Adhyaya 18

Verse 1

सोमशर्मोवाच । पूर्वजन्मकृतं पापं त्वयाख्यातं च मे मुने । शूद्रत्वेन तु विप्रेन्द्र मयैव परिवर्जितम्

ಸೋಮಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮುನೇ, ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ನೀನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೆ; ಆದರೆ ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ನಾನು ಸ್ವತಃ ಶೂದ್ರತ್ವದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ।

Verse 2

विप्रत्वं हि मया प्राप्तं तत्कथं द्विजसत्तम । तत्सर्वं कारणं ब्रूहि ज्ञानविज्ञानपंडित

ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಿಪ್ರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು, ಹೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ? ಜ್ಞಾನ-ವಿಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತನೇ, ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳು।

Verse 3

वसिष्ठ उवाच । यत्त्वया चेष्टितं पूर्वं कर्मधर्माश्रितंद्विज । तदहं संप्रवक्ष्यामि श्रूयतां यदि मन्यसे

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದ್ವಿಜ! ನೀನು ಹಿಂದೆ ಧರ್ಮಾಧಾರಿತ ಕರ್ಮಾಚರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದೆಯಲ್ಲಾ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಿದ್ದರೆ ಕೇಳು।

Verse 4

ब्राह्मणः कश्चिदनघः सदाचारः सुपंडितः । विष्णुभक्तस्तु धर्मात्मा नित्यं विष्णुपरायणः

ಒಬ್ಬ ನಿರ್ದೋಷ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು—ಸದಾಚಾರಿಯೂ ಮಹಾಪಂಡಿತನೂ; ಅವನು ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತ, ಧರ್ಮಾತ್ಮ, ನಿತ್ಯವೂ ವಿಷ್ಣುಪರಾಯಣನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 5

यात्राव्याजेन तीर्थानां भ्रमत्येकः समेदिनीम् । अटमानः समायातस्तव गेहं महामतिः

ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ನೆಪದಿಂದ ಆ ಮಹಾಮತಿ ಒಬ್ಬನೇ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ ಈಗ, ಹೇ ಜ್ಞಾನಿ, ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ।

Verse 6

याचितं स्थानमेकं वै वासार्थं द्विजसत्तम । तवैव भार्यया दत्तं त्वया च सह पुत्रकैः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ! ವಾಸಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳಿದ ಆ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯೇ ನೀಡಿದಳು; ನೀನು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದೆ।

Verse 7

एयतामेयतां ब्रह्मन्सुखेन सुगृहे मम । वैष्णवं ब्राह्मणं पुण्यमित्युवाच पुनः पुनः

“ಬನ್ನಿ, ಬನ್ನಿ, ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ! ಸುಖವಾಗಿ ನನ್ನ ಸುಗೃಹಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ.” ಎಂದು ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೇಳಿದನು—“ವೈಷ್ಣವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪುಣ್ಯಸ್ವರೂಪನು.”

Verse 8

सुखेन स्थीयतामत्र गृहोयं तव सुव्रत । अद्य धन्योस्म्यहं पुण्यमद्य तीर्थमहं गतः

ಹೇ ಸುವ್ರತ! ಇಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಾಸಿಸು; ಈ ಮನೆ ನಿನ್ನದೇ. ಇಂದು ನಾನು ಧನ್ಯನು; ಇಂದು ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇಂದು ನಾನು ತೀರ್ಥಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ.

Verse 9

अद्य तीर्थफलं प्राप्तं तवांघ्रिद्वयदर्शनात् । गवां स्थानं वरं पुण्यं निवासाय निवेदितम्

ಇಂದು ನಿನ್ನ ಯುಗಲ ಪಾದದರ್ಶನದಿಂದ ನನಗೆ ತೀರ್ಥಫಲ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೊರಕಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಗೋವುಗಳ ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳವೂ ಅರ್ಪಿಸಲಾಯಿತು.

Verse 10

अंगसंवाहनं कृत्वा पादौ चैव प्रमर्दितौ । क्षालितौ चपुनस्तोयैः स्नातः पादोदकेन हि

ಅಂಗಸಂವಾಹನ ಮಾಡಿ, ಪಾದಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮರ್ಧಿಸಿ, ನಂತರ ನೀರಿನಿಂದ ಮತ್ತೆ ತೊಳೆಯುವುದರಿಂದ, ಪಾದೋದಕದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಂತೆ ಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 11

सद्यो घृतं दधिक्षीरमन्नं तक्रं प्रदत्तवान् । तस्मै च ब्राह्मणायैव भवानित्थं महात्मने

ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ತುಪ್ಪ, ಮೊಸರು, ಹಾಲು, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಮಜ್ಜಿಗೆಯನ್ನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೇ ದಾನಮಾಡಿದನು; ಹೇ ಭದ್ರನೇ! ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 12

एवं संतोषितो विप्रस्त्वया च सह भार्यया । पुत्रैः सार्धं महाभागो वैष्णवो ज्ञानपंडितः

ಈ ರೀತಿ ನೀನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಸೇರಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದೆ; ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ವೈಷ್ಣವನು, ಜ್ಞಾನಪಂಡಿತನು, ತನ್ನ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ (ಅಲ್ಲಿ) ವಾಸಿಸಿದನು.

Verse 13

अथ प्रभाते संप्राप्ते दिने पुण्ये सुभाग्यदे । आषाढस्य तु शुद्धस्यैकादशी पापनाशनी

ನಂತರ ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಪುಣ್ಯಮಯವೂ ಸೌಭಾಗ್ಯದಾಯಕವೂ ಆದ ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆಷಾಢ ಶುದ್ಧಪಕ್ಷದ ಪಾಪನಾಶಿನಿ ಏಕಾದಶಿ ಆಗಮಿಸಿತು।

Verse 14

तस्मिन्दिने सुसंप्राप्ता सर्वपातकनाशिनी । यस्यां देवो हृषीकेशो योगनिद्रां प्रगच्छति

ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಿನಿಯಾದ ಆ ತಿಥಿ ಆಗಮಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ದೇವ ಹೃಷೀಕೇಶನು ಯೋಗನಿದ್ರೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

तां प्राप्य च ततो लोकास्तत्यजुर्बुद्धिपंडिताः । गृहस्य सर्वकर्माणि विष्णुध्यानरता द्विज

ಆ (ಪವಿತ್ರ ತಿಥಿ)ಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಹೇ ದ್ವಿಜ, ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಗೃಹದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ವಿಷ್ಣುಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದರು।

Verse 16

उत्सवं परमं चक्रुर्गीतमंगलवादनैः । स्तुवंति ब्राह्मणाः सर्वे वेदैः स्तोत्रैः सुमंगलैः

ಅವರು ಮಂಗಳಗೀತೆಗಳು ಹಾಗೂ ವಾದ್ಯನಾದಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಮೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವೇದಗಳು ಹಾಗೂ ಸುಮಂಗಳ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು।

Verse 17

एवं महोत्सवं प्राप्य स च ब्राह्मणसत्तमः । तस्मिन्दिने स्थितस्तत्र संप्राप्तं समुपोषणम्

ಈ ರೀತಿ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಪಡೆದು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸತ್ತಮನು ಆ ದಿನವೇ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದನು; ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಉಪವಾಸವ್ರತವು ಸಮೀಪಿಸಿತು।

Verse 18

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । ऐंद्रे सुमनोपाख्याने अष्टादशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಪಂಚಪಂಚಾಶತ್-ಸಹಸ್ರಸಂಹಿತೆಯ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಐಂದ್ರ ವಿಭಾಗದ ‘ಸುಮನೋಪಾಖ್ಯಾನ’ ಎಂಬ ಅಷ್ಟಾದಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।

Verse 19

श्रुते तस्मिन्महापुण्ये भार्या पुत्रैस्तु प्रेरितः । संसर्गादस्य विप्रस्य व्रतमेतत्समाचर

ಆ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸತ್ಸಂಗದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಅವನು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 20

तदाकर्ण्य महद्वाक्यं सर्वपुण्यप्रदायकम् । व्रतमेतं करिष्यामि इति निश्चितमानसः

ಸರ್ವಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಆ ಮಹಾವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು—“ನಾನು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ।”

Verse 21

भार्या पुत्रैः समं गत्वा नद्यां स्नानं कृतं त्वया । हृष्टेन मनसा विप्र पूजितो मधुसूदनः

ಹೇ ವಿಪ್ರನೇ! ನೀನು ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಧುಸೂದನ (ಶ್ರೀವಿಷ್ಣು)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದೆ।

Verse 22

सर्वोपहारैः पुण्यैश्च गंधधूपादिभिस्तथा । रात्रौ जागरणं कृत्वा नृत्यगीतादिभिस्तथा

ಎಲ್ಲಾ ಮಂಗಳಕರ ಉಪಹಾರಗಳಿಂದಲೂ, ಗಂಧ-ಧೂಪಾದಿಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಿ, ನೃತ್ಯ-ಗೀತಾದಿಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಯ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 23

ब्राह्मणस्य प्रसंगेन नद्यां स्नानं पुनः कृतम् । पूजितो देवदेवेशः पुष्पधूपादिमंगलैः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸಂಗದಿಂದ ಮತ್ತೆ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲಾಯಿತು; ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ ಮೊದಲಾದ ಮಂಗಳ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ದೇವದೇವೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಯಿತು।

Verse 24

भक्त्या प्रणम्य गोविंदं स्नापयित्वा पुनः पुनः । निर्वापं तादृशं दत्तं ब्राह्मणाय महात्मने

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದೇವಮೂರ್ತಿಗೆ ಮರುಮರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಅದೇ ರೀತಿಯ ನಿರ್ವಾಪ (ಅನ್ನ ನೈವೇದ್ಯ)ವನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಿದನು।

Verse 25

भक्त्या प्रणम्य तं विप्रं दत्ता तस्मै सुदक्षिणा । कृतवान्पारणं विप्र पुत्रैर्भार्यादिभिः समम्

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ವಿಪ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿದನು; ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪುತ್ರರು, ಪತ್ನಿ ಮೊದಲಾದ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಪಾರಣ (ಸಮಾಪನ ಭೋಜನ) ಮಾಡಿದನು।

Verse 26

प्रेषितो भक्तिपूर्वेण सद्भावेन त्वयैव सः । एवं व्रतं समाचीर्णं त्वया वै द्विजसत्तम

ಅವನು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸದ್ದ್ಭಾವದಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನೀನು ಈ ವ್ರತವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ್ದೀ.

Verse 27

संगत्या ब्राह्मणस्यैव विष्णोश्चैव प्रसादतः । भवान्ब्राह्मणतां प्राप्तः सत्यधर्मसमन्वितः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸಂಗತಿಯಿಂದಲೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೂ ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀ; ಸತ್ಯಧರ್ಮಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತನಾಗಿದ್ದೀ.

Verse 28

तस्य व्रतस्य भावेन त्वया प्राप्तं महत्कुलम् । भूसुराणां महाप्राज्ञं सत्यधर्मसमाविलम्

ಆ ವ್ರತದ ಶುದ್ಧಭಾವದಿಂದ ನೀನು ಮಹತ್ತಾದ ಕುಲವನ್ನು ಪಡೆದೆಯೆ—ಭೂಸುರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನಾಗಿ, ಸತ್ಯಧರ್ಮಸಮಾವಿಷ್ಟನಾಗಿ।

Verse 29

तस्मै तु ब्राह्मणायैव वैष्णवाय महात्मने । श्रद्धया सत्यभावेन दत्तमन्नं सुसंस्कृतम्

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೇ—ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವೈಷ್ಣವನಿಗೆ—ಶ್ರದ್ಧೆಯೂ ಸತ್ಯಭಾವವೂ ಇಟ್ಟು, ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಲಾಯಿತು।

Verse 30

तस्य दानस्य भावेन मिष्टान्नमुपतिष्ठति । महामोहैः प्रमुग्धो हि तृष्णया व्यापितं मनः

ಆ ದಾನದ ಭಾವದಿಂದ ಮಿಷ್ಟಾನ್ನವು ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಮಹಾಮೋಹಗಳಿಂದ ಮರುಳಾದವನ ಮನಸ್ಸು ತೃಷ್ಣೆಯಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ।

Verse 31

पूर्वजन्मनि ते विप्र अर्थमेव प्रसंचितम् । न दत्तं ब्राह्मणेभ्यो हि दीनेष्वन्येषु वै त्वया

ಹೇ ವಿಪ್ರ, ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀನು ಧನವನ್ನೇ ಸಂಚಯಿಸಿದ್ದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆಗೂ ಇತರ ದೀನರಿಗೆಗೂ ನೀನು ಏನನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ।

Verse 32

दारेषु पुत्रलोभेन म्रियमाणेन वै तदा । तस्य पापस्य भावेन दारिद्रं त्वामुपाविशत्

ಆ ವೇಳೆ, ಪತ್ನಿಯ ಮೂಲಕ ಪುತ್ರಲೋಭದಿಂದ ಗ್ರಸಿತನಾಗಿ ಮರಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಪಾಪದ ಭಾವದಿಂದ ದಾರಿದ್ರ್ಯವು ನಿನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿತು।

Verse 33

पुत्रलोभं परित्यज्य स्नेहं त्यक्त्वा प्रदूरतः । अपुत्रवान्भवाञ्जातस्तस्य पापस्य वै फलम्

ಪುತ್ರಲೋಭವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಸ್ನೇಹವನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ಸಂತಾನಹೀನನಾದೆ—ಇದೇ ಆ ಪಾಪದ ಫಲ.

Verse 34

सुपुत्रं च कुलं विप्र धनधान्यवरस्त्रियः । सुजन्ममरणं चैव सुभोगाः सुखमेव च

ಓ ವಿಪ್ರನೇ! (ಯಾರಿಗೆ) ಸುಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಲ, ಧನಧಾನ್ಯ ಹಾಗೂ ಉತ್ತಮ ಸ್ತ್ರೀಯರು; ಹಾಗೆಯೇ ಶುಭ ಜನ್ಮಮರಣ, ಸುವಿಭೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಸುಖವೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 35

राज्यं स्वर्गश्च मोक्षश्च यद्यद्दुर्लभमेव च । प्रसादात्तस्य देवस्य विष्णोश्चैव महात्मनः

ರಾಜ್ಯ, ಸ್ವರ್ಗ, ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ಯಾವುದೆ ದುರ್ಳಭವೋ—ಅದೆಲ್ಲವೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ದೇವ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 36

तस्मादाराध्य गोविन्दं नारायणमनामयम् । प्राप्स्यसि त्वं परं स्थानं तद्विष्णोः परमं पदम्

ಆದ್ದರಿಂದ ನಿರಾಮಯನಾದ ನಾರಾಯಣ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಆರಾಧಿಸು; ನೀನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು, ಅಂದರೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 37

सुपुत्र त्वं धनं धान्यं सुभोगान्सुखमेव च । पूर्वजन्मकृतं सर्वं यत्त्वया परिचेष्टितम्

ಸುಪುತ್ರ, ಧನಧಾನ್ಯ, ಸುವಿಭೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಸುಖ—ನೀನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಜವಾಗಿ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವೇ.

Verse 38

तन्मया कथितं विप्र तवाग्रे परिनिष्ठितम् । एवं ज्ञात्वा महाभाग नारायणपरो भव

ಹೇ ವಿಪ್ರನೇ! ನಾನು ಹೇಳಿದುದೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ತಿಳಿದು, ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ನಾರಾಯಣಪರಾಯಣನಾಗು.

Verse 39

ब्रह्मात्मजेनापि महानुभावः स विप्रवर्यः परिबोधितो हि । हर्षेणयुक्तः स महानुभावो भक्त्या वसिष्ठं प्रणिपत्य तत्र

ಆ ಮಹಾನುಭಾವನಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಪ್ರನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನಿಂದಲೂ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಬೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಸಿಷ್ಠರಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು.

Verse 40

आमंत्र्य विप्रं स जगाम गेहं तां प्राप्य भार्यां सुमनां प्रहर्षः । सर्वं हि वृत्तं ममपूर्वचेष्टितं तेनैव विप्रेण तव प्रसादात्

ವಿಪ್ರನಿಗೆ ಸಾದರವಾಗಿ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಅವನು ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಸುಮನಾ ಎಂಬ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಅವನು ಪರಮ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ನಡೆದದ್ದೆಲ್ಲ—ನನ್ನ ಪೂರ್ವ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ಅದರ ಫಲವೂ—ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಆ ವಿಪ್ರನಿಂದಲೇ ನೆರವೇರಿತು.

Verse 41

भद्रे वसिष्ठेन विकाशनीतमद्यैव मोहं परिनाशितं मे । आराधयिष्ये मधुसूदनं हि यास्यामि मोक्षं परमं पदं तत्

ಹೇ ಭದ್ರೇ! ವಸಿಷ್ಠರ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಇಂದುಲೇ ನನ್ನ ಮೋಹ ನಾಶವಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವೆನು; ನಾನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು—ಆ ಪರಮಪದವನ್ನು—ಪ್ರಾಪಿಸುವೆನು.

Verse 42

आकर्ण्य वाक्यं परमं महांतं सुमंगलं मंगलदायकं हि । हर्षेण युक्ता तमुवाच कांतं पुण्योसि विप्रेण विबोधितोऽसि

ಆ ಪರಮ, ಮಹತ್ತಾದ, ಸುಮಂಗಳ ಹಾಗೂ ಮಂಗಳದಾಯಕ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ತನ್ನ ಕಾಂತನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು—“ನೀನು ಧನ್ಯನು; ಒಬ್ಬ ವಿಪ್ರನು ನಿನಗೆ ಬೋಧನೆ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ.”