Adhyaya 114

Verse 1

कुंजल उवाच । अथ ते दानवाः सर्वे हुंडस्य परिचारकाः । नहुषस्यापि संवादं रंभया तु यथाश्रुतम्

ಕುಂಜಲನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ ಹುಂಡನ ಪರಿಚಾರಕರಾದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರು, ರಂಭೆಯೊಂದಿಗೆ ನಹುಷನ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನೂ ಯಥಾಶ್ರುತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು.

Verse 2

आचचक्षुश्च दैत्येंद्रं हुंडं सर्वं सुभाषितम् । तमाकर्ण्य स चुक्रोध दूतं वाक्यमथाब्रवीत्

ದೂತನು ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ ಹುಂಡನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸುವಚನಗಳಿಂದ ತಿಳಿಸಿದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ನಂತರ ದೂತನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 3

गच्छ वीर ममादेशाज्जानीहि पुरुषं हि तम् । संभाषते तया सार्द्धं पुरुषः शिवकन्यया

“ವೀರನೇ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಹೋಗಿ ಆ ಪುರುಷನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಬಾ. ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಶಿವಕನ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.”

Verse 4

स्वामिनिर्देशमाकर्ण्य जगाम लघुदानवः । विविक्ते नहुषं वीरमिदं वचनमब्रवीत्

ಸ್ವಾಮಿಯ ನಿರ್ದೇಶನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಚುರುಕು ದಾನವನು ಹೊರಟನು. ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ವೀರನಾದ ನಹುಷನಿಗೆ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 5

रथेन साश्वसूतेन दिव्येन परितिष्ठति । धनुषा दिव्यबाणैस्तु सभायां हि भयंकरः

ಅಶ್ವಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಯೊಡನೆ ದಿವ್ಯ ರಥದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಧನುಸ್ಸು ಹಾಗೂ ದಿವ್ಯ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಯಂಕರನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 6

कस्य केन तु कार्येण प्रेषितः केन वैभवान् । अनया रंभया तेऽद्य अन्यया शिवकन्यया

ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾರು, ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆ? ಮತ್ತು ಯಾರ ವೈಭವಬಲದಿಂದ, ಓ ಮಹಿಮಾನ್ವಿತನೇ—ಇಂದು ಈ ರಂಭೆಯಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೋ ಶಿವಕನ್ಯೆಯಿಂದಲೋ?

Verse 7

किमुक्तं तत्स्फुटं सर्वं कथयस्व ममाग्रतः । हुंडस्य देवमर्दस्य न बिभेति भवान्कथम्

ಏನು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು. ದೇವಮರ್ದಕ ಹೂಂಡನನ್ನು ನೀನು ಹೇಗೆ ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ?

Verse 8

एतन्मे सर्वमाचक्ष्व यदि जीवितुमिच्छसि । सत्वरं गच्छ मा तिष्ठ दुःसहो दानवाधिपः

ನೀನು ಬದುಕಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಹೇಳು. ತಕ್ಷಣ ಹೋಗು, ನಿಲ್ಲಬೇಡ; ದಾನವಾಧಿಪತಿ ಸಹಿಸಲಾರದವನು.

Verse 9

नहुष उवाच । योऽसावायुर्बली राजा सप्तद्वीपाधिपः प्रभुः । तस्य मां तनयं विद्धि सर्वदैत्यविनाशनम्

ನಹುಷನು ಹೇಳಿದರು— ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಜ ಆಯುರ್ಬಲಿ ಪ್ರಭು; ನನ್ನನ್ನು ಅವನ ಪುತ್ರನೆಂದು ತಿಳಿ—ನಾನು ಸರ್ವ ದೈತ್ಯವಿನಾಶಕನು.

Verse 10

नहुषं नाम विख्यातं देवब्राह्मणपूजकम् । हुंडेनापहृतं बाल्ये स्वामिना तव दानव

ನಹುಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುವವನು. ಓ ದಾನವ! ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಮಿ ಹೂಂಡನು ಅವನನ್ನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಅಪಹರಿಸಿದ್ದನು.

Verse 11

सेयं कन्या शिवस्यापि दैत्येनापहृता पुरा । घोरं तपश्चरत्येषा हुंडस्यापि वधाय च

ಇವಳೇ ಆ ಕನ್ಯೆ, ಶಿವನಿಗೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವಳು; ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ದೈತ್ಯನು ಅವಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದನು. ಈಗ ಅವಳು ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ—ಹೂಂಡನ ವಧಕ್ಕಾಗಿ ಸಹ.

Verse 12

योहमादौ हृतो बालस्त्वया यः सूतिकागृहात् । दास्या अपि करे दत्तः सूदस्यापि दुरात्मना

ನಾನೇ ಆ ಬಾಲಕನು; ನೀನು ಮೊದಲು ಸೂತಿಕಾಗೃಹದಿಂದ ಅಪಹರಿಸಿದವನು. ಆ ದುರಾತ್ಮನಾದ ಸೂದನು ನನ್ನನ್ನು ದಾಸಿಯ ಕೈಗೂ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಅಡುಗೆಗಾರನ ಕೈಗೂ ಸಹ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 13

वधार्थं श्रूयतां पाप सोहमद्य समागतः । अस्यापि हुंडदैत्यस्य दुष्टस्य पापकर्मणः

ಕೇಳು, ಓ ಪಾಪಿ! ನಾನು ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ವಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ—ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಈ ದುಷ್ಟ ಹುಂಡ ದೈತ್ಯನನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಲು.

Verse 14

अन्यांश्च दानवान्घोरान्नयिष्ये यमसादनम् । मामेवं विद्धि पापिष्ठ एवं कथय दानवम्

ಇನ್ನೂ ಇತರ ಭೀಕರ ದಾನವರನ್ನೂ ನಾನು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವೆ. ಓ ಮಹಾಪಾಪಿ, ನನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ತಿಳಿ; ಈ ಮಾತನ್ನು ದಾನವನಿಗೆ ಹೇಳು.

Verse 15

एवमाकर्ण्य तत्सर्वं नहुषस्य महात्मनः । गत्वा हुंडं स दुष्टात्मा आचचक्षेऽस्य भाषितम्

ಮಹಾತ್ಮ ನಹುಷನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ದುಷ್ಟಾತ್ಮನು ಹುಂಡನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಹುಷನ ವಚನಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.

Verse 16

निशम्य तन्मुखात्तूर्णं चुक्रोध दितिजेश्वरः । कस्मात्सूदेन पापेन तया दास्या न घातितः

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ದಿತಿಜೇಶ್ವರನು ಕೋಪಗೊಂಡನು—“ಆ ಪಾಪಿ ಸೂದನು ಆ ದಾಸಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ?”

Verse 17

सोयं वृद्धिं समायातो मया व्याधिरुपेक्षितः । अथैनं घातयिष्यामि अनया शिवकन्यया

ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ ಈ ರೋಗ ಈಗ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ಈ ಶಿವಕನ್ಯೆಯ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.

Verse 18

आयोः पुत्रं खलं युद्धे बाणैरेभिः शिलाशितैः । एवं सचिंतयित्वा तु सारथिं वाक्यमब्रवीत्

“ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಈ ಶಿಲಾ-ಮುಖ್ಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಯುವಿನ ದುಷ್ಟ ಪುತ್ರನನ್ನು ನಾನು ಹೊಡೆಯುವೆನು.” ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ, ಅವನು ಸಾರಥಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 19

स्यंदनं योजयस्व त्वं तुरगैः साधुभिः शिवैः । सेनाध्यक्षं समाहूय इत्युवाच समातुरः

“ಉತ್ತಮ ಹಾಗೂ ಶುಭ ಅಶ್ವಗಳಿಂದ ರಥವನ್ನು ಜೋಡಿಸು. ಸೇನಾಧ್ಯಕ್ಷನನ್ನು ಕರೆ”—ಎಂದು ಅವನು ವ್ಯಾಕುಲವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.

Verse 20

सज्जतां मम सैन्यं त्वं शूरान्नागान्प्रकल्पय । सारोहैस्तुरगान्योधान्पताकाच्छत्रचामरैः

ನೀನು ನನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸು; ಶೂರರನ್ನು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಗಜಗಳನ್ನು ಸಾಲುಗೊಳಿಸು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಶ್ವಾರೋಹ ಯೋಧರನ್ನು ಧ್ವಜ, ಛತ್ರ, ಚಾಮರಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮಬದ್ಧಗೊಳಿಸು.

Verse 21

चतुरंगबलं मेऽद्य योजयस्व हि सत्वरम् । एवमाकर्ण्य तत्तस्य हुंडस्यापि ततो लघुः

“ಇಂದು ನನ್ನ ಚತುರಂಗ ಸೇನೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಯೋಜಿಸು.” ಎಂದು ಕೇಳಿದ ಹೂಂಡನೂ ಕೂಡ ಕೂಡಲೇ ಚುರುಕಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರತನಾದನು.

Verse 22

सेनाध्यक्षो महाप्राज्ञः सर्वं चक्रे यथाविधि । चतुरंगेन तेनासौ बलेन महता वृतः

ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನಾದ ಸೇನಾಧ್ಯಕ್ಷನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡಿದನು; ಮತ್ತು ಅವನು ಆ ಮಹತ್ತಾದ ಚತುರಂಗ ಬಲದಿಂದ ಸರ್ವತಃ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 23

जगाम नहुषं वीरं चापबाणधरं रणे । इंद्रस्य स्यंदने युक्तं सर्वशस्त्रभृतां वरम्

ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧನುಸ್ಸು-ಬಾಣ ಧರಿಸಿದ ವೀರ ನಹುಷನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು—ಇಂದ್ರನ ರಥದಲ್ಲಿ ಆರೂಢನಾಗಿ—ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು।

Verse 24

उद्यंतं समरे वीरं दुरापं देवदानवैः । पश्यंति गगने देवा विमानस्था महौजसः

ಸಮರದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಆ ವೀರನನ್ನು—ದೇವ-ದಾನವರಿಗೂ ದುರಾಪನಾದವನನ್ನು—ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಸ್ಥರಾದ ಮಹೌಜಸ್ವಿ ದೇವರುಗಳು ನೋಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 25

तेजोज्वालासमाकीर्णं द्वितीयमिव भास्करम् । सूत उवाच । अथ ते दानवाः सर्वे ववृषुस्तं शरोत्तमैः

ತೇಜೋಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅವನು ಎರಡನೆಯ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅನಂತರ ಆ ದಾನವರೆಲ್ಲರು ಅವನ ಮೇಲೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಸಿದರು।

Verse 26

खड्गैः पाशैर्महाशूलैः शक्तिभिस्तु परश्वधैः । युयुधुः संयुगे तेन नहुषेण महात्मना

ಅವರು ಖಡ್ಗಗಳು, ಪಾಶಗಳು, ಮಹಾಶೂಲಗಳು, ಶಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಪರಶುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆ ಮಹಾತ್ಮ ನಹುಷನೊಂದಿಗೆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದರು।

Verse 27

संरब्धा गर्जमानास्ते यथा मेघा गिरौ तथा । तद्विक्रमं समालोक्य आयुपुत्रः प्रतापवान्

ಅವರು ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದು, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಗರ್ಜಿಸುವ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು. ಆ ವಿಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಆಯುಪುತ್ರನು ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸಿದ್ಧನಾದನು.

Verse 28

इंद्रायुधसमं चापं विस्फार्य स गुणस्वरम् । वज्रस्फोटसमः शब्दश्चापस्यापि महात्मनः

ಅವನು ಇಂದ್ರಾಯುಧದಂತೆ ಇರುವ ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಎಳೆದು ತಣಿಸಿದನು; ಅದರ ತಂತಿಯಿಂದ ಗಂಭೀರ ಗುಣಸ್ವರ ಹೊರಟಿತು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಧನುಸ್ಸಿನ ಶಬ್ದವೂ ವಜ್ರಸ್ಫೋಟದಂತೆ ಇತ್ತು.

Verse 29

नहुषेण कृतो विप्रा दानवानां भयप्रदः । महता तेन घोषेण दानवाः प्रचकंपिरे

ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ನಹುಷನು ಮಾಡಿದ ಮಹಾಘೋಷವು ದಾನವರಿಗೆ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು. ಆ ಭಾರೀ ನಾದದಿಂದ ದಾನವರು ನಡುಗಿದರು.

Verse 30

कश्मलाविष्टहृदया भग्नसत्वा महाहवे

ಮಹಾಹವದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೃದಯಗಳು ವಿಷಾದದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ಅವರ ಧೈರ್ಯ ಭಂಗವಾಯಿತು; ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಅವರು ವ್ಯಾಕುಲರಾಗಿ ದೀನಮುಖರಾದರು.

Verse 114

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे नहुषाख्याने चतुर्दशाधिकशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ—ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನ, ಗುರುತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ, ಚ್ಯವನಚರಿತ್ರ ಮತ್ತು ನಹುಷಾಖ್ಯಾನ ಎಂಬ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ—ನೂರ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.