
Exposition of Sin and Merit (Sumanas Episode: Yama’s Realm and Rebirths)
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳ ಪರಲೋಕದ ಭೀಕರ ‘ನೈತಿಕ ಭೂಗೋಳ’ವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ದುಷ್ಟರನ್ನು ಯಮದೂತರು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುವ ಕೆಂಡಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರ ಸಮ ತಾಪದಿಂದ ಸುಡುತ್ತಾರೆ, ನೆರಳಿಲ್ಲದ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಗಡ್ಡೆಗಟ್ಟಿಸುವ ಚಳಿಗಾಳಿಯಿಂದ ಕಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಭಯಾನಕ ಕೋಟೆಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು, ರೋಗಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಯಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನೊಂದಿಗೆ ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದ, ಭೀತಿದಾಯಕ ಧರ್ಮರಾಜ ಯಮನ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮದ ‘ಮುಳ್ಳು’ ಎನ್ನಲ್ಪಡುವ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಭಾರೀ ಗದೆ/ಮುಸಳಗಳಿಂದ ದಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸಹಸ್ರ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ವಿವಿಧ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಮರುಮರು ‘ಬೇಯಿಸುವ’ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹುಳುಗಳ ನಡುವೆ ನರಕೀಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿಗೂ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬಳಿಕ ಕರ್ಮಫಲವಾಗಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮಗಳ ಕ್ರಮ—ನಾಯಿ ಮೊದಲಾದ ಪಶುಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ತಿರಸ್ಕೃತ ಮಾನವ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಮರುಮರು ಜನ್ಮ—ಪಾಪದ ಫಲವೆಂದು ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು ಪ್ರಿಯೆಗೆ, ಮರಣಕಾಲದ ಈ ಭಯಾನಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರೆದು ವಿವರಿಸುವೆನು ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿ, ಮತ್ತೊಂದು ದೇವತೆಯ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತಾನೆ.
Verse 1
सुमनोवाच । अंगारसंचये मार्गे घृष्यमाणो हि नीयते । दह्यमानः स दुष्टात्मा चेष्टमानः पुनः पुनः
ಸುಮನಾ ಹೇಳಿದರು—ಅಂಗಾರಗಳ ರಾಶಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಒರೆಸುತ್ತಾ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆ ದುಷ್ಟಾತ್ಮನು ಸುಡುತ್ತಾ ಮರುಮರು ತೊಳಲಾಡುತ್ತಾನೆ.
Verse 2
यत्रातपो महातीव्रो द्वादशादित्यतापितः । नीयते तेन मार्गेण संतप्तः सूर्यरश्मिभिः
ಅಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರ ತಾಪದಂತೆ ಅತಿಭೀಕರವಾದ ಉಷ್ಣತೆ; ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ದಹಿತನಾಗಿ ಅವನು ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ ಓಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।
Verse 3
पर्वतेष्वेव दुर्गेषु छायाहीनेषु दुर्मतिः । नीयते तेन मार्गेण क्षुधातृष्णाप्रपीडितः
ನೆರಳಿಲ್ಲದ ದುರ್ಗಮ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಹಸಿವು-ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ದುರ್ಮತಿ ಆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।
Verse 4
स दूतैर्हन्यमानस्तु गदाखड्गैः परश्वधैः । कशाभिस्ताड्यमानस्तु निंद्यमानस्तु दूतकैः
ದೂತರು ಗದೆ, ಖಡ್ಗ, ಪರಶುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಚಾಟಿಯಿಂದ ತಾಡಿಸಿ, ಅವರಿಂದಲೇ ನಿಂದಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ಭಾರೀ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।
Verse 5
ततः शीतमये मार्गे वायुना सेव्यते पुनः । तेन शीतेन दुःखी स भूत्वा याति न संशयः
ನಂತರ ಶೀತಮಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಕಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಆ ಚಳಿಯಿಂದ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಅವನು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾನೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।
Verse 6
आकृष्यमाणो दूतैस्तु नानादुर्गेषु नीयते । एवं पापी स दुष्टात्मा देवब्राह्मणनिंदकः
ದೂತರು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ನಾನಾ ಭಯಂಕರ ದುರ್ಗಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆ ಆ ಪಾಪಿ ದುಷ್ಟಾತ್ಮ—ದೇವಬ್ರಾಹ್ಮಣ ನಿಂದಕ—ಗತಿಸುತ್ತಾನೆ।
Verse 7
सर्वपापसमाचारो नीयते यमकिंकरैः । यमं पश्यति दुष्टात्मा कृष्णांजनचयोपमम्
ಸರ್ವಪಾಪಮಯವಾದ ಆಚರಣೆಯುಳ್ಳವನನ್ನು ಯಮನ ಕಿಂಕರರು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆ ದುಷ್ಟಾತ್ಮ ಯಮನನ್ನು ಕಪ್ಪು ಅಂಜನದ ರಾಶಿಯಂತೆ ಘೋರ ಶ್ಯಾಮನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ।
Verse 8
तमुग्रं दारुणं भीमं भीमदूतैः समावृतम् । सर्वव्याधिसमाकीर्णं चित्रगुप्तसमन्वितम्
ಅವನು ಆ ಉಗ್ರ, ದಾರುಣ, ಭೀಕರ ಲೋಕವನ್ನು ಕಂಡನು; ಅದು ಭೀಮದೂತರಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿತ್ತು; ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ರೋಗಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿತ್ತು।
Verse 9
आरूढं महिषं देवं धर्मराजं द्विजोत्तम । दंष्ट्राकरालमत्युग्रं तस्यास्यं कालसंनिभम्
ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ! ನಾನು ದೇವ ಧರ್ಮರಾಜನನ್ನು ಮಹಿಷದ ಮೇಲೆ ಆರೂಢನಾಗಿ ಕಂಡೆ; ಅವನ ದಂಷ್ಟ್ರೆಗಳು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಅತ್ಯುಗ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಮುಖವು ಕಾಲನಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು।
Verse 10
पीतवासं गदाहस्तं रक्तगंधानुलेपनम् । रक्तमाल्यकृताभूषं गदाहस्तं भयंकरम्
ಅವನು ಪೀತವಸ್ತ್ರಧಾರಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು; ಕೆಂಪು ಸುಗಂಧ ಲೇಪನದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗಿ, ಕೆಂಪು ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ—ಗದಾಧಾರಿ ಭಯಂಕರನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು।
Verse 11
एवंविधं महाकायं यमं पश्यति दुर्मतिः । तं दृष्ट्वा समनुप्राप्तं सर्वधर्मबहिष्कृतम्
ಇಂತಹ ಮಹಾಕಾಯ ಯಮನನ್ನು ದುರ್ಮತಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ತಾನು ಸರ್ವಧರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತನಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ।
Verse 12
यमः पश्यति तं दुष्टं पापिष्ठं धर्मकंटकम् । शासयेत्तु महादुःखैः पीडाभिर्दारुमुद्गलैः
ಯಮನು ಆ ದುಷ್ಟನನ್ನು—ಅತಿಪಾಪಿಷ್ಠನನ್ನು, ಧರ್ಮಕಂಟಕನನ್ನು—ನೋಡಿ, ಭಾರವಾದ ಕಾಷ್ಠಮುದ್ಗರಗಳ ಪೀಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಾದುಃಖಗಳಿಂದ ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ।
Verse 13
यावद्युगसहस्रांतं तावत्कालं प्रपच्यते । नानाविधे च नरके पच्यते च पुनः पुनः
ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಕಾಲವೋ ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ಅವನು ತಪಿಸಿ ಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಾನಾವಿಧ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ‘ಬೇಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ’।
Verse 14
नारकीं याति वै योनिं कृमिकोटिषु पापकृत् । अमेध्ये पच्यते नित्यं हाहाभूतो विचेतनः
ಪಾಪಕೃತನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾರಕೀಯ ಯೋನಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಕೀಟಗಳ ನಡುವೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ; ಅಶುಚಿಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ‘ಬೇಯಲ್ಪಟ್ಟು’—‘ಹಾ ಹಾ’ ಎಂದು ಅಳುತ್ತ, ಚೇತನಾರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 15
मरणं च स पापात्मा एवं याति सुनिश्चितम् । एवं पापस्य संयोगं भुंक्ते चैव सु दुर्मतिः
ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆ ಪಾಪಾತ್ಮನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇದೇ ವಿಧವಾಗಿ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಅತಿದುರ್ಮತಿ ಪಾಪಸಂಯೋಗದ ಫಲವನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ।
Verse 16
इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायामैंद्रे सुमनोपाख्याने । पापपुण्यविवक्षानाम षोडशोऽध्यायः
ಇತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಪಂಚಪಂಚಾಶತ್ಸಹಸ್ರ-ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಐಂದ್ರ ವಿಭಾಗದ ಸುಮನೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ‘ಪಾಪಪುಣ್ಯವಿವಕ್ಷೆ’ ಎಂಬ ಷೋಡಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।
Verse 17
व्याघ्रो भवति दुष्टात्मा रासभीं याति वै पुनः । मार्जार शूकरीं योनिं सर्पयोनिं तथैव च
ದುಷ್ಟಾತ್ಮನು ವ್ಯಾಘ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೆ ಗಾಧೆಯ ಯೋನಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಬೆಕ್ಕು, ಹಂದಿನಿ (ಶೂಕರಿ) ಮತ್ತು ಸರ್ಪಯೋನಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Verse 18
नानाभेदासु सर्वासु तिर्यक्षु च पुनः पुनः । पापपक्षिषु संयाति अन्यासु महतीषु च
ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನಾನಾಭೇದಗಳಿರುವ ಎಲ್ಲ ತಿರ್ಯಕ್ (ಪ್ರಾಣಿ) ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪಾಪಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಇತರ ಮಹತ್ತಾದ (ಭಯಂಕರ/ಅನೇಕ) ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
Verse 19
चांडाल भिल्लयोनिं च पुलिंदीं याति पापकृत् । एतत्ते सर्वमाख्यातं पापिनां जन्म चैव हि
ಪಾಪಕೃತನು ಚಾಂಡಾಲ, ಭಿಲ್ಲ ಯೋನಿ ಹಾಗೂ ಪುಲಿಂದೀ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ—ನಿಜಕ್ಕೂ ಇವು ಪಾಪಿಗಳ ಜನ್ಮಗಳೇ.
Verse 20
मरणे शृणु कांत त्वं चेष्टां तेषां सुदारुणाम् । पापपुण्यसमाचारस्तवाग्रे कथितो मया
ಹೇ ಕಾಂತೆ, ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅನುಭವಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ದಾರುಣ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೇಳು. ಪಾಪ-ಪುಣ್ಯಗಳ ಆಚರಣೆಯ ಕ್ರಮವನ್ನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
Verse 21
अन्यदेवं प्रवक्ष्यामि यदि पृच्छसि मानद
ಹೇ ಮಾನದ, ನೀನು ಕೇಳಿದರೆ ನಾನು ಇನ್ನೊಂದು ದೇವತೆಯ ವಿಷಯವನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.