Adhyaya 19

Verse 1

सूत उवाच । सोमशर्मा महाप्राज्ञः सुमनया सह सत्तमः । कपिलासंगमे पुण्ये रेवातीरे सुपुण्यदे

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೋಮಶರ್ಮನು ಸುಮನೆಯೊಂದಿಗೆ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಕಪಿಲಾ-ಸಂಗಮಕ್ಕೂ, ಪರಮ ಪಾವನ ರೇವಾ (ನರ್ಮದಾ) ತೀರಕ್ಕೂ ತೆರಳಿದನು।

Verse 2

स्नात्वा तत्र स मेधावी तर्पयित्वा सुरान्पितॄन् । तपस्तेपे सुशांतात्मा जपन्नारायणं शिवम्

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಆ ಮೇಧಾವಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ತರ್ಪಣವನ್ನರ್ಪಿಸಿದನು; ನಂತರ ಶಾಂತಚಿತ್ತನಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ಶಿವನ ನಾಮಜಪದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದನು।

Verse 3

द्वादशाक्षरमंत्रेण ध्यानयुक्तो महामनाः । तस्यैव देवदेवस्य वासुदेवस्य सुव्रतः

ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತನಾದ ಆ ಮಹಾಮನ, ಸುವ್ರತಧಾರಿ, ದೇವದೇವನಾದ ವಾಸುದೇವನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲೇ ಲೀನನಾದನು।

Verse 4

आसने शयने याने स्वप्ने पश्यति केशवम् । सदैव निश्चलो भूत्वा कामक्रोधविवर्जितः

ಆಸನದಲ್ಲಿ, ಶಯನದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಕೇಶವನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸದಾ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಕಾಮಕ್ರೋಧವಿವರ್ಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

सा च साध्वी महाभागा पतिव्रतपरायणा । सुमना कांतमेवापि शुश्रूषति तपोन्वितम्

ಆ ಸಾಧ್ವಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ, ಪತಿವ್ರತಪರಾಯಣೆಯಾದ ಸುಮನೆಯೂ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪತಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿಶ್ರೂಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು।

Verse 6

ध्यायमानस्य तस्यापि विघ्नैः संदर्शितं भयम् । सर्पा विषोल्बणाः कृष्णास्तत्र यांति महात्मनः

ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದ ಅವನಿಗೂ ವಿಘ್ನಶಕ್ತಿಗಳು ಭಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿದವು; ಓ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಅಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ವಿಷವುಳ್ಳ ಕಪ್ಪು ಸರ್ಪಗಳು ಬಂದವು.

Verse 7

पार्श्वे ते तप्यमानस्य तस्य ते सोमशर्मणः । सिंहव्याघ्रगजा दृष्टा भयमेवं प्रचक्रिरे

ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೋಮಶರ್ಮನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹ, ವ್ಯಾಘ್ರ ಮತ್ತು ಗಜಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು; ಹೀಗೆ ಅವು ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು.

Verse 8

वेताला राक्षसा भूताः कूष्मांडाः प्रेतभैरवाः । भयं विदर्शयंत्येते दारुणं प्राणनाशनम्

ವೇತಾಳರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಭೂತಗಳು, ಕೂಷ್ಮಾಂಡಗಳು, ಪ್ರೇತಭೈರವಗಳು—ಇವರೆಲ್ಲ ಪ್ರಾಣನಾಶಕವಾದ ಭೀಕರ ಭಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

नानाविधा महाभीमाः सिंहास्तत्र समागताः । दंष्ट्राकरालवक्त्राश्च जगर्जुश्चातिभैरवम्

ಅಲ್ಲಿ ನಾನಾವಿಧ ಮಹಾಭೀಕರ ಸಿಂಹಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡವು; ದಂಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರ ಮುಖವುಳ್ಳ ಅವುಗಳು ಅತಿಭೈರವವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದವು.

Verse 10

विष्णोर्ध्यानात्स धर्मात्मा न चचाल महामतिः । महाविघ्नैः सुसंरूढैश्चालितो मुनिपुंगवः

ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಮಹಾಮತಿ ಕದಲಲಿಲ್ಲ; ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಮಹಾವಿಘ್ನಗಳು ಬಂದರೂ ಮುನಿಪುಂಗವನು ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ.

Verse 11

एवं न चलते ध्यानात्सोमशर्मा द्विजोत्तमः । झंझावातैश्च शीतेन महावृष्ट्या सुपीडितः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭೀಕರ ಗಾಳಿಗಳು, ಚಳಿ ಮತ್ತು ಮಹಾವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬಹಳ ಪೀಡಿತನಾದರೂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ ಸೋಮಶರ್ಮನು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 12

भंभारावमहाभीमः सिंहस्तत्र समागतः । तं दृष्ट्वा भयवित्रस्तः सस्मार नृहरिं द्विजः

ಆಗ ಭಂ ಎಂಬ ಘೋರ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಭೀಕರ ಸಿಂಹವು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಿತು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನೃಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು।

Verse 13

इंद्रनीलप्रतीकाशं पीतवस्त्रं महौजसम् । शंखचक्रधरं देवं गदापंकजधारिणम्

ಅವನು ಇಂದ್ರನೀಲಮಣಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡನು—ಶಂಖಚಕ್ರಧಾರಿ, ಗದೆ ಮತ್ತು ಪದ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನನ್ನು।

Verse 14

महामौक्तिकहारेण इंदुवर्णानुकारिणा । कौस्तुभेनापि रत्नेन द्योतमानं जनार्दनम्

ಜನಾರ್ದನನು ಚಂದ್ರವರ್ಣವನ್ನು ಹೋಲುವ ಮಹಾಮೌಕ್ತಿಕಹಾರದಿಂದಲೂ, ಕೌಸ್ತುಭ ರತ್ನದಿಂದಲೂ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ ದೀಪ್ತಿಮಾನನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 15

श्रीवत्सांकेन दिव्येन हृदयं यस्य राजते । सर्वाभरणशोभांगं शतपत्रनिभेक्षणम्

ಯwhose ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಶ್ರೀವತ್ಸಚಿಹ್ನವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಸರ್ವಾಭರಣಗಳ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಅವನ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಶತಪತ್ರ ಕಮಲದಂತೆ ಇವೆ।

Verse 16

सुस्मितास्यं सुप्रसन्नं रत्नदामाभिशोभितम् । भ्राजमानं हृषीकेशं ध्यानं तेन कृतं ध्रुवम्

ಮೃದುಸ್ಮಿತಮುಖನಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ, ರತ್ನಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಹೃಷೀಕೇಶನ ಮೇಲೆ ಅವನು ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಧೃಢವಾಗಿ, ಅಚಲವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

Verse 17

त्वमेव शरणं कृष्ण शरणागतवत्सल । नमोस्तु देवदेवाय किं मे भयं करिष्यति

ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ! ನೀನೇ ನನ್ನ ಏಕೈಕ ಶರಣು, ಶರಣಾಗತವತ್ಸಲ. ದೇವದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ—ಭಯವು ನನಗೆ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲದು?

Verse 18

यस्योदरे त्रयो लोकाः सप्त चान्ये महात्मनः । शरणं तस्य प्रविष्टोस्मि क्वास्ते भयं ममैव हि

ಹೇ ಮಹಾತ್ಮನೇ! ಯಾರ ಉದರದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಲೋಕಗಳೂ ಮತ್ತೂ ಏಳು ಲೋಕಗಳೂ ನೆಲೆಸಿರುವವೋ, ಅವನ ಶರಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೇನೆ; ನನಗೆ ಭಯ ಎಲ್ಲಿ?

Verse 19

यस्माद्भयाः प्रवर्तंते कृत्यादिक महाबलाः । सर्वभयप्रहर्तारं तमस्मि शरणं गतः

ಯಾರಿಂದ ಕೃತ್ಯಾದಿ ಮಹಾಬಲ ಭಯಗಳು ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತವೋ, ಮತ್ತು ಯಾರು ಸರ್ವಭಯವನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವರೋ—ಅವರ ಶರಣಕ್ಕೆ ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 20

पातकानां तु सर्वेषां दानवानां महाभयम् । रक्षको विष्णुभक्तानां तमस्मि शरणं गतः

ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳಿಗೂ ದಾನವರಿಗೂ ಮಹಾಭಯನಾಗಿ, ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತರ ರಕ್ಷകനಾಗಿರುವ ಅವನ ಶರಣಕ್ಕೆ ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 21

वृंदारकाणां सर्वेषां दानवानां महात्मनाम् । यो गतिः कृष्णभक्तानां तमस्मि शरणं गतः

ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮಹಾತ್ಮ ದಾನವರಿಗೂ ಪರಮ ಗತಿಯಾಗಿರುವ, ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಭಕ್ತರ ನಿಶ್ಚಿತ ಆಶ್ರಯವೂ ಗುರಿಯೂ ಆಗಿರುವ ಅವನಲ್ಲೇ ನಾನು ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 22

अभयो भयनाशाय पापनाशाय ज्ञानवान् । एकश्चेंद्रस्वरूपेण तमस्मि शरणं गतः

ನಿರ್ಭಯನಾಗಿ ಭಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ಪಾಪವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ, ಜ್ಞಾನವಂತನಾಗಿ; ಏಕನೇ ಇಂದ್ರಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಅವನಲ್ಲೇ ನಾನು ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 23

व्याधीनां नाशकायैव य औषधस्वरूपवान् । निरामयो निरानंदस्तमस्मि शरणंगतः

ಔಷಧಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ರೋಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ, ನಿರಾಮಯನಾಗಿ ಲೋಕಾನಂದದಿಂದ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯನಾಗಿರುವ ಅವನಲ್ಲೇ ನಾನು ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 24

अचलश्चालयेल्लोकानपापो ज्ञानमेव च । तमस्मि शरणं प्राप्तो भयं किं मे करिष्यति

ಅಚಲವೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕದಲಿಸಿದರೂ, ಪಾಪರಹಿತತೆಯೂ ಜ್ಞಾನವೂ ಸಹ ಡಗಮಗಿಸಿದರೂ—ಅವನ ಶರಣು ಪಡೆದ ನನಗೆ ಭಯ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲದು?

Verse 25

साधूनां चापि सर्वेषां पालको यो ह्यनामयः । पाति विश्वं च विश्वात्मा तमस्मि शरणंगतः

ಅನಾಮಯನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಸಾಧುಗಳ ಪಾಲಕನಾಗಿರುವ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮನಾದ ಅವನಲ್ಲೇ ನಾನು ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 26

यो मे मृगेंद्ररूपेण भयं दर्शयतेग्रतः । तमहं शरणं प्राप्तो नरसिंहं नमाम्यहम्

ಮೃಗೇಂದ್ರರೂಪದಿಂದ ನನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಭಯವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಆ ನರಸಿಂಹನಿಗೆ ನಾನು ಶರಣಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 27

मदमत्तो महाकायो वनहस्ती समागतः । गजलीलागतिं देवं शरणागतवत्सलम्

ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಮಹಾಕಾಯ ವನಹಸ್ತಿ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದಿತು; ಆದರೂ ಗಜಲೀಲೆಯಂತ ಗತಿಯುಳ್ಳ, ಶರಣಾಗತವತ್ಸಲ ಆ ದೇವನಿಗೆ ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ।

Verse 28

गजास्यं ज्ञानसंपन्नं सपाशांकुशधारिणम् । कालास्यं गजतुंडं च शरणं सुगतोस्म्यहम्

ಗಜಮುಖನಾದ, ಜ್ಞಾನಸಂಪನ್ನನಾದ, ಪಾಶ-ಅಂಕುಶಧಾರಿಯಾದ, ಶ್ಯಾಮವದನ ಗಜತುಂಡಧಾರಿಯಾದ ಆ ಸುಗತಿಗೆ ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ।

Verse 29

हिरण्याक्षप्रहर्तारं वाराहं शरणंगतः । वामनं तं प्रपन्नोस्मि शरणागतवत्सलम्

ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷಪ್ರಹರ್ತನಾದ ವರಾಹನಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ, ಶರಣಾಗತವತ್ಸಲನಾದ ಆ ವಾಮನನಿಗೆ ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಪನ್ನನಾಗುತ್ತೇನೆ।

Verse 30

ह्रस्वास्तु वामनाः कुब्जाः प्रेताः कूष्मांडकादयः । मृत्युरूपधराः सर्वे दर्शयंति भयं मम

ಹ್ರಸ್ವ ವಾಮನರು, ಕುಬ್ಜರು, ಪ್ರೇತರು, ಕೂಷ್ಮಾಂಡಾದಿಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ಮೃತ್ಯುರೂಪ ಧರಿಸಿ ನನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಭಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 31

अमृतं तं प्रपन्नोस्मि किं भयं मे करिष्यति । ब्रह्मण्यो ब्रह्मदो ब्रह्मा ब्रह्मज्ञानमयो हरिः

ನಾನು ಆ ಅಮೃತಸ್ವರೂಪನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ—ಭಯವು ನನಗೆ ಏನು ಮಾಡಲಿದೆ? ಆ ಹರಿಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯನು, ಬ್ರಹ್ಮದಾತನು, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಮಯನು।

Verse 32

शरणं तं प्रपन्नोस्मि भयं किं मे करिष्यति । अभयो यो हि जगतो भीतिघ्नो भीतिदायकः

ನಾನು ಅವನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ—ಭಯವು ನನಗೆ ಏನು ಮಾಡಲಿದೆ? ಅವನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅಭಯ, ಭಯನಾಶಕ, ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಭಯದಾತ।

Verse 33

भयरूपं प्रपन्नोस्मि भयं किं मे करिष्यति । तारकः सर्वलोकानां नाशकः सर्वपापिनाम्

ನಾನು ಭಯಸ್ವರೂಪನಾದ (ಭಯಾಧಿಪತಿಯಾದ) ಪ್ರಭುವಿನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ—ಇನ್ನು ಭಯವು ನನಗೆ ಏನು ಮಾಡಲಿದೆ? ಅವನು ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ತಾರಕ, ಸರ್ವಪಾಪಿಗಳ ಪಾಪನಾಶಕ।

Verse 34

तमहं शरणं प्राप्तो धर्मरूपं जनार्दनम् । सुरारणं यो हि रणे वपुर्द्धारयतेऽद्भुतम्

ನಾನು ಧರ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಜನಾರ್ದನನ ಶರಣು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ—ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವಶತ್ರುಗಳ ಶತ್ರುವಾಗಲು ಅದ್ಭುತ ವಪುವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 35

शरणं तस्य गंतास्मि सदागतिरयं मम । झंझावातो महाचंडो वपुर्दूयति मे भृशम्

ನಾನು ಅವನ ಶರಣಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು—ಅವನೇ ಸದಾ ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಗತಿ. ಮಹಾಚಂಡ ಝಂಝಾವಾತ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ; ನನ್ನ ದೇಹವು ಬಹಳವಾಗಿ ನೋಯುತ್ತಿದೆ।

Verse 36

शरणं तं प्रपन्नोस्मि सदागतिरयं मम । अतिशीतं चातिवर्षा आतपस्तापदायकः

ನಾನು ಅವನ ಶರಣು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಅವನೇ ನನ್ನ ನಿತ್ಯಗತಿ. ಅತಿಶೀತ, ಅತಿವೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ದಹಿಸುವ ಆತಪ—ಇವೆಲ್ಲ ದುಃಖಕಾರಕವು.

Verse 37

एषां रूपेण यो देवस्तस्याहं शरणं गतः । कालरूपा अमी प्राप्ता भयदा मम चालकाः

ಈ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ದೇವನ ಶರಣು ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ಇವು ಕಾಲರೂಪವಾಗಿ ಬಂದು ಭಯಕಾರಕವಾಗಿವೆ; ನನ್ನನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 38

एषां शरणं प्रपन्नोस्मि हरेः स्वरूपिणां सदा

ಹರಿಯ ಸ್ವರೂಪಿಗಳಾದ ಅವರಲ್ಲೇ ನಾನು ಸದಾ ಶರಣು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 39

यं सर्वदेवं परमेश्वरं हि निष्केवलं ज्ञानमयं प्रदीपम् । वदंति नारायणमादिसिद्धं सिद्धेश्वरं तं शरणं प्रपद्ये

ಯಾವನನ್ನು ಸರ್ವದೇವಗಳ ಪರಮೇಶ್ವರ, ನಿರ್ಮಲ-ನಿರ್ವಿಶೇಷ, ಜ್ಞಾನಮಯ ಪ್ರದೀಪವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆದಿಸಿದ್ಧ, ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ನಾರಾಯಣನೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ—ಆ ನಾರಾಯಣನ ಶರಣು ನಾನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.

Verse 40

इति ध्यायन्स्तुवन्नित्यं केशवं क्लेशनाशनम् । भक्त्या तेन समानीतस्तदात्महृदये हरिः

ಹೀಗೆ ಕ್ಲೇಶನಾಶಕ ಕೇಶವನನ್ನು ನಿತ್ಯ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತ, ತನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಹರಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಆತ್ಮಹೃದಯದಲ್ಲೇ ಆನಯಿಸಿದನು.

Verse 41

उद्यमं विक्रमं तस्य स दृष्ट्वा सोमशर्मणः । आविर्भूय हृषीकेशस्तमुवाच प्रहृष्टवान्

ಸೋಮಶರ್ಮನ ಉದ್ಯಮ ಮತ್ತು ವಿಕ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡು ಹೃಷೀಕೇಶನು (ವಿಷ್ಣು) ಸ್ವಯಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 42

सोमशर्मन्महाप्राज्ञ श्रूयतां भार्यया सह । वासुदेवोस्मि विप्रेंद्र वरं याचय सुव्रत

ಹೇ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಸೋಮಶರ್ಮನೇ, ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಕೇಳು. ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ನಾನು ವಾಸುದೇವನು; ಹೇ ಸುವ್ರತ, ವರವನ್ನು ಬೇಡು।

Verse 43

तेनोक्तो हि स विप्रेन्द्र उन्मील्य नयनद्वयम् । दृष्ट्वा विश्वेश्वरं देवं घनश्यामं महोदयम्

ಹೀಗೆ ಉಕ್ತನಾದ, ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಅವನು ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ದೇವನನ್ನು ಕಂಡನು—ಘನಶ್ಯಾಮ, ಮಹೋನ್ನತ ದೀಪ್ತಿಯುಳ್ಳವನು।

Verse 44

सर्वाभरणशोभांगं सर्वायुधसमन्वितम् । दिव्यलक्षणसंपन्नं पुंडरीकनिभेक्षणम्

ಅವನ ದೇಹವು ಸರ್ವಾಭರಣಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಸರ್ವಾಯುಧಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತನಾಗಿದ್ದನು; ದಿವ್ಯ ಶುಭಲಕ್ಷಣಸಂಪನ್ನ, ಪುಂಡರೀಕಸಮಾನ ನೇತ್ರವಂತನು।

Verse 45

पीतेन वाससा युक्तं राजमानं सुरेश्वरम् । वैनतेयसमारूढं शंखचक्रगदाधरम्

ಪೀತಾಂಬರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಸುರೇಶ್ವರನು, ವೈನತೇಯ (ಗರುಡ)ನ ಮೇಲೆ ಆರೂಢನಾಗಿ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು।

Verse 46

ब्रह्मादीनां सुधातारं जगतोस्य महायशाः । विश्वस्यास्य सदातीतं रूपातीतं जगद्गुरुम्

ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧಾತಾ, ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಆಧಾರ. ಅವನು ಸದಾ ಕಾಲಾತೀತ, ರೂಪಾತೀತ, ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವದ ಜಗದ್ಗುರು।

Verse 47

हर्षेण महताविष्टो दंडवत्प्रणिपत्य तम् । श्रियायुक्तं भासमानं सूर्यकोटिसमप्रभम्

ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ಆವಿಷ್ಟನಾಗಿ ಅವನು ಅವರಿಗೆ ದಂಡವತ್ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು—ಶ್ರೀಯುಕ್ತ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯ ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ।

Verse 48

बद्धांजलिपुटोभूत्वा तया सुमनया सह । जयजयेत्युवाचैनं जयमाधवमानद

ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧಮಾಡಿ, ಆ ಸುಮನಾ ಸತೀಸಹಿತ ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ಜಯ ಜಯ! ಹೇ ಮಾಧವ, ಮಾನದಾತ, ನಿನಗೆ ಜಯ!”

Verse 49

जय योगीश योगीन्द्र जय नागांगशायन । यज्ञांग जय यज्ञेश जय शाश्वतसर्वग

ಜಯ ನಿನಗೆ, ಹೇ ಯೋಗೀಶ, ಯೋಗೀಂದ್ರ! ಜಯ ನಿನಗೆ, ಹೇ ನಾಗಶಯನ! ಜಯ ನಿನಗೆ, ಯಜ್ಞವೇ ಅಂಗಗಳಾದವನೆ; ಹೇ ಯಜ್ಞೇಶ! ಜಯ ನಿನಗೆ, ಶಾಶ್ವತ ಸರ್ವಗತನೆ!

Verse 50

जय सर्वेश्वरानंत यज्ञरूप नमोऽस्तु ते । जय ज्ञानवतां श्रेष्ठ जय त्वं ज्ञाननायक

ಜಯ ನಿನಗೆ, ಹೇ ಸರ್ವೇಶ್ವರ ಅನಂತ, ಯಜ್ಞರೂಪ; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಜಯ ನಿನಗೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಜಯ ನಿನಗೆ, ಹೇ ಜ್ಞಾನನಾಯಕ!

Verse 51

जय सर्वदसर्वज्ञ जय त्वं सर्वभावन । जय जीवस्वरूपेश महाजीव नमोस्तुते

ಜಯ, ಹೇ ಸರ್ವದ ಸರ್ವಜ್ಞ! ಜಯ, ಹೇ ಸರ್ವಭಾವನ! ಜಯ, ಹೇ ಜೀವಸ್ವರೂಪೇಶ! ಹೇ ಮಹಾಜೀವ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 52

जय प्रज्ञादप्रज्ञांग जय प्राणप्रदायक । जय पापघ्न पुण्येश जय पुण्यपते हरे

ಜಯ, ಹೇ ಪ್ರಜ್ಞಾಸ್ವರೂಪ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಮೂಲ! ಜಯ, ಹೇ ಪ್ರಾಣಪ್ರದಾಯಕ! ಜಯ, ಹೇ ಪಾಪಘ್ನ ಪುಣ್ಯೇಶ! ಜಯ, ಹೇ ಹರಿ, ಪುಣ್ಯಪತಿ!

Verse 53

जय ज्ञानस्वरूपेश ज्ञानगम्याय ते नमः । जय पद्मपलाशाक्ष पद्मनाभाय ते नमः

ಜಯ, ಹೇ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪೇಶ! ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಗಮ್ಯನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಃ। ಜಯ, ಹೇ ಪದ್ಮಪಲಾಶಾಕ್ಷ! ಹೇ ಪದ್ಮನಾಭ, ನಿಮಗೆ ನಮಃ।

Verse 54

जय गोविंदगोपाल जय शंखधरामल । जय चक्रधराव्यक्त व्यक्तरूपाय ते नमः

ಜಯ ಗೋವಿಂದ ಗೋಪಾಲ! ಜಯ, ಹೇ ನಿರ್ಮಲ ಶಂಖಧರ! ಜಯ, ಹೇ ಚಕ್ರಧರ ಅವ್ಯಕ್ತ! ವ್ಯಕ್ತರೂಪ ಧರಿಸುವ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 55

जय विक्रमशोभांग जय विक्रमनायक । जय लक्ष्मीविलासांग नमो वेदमयाय ते

ಜಯ, ಹೇ ವಿಕ್ರಮಶೋಭಾಂಗ! ಜಯ, ಹೇ ವಿಕ್ರಮನಾಯಕ! ಜಯ, ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀವಿಲಾಸಾಂಗ! ವೇದಮಯ ಪ್ರಭು, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 56

जय विक्रमशोभांग जय उद्यमदायक । जय उद्यमकालाय उद्यमाय नमोनमः

ಜಯವಾಗಲಿ, ನಿನ್ನ ವಿಕ್ರಮಶೋಭೆ ದೀಪ್ತವಾಗಿದೆ; ಜಯವಾಗಲಿ, ನೀನು ಉದ್ಯಮದಾತ. ಉದ್ಯಮಕಾಲಕ್ಕೆ ಜಯ; ಉದ್ಯಮಕ್ಕೇ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 57

जय उद्यमशक्ताय उद्यमत्रयधारक । युद्धोद्यमप्रवृत्ताय तस्मै धर्माय ते नमः

ಸತ್ಪ್ರಯತ್ನಶಕ್ತಿಯಾದ, ತ್ರಿವಿಧ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಧರಿಸುವ, ಯುದ್ಧೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತನಾದ ಆ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಜಯ; ಆ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 58

नमो हिरण्यरेताय तस्मै ते जायते नमः । अतितेजःस्वरूपाय सर्वतेजोमयाय च

ಹಿರಣ್ಯರೇತಸ್ಸಿಗೆ (ಸ್ವರ್ಣಬೀಜಸ್ವರೂಪನಿಗೆ) ನಮಸ್ಕಾರ; ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದ ಆ ಪರಮಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅತಿತೇಜಸ್ವರೂಪನಾದ, ಸರ್ವತೇಜೋಮಯನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 59

दैत्यतेजोविनाशाय पापतेजोहराय च । गोब्राह्मणहितार्थाय नमोस्तु परमात्मने

ದೈತ್ಯತೇಜವನ್ನು ವಿನಾಶಮಾಡುವ, ಪಾಪತೇಜವನ್ನು ಹರಿಸುವ, ಗೋ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರತನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ.

Verse 60

नमोस्तु हुतभोक्त्रे च नमो हव्यवहाय ते । नमः कव्यवहायैव स्वधारूपाय ते नमः

ಹುತಭೋಕ್ತಾ (ಆಹುತಿಭೋಜಿ)ಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹವ್ಯವಾಹ (ಹವಿಷ್ಯವಾಹಕ)ಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕವ್ಯವಾಹ (ಪಿತೃಆಹುತಿವಾಹಕ)ಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸ್ವಧಾರೂಪನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 61

स्वाहारूपाय यज्ञाय पावनाय नमोनमः । नमस्ते शार्ङ्गहस्ताय हरये पापहारिणे

ಸ್ವಾಹಾ-ಸ್ವರೂಪನಾದ, ಯಜ್ಞಸ್ವರೂಪನಾದ, ಪಾವನನಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶಾರ್ಙ್ಗಧನು ಧರಿಸಿದ ಹರಿ, ಪಾಪಹರ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 62

सदसच्चोदनायैव नमो विज्ञानशालिने । नमो वेदस्वरूपाय पावनाय नमोनमः

ಸತ್ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ ಅಸತ್‌ನಿಂದ ತಡೆಯುವವನೆ, ವಿಜ್ಞಾನನಿಧಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವೇದಸ್ವರೂಪನಾದ ಪಾವನನಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 63

नमोस्तु हरिकेशाय सर्वक्लेशहराय ते । केशवाय परायैव नमस्ते विश्वधारिणे

ಹರಿಕೇಶ, ಸರ್ವಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವವನೆ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕೇಶವ, ಪರಮೇಶ್ವರ, ವಿಶ್ವಧಾರಕ, ನಿಮಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 64

नमः कृपाकरायैव नमो हर्षमयाय ते । अनंताय नमो नित्यं शुद्धाय क्लेशनाशिने

ಕೃಪಾಕರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹರ್ಷಮಯನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅನಂತ, ನಿತ್ಯ, ಶುದ್ಧ, ಕ್ಲೇಶನಾಶಕ, ನಿಮಗೆ ಸದಾ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 65

आनंदाय नमो नित्यं शुद्धाय केवलाय ते । रुद्रैर्नमितपादाय विरंचिनमिताय ते

ಆನಂದಸ್ವರೂಪನಾದ, ಶುದ್ಧನಾದ, ಕೇವಲನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಿತ್ಯ ನಮಸ್ಕಾರ. ರುದ್ರರು ನಮಿಸುವ ಪಾದಗಳಿಗೆ, ವಿರಂಚಿ (ಬ್ರಹ್ಮ) ನಮಿಸುವ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 66

सुरासुरेंद्रनमित पादपद्माय ते नमः । नमोनमः परेशाय अजितायामृतात्मने

ದೇವೇಂದ್ರರೂ ಅಸುರೇಂದ್ರರೂ ನಮನಮಾಡಿ ವಂದಿಸುವ ಕಮಲಪಾದಗಳಿರುವ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪರಮೇಶ್ವರ, ಅಜಿತ, ಅಮೃತಸ್ವರೂಪ—ನಿಮಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮೋ ನಮಃ।

Verse 67

क्षीरसागरवासाय नमः पद्माप्रियाय ते । ओंकाराय च शुद्धाय अचलाय नमोनमः

ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ಪದ್ಮಾ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓಂಕಾರಸ್ವರೂಪ, ಶುದ್ಧ, ಅಚಲ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮೋ ನಮಃ।

Verse 68

व्यापिने व्यापकायैव सर्वव्यसनहारिणे । नमोनमो वराहाय महाकूर्माय ते नमः

ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕ, ಎಲ್ಲ ವಿಪತ್ತನ್ನು ಹರಣಮಾಡುವ ನಿಮಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮೋ ನಮಃ। ವರಾಹಾ, ಮಹಾಕೂರ್ಮಾ—ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 69

नमो वामनरूपाय नृसिंहाय महात्मने । नमो रामाय दिव्याय सर्वक्षत्रवधाय च

ವಾಮನರೂಪ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಮಹಾತ್ಮ ನರಸಿಂಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದಿವ್ಯ ರಾಮನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ—ಸರ್ವ ಕ್ಷತ್ರಿಯವಧಕಾರಿಗೆ.

Verse 70

सर्वज्ञानाय मत्स्याय नमो रामाय ते नमः । नमः कृष्णाय बुद्धाय नमो म्लेच्छप्रणाशिने

ಸರ್ವಜ್ಞ ಮತ್ಸ್ಯಾವತಾರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ರಾಮ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಃ, ಬುದ್ಧನಿಗೆ ನಮಃ, ಮ್ಲೇಚ್ಛಪ್ರಣಾಶಕ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।

Verse 71

नमः कपिलविप्राय हयग्रीवाय ते नमः । नमो व्यासस्वरूपाय नमः सर्वमयाय ते

ಕಪಿಲ ವಿಪ್ರರೂಪಿಯಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹಯಗ್ರೀವರೂಪಿಯಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವ್ಯಾಸಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಸರ್ವಮಯ, ಸರ್ವವ്യാപಿ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 72

एवं स्तुत्वा हृषीकेशं तमुवाच जनार्दनम् । गुणानां तु परं पारं ब्रह्मा वेत्ति न पावन

ಈ ರೀತಿ ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನು ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಪಾವನನೇ! ಗುಣಗಳ ಪಾರಿರುವ ಪರಮಪಾರವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನೂ ತಿಳಿಯನು.

Verse 73

न चैव स्तोतुं सर्वज्ञस्तथा रुद्र सःहस्रदृक् । वक्तुं को हि समर्थस्तु कीदृशी मे मतिर्विभो

ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ ಸಹಸ್ರನೇತ್ರ ರುದ್ರನೂ (ನಿನ್ನ) ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮಾಡಲಾರನು. ಹಾಗಾದರೆ (ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು) ಹೇಳಲು ಯಾರು ಸಮರ್ಥ? ಹೇ ವಿಭೋ, ನನ್ನ ಮತಿ ಎಂಥದು?

Verse 74

निर्गुणं सगुणं स्तोत्रं मयैव तव केशव । क्षमशब्दापशब्दं मे तव दासोस्मि सुव्रत

ಹೇ ಕೇಶವನೇ! ನಿರ್ಗುಣನಾಗಿಯೂ ಸಗುಣನಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಕುರಿತು ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ನಾನೇ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ದೋಷವೋ ಅಪಶಬ್ದವೋ ಇದ್ದರೆ ಕ್ಷಮಿಸು; ಹೇ ಸುವ್ರತನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ದಾಸನು.

Verse 75

जन्मजन्मनि लोकेश दयां मे कुरु पावन

ಹೇ ಲೋಕೇಶನೇ, ಹೇ ಪಾವನನೇ! ಜನ್ಮಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿಸು.