse 26

विधिना वेददृष्टेन राजराज्ये महीपतिः । चाक्षुषे नाम्नि संपुण्ये अतीते च महौजसि

ವೇದದೃಷ್ಟ ವಿಧಾನದಂತೆ ಭೂಪತಿಯಾದವನು ತನ್ನ ರಾಜರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಿದನು; ಮತ್ತು ‘ಚಾಕ್ಷುಷ’ ಎಂಬ ಪರಮಪುಣ್ಯಮಯ, ಈಗ ಕಳೆದ ಮಹೌಜಸ್ವಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದನು।

Verse 27

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । राज्याभिषेकोनाम सप्तविंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಪಂಚಪಂಚಾಶತ್-ಸಹಸ್ರ-ಸಂಹಿತೆಯ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ‘ರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।

Verse 28

विस्तरं चापि व्याख्यास्ये पृथोश्चैव महात्मनः । यदि मामेव विप्रेन्द्र शुश्रूषसि अतंद्रितः

ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪೃಥುವಿನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವೆನು; ಓ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ನೀನು ಅಲಸದೆ ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರವಣ-ಸೇವೆ ಮಾಡಿದರೆ।

Verse 29

एतदेवमधिष्ठानं महत्पुण्यं प्रकीर्तितम् । सर्वेष्वेव पुराणेषु एतद्धि निश्चितं सदा

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಈ ಅಧಿಷ್ಠಾನವು ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರವೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿದೆ; ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದೇ ವಿಷಯವು ಎಲ್ಲಾ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 30

पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्गवासकरं शुभम् । धन्यं पवित्रमायुष्यं पुत्रदं वृद्धिदायकम्

ಇದು ಪುಣ್ಯಕರ, ಯಶಸ್ಸು ನೀಡುವದು, ಆಯುಷ್ಯವರ್ಧಕ; ಶುಭಕರ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಧನ್ಯವೂ ಪವಿತ್ರಕರವೂ ಆಗಿ, ದೀರ್ಘಾಯು, ಪುತ್ರಪ್ರದಾನ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿ-ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 31

यः शृणोति नरो भक्त्या भावध्यानसमन्वितः । अश्वमेधफलं तस्य जायते नात्र संशयः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಭಾವಧ್ಯಾನ ಹಾಗೂ ಏಕಾಗ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಾರು ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲವು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.