Adhyaya 102

Verse 1

कुंजल उवाच । सर्वं वत्स प्रवक्ष्यामि यत्त्वयोक्तं ममाधुना । उभयोर्देवनं यत्तु यस्माज्जातं द्विजोत्तम

ಕುಂಜಲನು ಉವಾಚ—ವತ್ಸ, ನೀನು ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳುವೆನು; ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಆ ಇಬ್ಬರ ಪವಿತ್ರ ‘ದೇವನ’ ಮತ್ತು ಅದು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿತೋ ಅದನ್ನೂ.

Verse 2

एकदा तु महादेवी पार्वती प्रमदोत्तमा । क्रीडमाना महात्मानमीश्वरं वाक्यमब्रवीत्

ಒಮ್ಮೆ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಮಹಾದೇವಿ ಪಾರ್ವತಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 3

ममोरसि महादेव जातं महत्सु दोहदम् । दर्शयस्व ममाग्रे त्वं काननं काननोत्तमम्

ಓ ಮಹಾದೇವಾ! ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತಾದ ಆಸೆ ಉದಯಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ವನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಆ ಉತ್ತಮ ಕಾನನವನ್ನು ತೋರಿಸಿರಿ.

Verse 4

श्रीमहादेव उवाच । एवमस्तु महादेवि नंदनं देवसंकुलम् । दर्शयिष्यामि ते पुण्यं द्विजसिद्धनिषेवितम्

ಶ್ರೀಮಹಾದೇವನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾದೇವಿ! ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ. ದೇವರಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನಂದನವನ್ನು, ಪುಣ್ಯವಾದುದನ್ನೂ ಸಿದ್ಧರು ಹಾಗೂ ದ್ವಿಜರು ಸೇವಿಸುವುದನ್ನೂ ನಿನಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 5

एवमाभाष्य तां देवीं तया सह गणैस्ततः । स गंतुमुत्सुको देवो नंदनं वनमेव तु

ಹೀಗೆ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿ, ನಂತರ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಗಣಗಳ ಸಹಿತ ಆ ದೇವನು ನಂದನ ವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಉತ್ಸುಕನಾದನು.

Verse 6

सर्वगं सुंदरं दिव्यपृष्ठमाभरणैर्युतम् । घंटामालाभिसंयुक्तं किंकिणीजालमालिनम्

ಅವನು ಸರ್ವತ್ರ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ಸುಂದರನು, ದಿವ್ಯ ಪೃಷ್ಠವಂತನು, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನು—ಘಂಟಾಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಕಿಂಕಿಣಿಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 7

चामरैः पट्टसूत्रैश्च मुक्तामालासुशोभितम् । हंसचंद्रप्रतीकाशं वृषभं चारुलक्षणम्

ಚಾಮರಗಳು, ಪಟ್ಟಸೂತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಹೊಳೆಯುವ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ಹಂಸ-ಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಸುಲಕ್ಷಣಯುತ ಸುಂದರ ವೃಷಭವಿತ್ತು।

Verse 8

समारूढो महादेवो गणकोटिसमावृतः । नंदिभृंगिमहाकालस्कंदचंडमनोहराः

ಮಹಾದೇವನು ಆರೂಢನಾಗಿ ಸಾಗಿದನು; ಅವನು ಕೋಟಿ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಗಣಗಳಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿದ್ದನು—ನಂದಿ, ಭೃಂಗಿ, ಮಹಾಕಾಲ, ಸ್ಕಂದ, ಚಂಡ ಮತ್ತು ಮನೋಹರ ಅನುಚರರು।

Verse 9

वीरभद्रो गणेशश्च पुष्पदंतो मणीश्वरः । अतिबलःसुबलो नाम मेघनादो घटावहः

ವೀರಭದ್ರ, ಗಣೇಶ, ಪುಷ್ಪದಂತ, ಮಣೀಶ್ವರ, ಅತಿಬಲ, ಸುಬಲನೆಂಬವನು, ಮೇಘನಾದ, ಘಟಾವಹ—ಇವು (ಗಣರ) ಹೆಸರುಗಳು।

Verse 10

घंटाकर्णश्च कालिंदः पुलिंदो वीरबाहुकः । केशरी किंकरो नाम चंडहासः प्रजापतिः

ಮತ್ತು ಘಂಟಾಕರ್ಣ, ಕಾಲಿಂದ, ಪುಲಿಂದ, ವೀರಬಾಹುಕ, ಕೇಶರಿ, ಕಿಂಕರನೆಂಬವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಚಂಡಹಾಸ—ಒಬ್ಬ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಕೂಡ ಇದ್ದನು।

Verse 11

एते चान्ये च बहवः सनकाद्यास्तपोबलाः । गणैश्च कोटिसंख्यातैः सशिवः परिवारितः

ಇವರು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು—ಸನಕಾದಿ ತಪೋಬಲಸಂಪನ್ನರು—ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು; ಶಿವನು ಸ್ವತಃ ಕೋಟಿ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಗಣಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 12

नंदनं वनमेवापि सेवितं देवकिन्नरैः । प्रविवेश महादेवो गणैर्देव्यासमन्वितः

ದೇವಕಿನ್ನರರು ಸೇವಿಸುವ ನಂದನವನಕ್ಕೆ ಮಹಾದೇವನು ದೇವಿಯೊಡನೆ, ತನ್ನ ಗಣಗಳಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 13

दर्शयामास देवेशो गिरिजायै सुशोभनम् । नानापादपसंपन्नं बहुपुष्पसमाकुलम्

ದೇವೇಶ್ವರನು ಗಿರಿಜೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು—ವಿವಿಧ ವೃಕ್ಷ-ಲತಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ, ಬಹುಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು।

Verse 14

दिव्यं रंभावनाकीर्णं पुष्पवद्भिस्तु चंपकैः । मल्लिकाभिः सुपुष्पाभिर्मालतीजालसंकुलम्

ಅದು ದಿವ್ಯ ಉದ್ಯಾನ—ರಂಭಾ (ಬಾಳೆ) ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು; ಪುಷ್ಪಿತ ಚಂಪಕಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ಸುಪുഷ್ಪಿತ ಮಲ್ಲಿಕಾ ಮತ್ತು ಮಾಲತೀ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಜಾಲೆಯಂತಿತ್ತು।

Verse 15

नित्यं पुष्पितशाखाभिः पाटलानां वनोत्तमैः । राजमानं महावृक्षैश्चंदनैश्चारुगंधिभिः

ಉತ್ತಮ ಪಾಟಲಾ ವನಗಳ ನಿತ್ಯ ಪುಷ್ಪಿತ ಶಾಖೆಗಳಿನಿಂದ ಅದು ಸದಾ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಸುಗಂಧಭರಿತ ಮಹಾ ಚಂದನ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು।

Verse 16

देवदारुवनैर्जुष्टं तुंगवृक्षैः समाकुलम् । सरलैर्नालिकेरैश्च तद्वत्पूगीफलद्रुमैः

ಅದು ದೇವದಾರು ವನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಎತ್ತರದ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ದಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು; ಸರಳ ವೃಕ್ಷಗಳು, ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಫಲಭರಿತ ಪೂಗೀ (ಸುವಾರಿ) ದ್ರುಮಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು।

Verse 17

खर्जूरपनसैर्दिव्यैः फलभारावनामितैः । परिमलोद्गारसंयुक्तैर्गुरुवृक्षसमाकुलम्

ಅದು ದಿವ್ಯ ಖರ್ಜೂರ ಮತ್ತು ಪನಸ (ಹಲಸು) ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಫಲಭಾರದಿಂದ ಕೊಂಬೆಗಳು ತಗ್ಗಿ ವಾಲಿದ್ದವು. ಮಧುರ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಹೊರಸೂಸುವ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅದು ದಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು.

Verse 18

अग्नितेजः समाभासैः सप्तपर्णैः सुशोभितम् । राजवृक्षैः कदंबैश्च पुष्पशोभान्वितं सदा

ಅಗ್ನಿತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಸಪ್ತಪರ್ಣ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅದು ಸುಂದರವಾಗಿ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು. ರಾಜವೃಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಕದಂಬ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಅದು ಸದಾ ಪುಷ್ಪಶೋಭೆಯಿಂದ ಮೆರೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

Verse 19

जंबूनिंबमहावृक्षैर्मातुलिगैः समाकुलम् । नारंगैः सिंधुवारैश्च प्रियालैः शालतिंदुकैः

ಅದು ಜಂಬೂ ಮತ್ತು ನಿಂಬ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ, ಮಾತುಲಿಂಗ (ಬಿಜೋರಾ) ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ದಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ನಾರಂಗ, ಸಿಂಧುವಾರ, ಪ್ರಿಯಾಲ, ಶಾಲ ಮತ್ತು ತಿಂದುಕ ವೃಕ್ಷಗಳೂ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು.

Verse 20

उदुंबरैः कपित्थैश्च जंबूपादपशोभितम् । लकुचैः पुष्पसौगंधैः स्फुटनागैः समाकुलम्

ಅದು ಉದುಂಬರ ಮತ್ತು ಕಪಿತ್ಥ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಜಂಬೂ ಪಾದಪಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು. ಪುಷ್ಪಸೌಗಂಧ್ಯವುಳ್ಳ ಲಕುಚ ವೃಕ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಅರಳಿದ ನಾಗವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅದು ದಟ್ಟವಾಗಿ ತುಂಬಿತ್ತು.

Verse 21

चूतैश्च फलराजाद्यैर्नीलैश्चैव घनोपमैः । नीलैः शालवनैर्दिव्यैर्जालानां तु वनैस्ततः

ಅಲ್ಲಿ ಚೂತ (ಮಾವು) ಮೊದಲಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲವೃಕ್ಷಗಳಿದ್ದವು; ಮೇಘದಂತೆ ಗಾಢ ನೀಲವರ್ಣದ ತೋಟಗಳೂ ಇದ್ದವು. ನಂತರ ದಿವ್ಯ ಶಾಲವನಗಳೂ ನೀಲವರ್ಣವಾಗಿ ಮೆರೆಯುತ್ತ, ಲತಾಜಾಲಗಳ ವನಗಳು ಮತ್ತು ಗುಂಪುಗಟ್ಟಿದ ದಟ್ಟ ಪೊದೆಗಳ ವನಗಳೂ ಇದ್ದವು.

Verse 22

तमालैस्तु विशालैश्च सेवितं तपनोपमैः । शोभितं नंदनं पुण्यं शिवेन परिदर्शितम्

ವಿಶಾಲ ತಮಾಲವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿಯೂ, ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದ ಆ ಪುಣ್ಯ ನಂದನವನವು ಅಪೂರ್ವ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು; ಶಿವನು ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

Verse 23

शोभितं च द्रुमैश्चान्यैः सर्वैर्नीलवनोपमैः । सर्वकामफलोपेतैः कल्याणफलदायकैः

ಅದು ಇನ್ನಿತರ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು—ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ನೀಲವನದಂತೆ—ಸರ್ವಕಾಮಫಲಸಂಪನ್ನವಾಗಿ, ಮಂಗಳಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವುಗಳಾಗಿದ್ದವು.

Verse 24

कल्पद्रुमैर्महापुण्यैः शोभितं नंदनं वनम् । नानापक्षिनिनादैश्च संकुलं मधुरस्वरैः

ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ನಂದನವನವು ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು; ನಾನಾವಿಧ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮಧುರ ನಿನಾದಗಳಿಂದ ಅದು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು.

Verse 25

कोकिलानां रुतैः पुण्यैरुद्घुष्टं मधुकारिभिः । मकरंदविलुब्धानां पक्षिणां रुतनादितम्

ಪವಿತ್ರ ಕೋಕಿಲೆಗಳ ಕೂಜನದಿಂದ ಅದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಮಧುಕರಗಳ ಗುಂಜಾರದಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಮಕರಂದಕ್ಕೆ ಲೋಭಿಯಾದ ಪಕ್ಷಿಗಳ ರುತನಾದದಿಂದ ಅದು ಮುಖರವಾಗಿತ್ತು.

Verse 26

नानवृक्षैः समाकीर्णं नानामृगगणायुतम् । वृक्षेभ्यो विविधैः पुष्पैस्सौगंधैः पतितैर्भुवि

ಅದು ನಾನಾವಿಧ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ನಾನಾ ಮೃಗಗಣಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿತ್ತು; ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಆವರಿತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 27

सा च भू राजते पुत्र पूजिते वसुगंधिभिः । तत्र वाप्यो महापुण्याः पद्मसौगंधनिर्मलाः

ಓ ಪುತ್ರ, ವಸುಗಳಂತೆ ಸುಗಂಧಮಯರಾದ ಪೂಜಕರಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದ ಆ ಭೂಮಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಸುವಾಸನೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಲವಾದ, ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರವಾದ ವಾಪಿಗಳು (ಬಾವಿಗಳು) ಇವೆ.

Verse 28

तोयैस्ताः पूरिताः पुत्र हंसकारंडसेविताः । तडागैः सागरप्रख्यैस्तोयसौगंधपूजितैः

ಓ ಪುತ್ರ, ಅವು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಹಂಸ ಹಾಗೂ ಕಾರಂಡವ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಸಮುದ್ರಪ್ರಖ್ಯಾತವಾದ ತಡಾಗಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ, ನೀರಿನ ಸುವಾಸನೆಯಿಂದ ಪೂಜಿತವಾಗಿದ್ದವು.

Verse 29

नंदनं भाति सर्वत्र गणैरप्सरसां महत् । विमानैः कलशैः शुभ्रैर्हेमदंडैः सुशोभनैः

ಮಹಾನ್ ನಂದನವನವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಪ್ಸರಾ ಗಣಗಳಿಂದ ದೀಪ್ತವಾಗಿದೆ. ಅದು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನಗಳು, ಶುಭ್ರ ಕಲಶಶಿಖರಗಳು ಮತ್ತು ಸುಶೋಭಿತ ಹಿರಣ್ಯದಂಡಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 30

नंदनो वनराजस्तु प्रासादैस्तु सुधान्वितैः । यत्र तत्र प्रभात्येव किन्नराणां महागणैः

ವನರಾಜನಾದ ನಂದನವು ಅಮೃತಮಯ ವೈಭವಯುಕ್ತ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಿಂದ ವಿಭೂಷಿತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಕಿನ್ನರರ ಮಹಾಗಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 31

गंधर्वैरप्सरोभिश्च सुरूपाभिर्द्विजोत्तम । देवतानां विनोदैश्च मुनिवृंदैः सुयोगिभिः

ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಅದು ಸುರೂಪ ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ, ದೇವತೆಗಳ ಮನೋಹರ ವಿನೋದಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಸುಯೋಗಿಗಳಾದ ಮುನಿವೃಂದಗಳಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು.

Verse 32

सर्वत्र शुशुभे पुण्यसंस्थानं नंदनस्य च

ಸರ್ವತ್ರ ನಂದನದ ಪುಣ್ಯಪ್ರಾಂಗಣಗಳೂ ಸಹ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಿ ಶೋಭಿಸಿದವು।

Verse 33

एवं समालोक्य महानुभावो भवः सुदेव्यासहितो महात्मा । श्रीनंदनं पुण्यवतां निवासं सुखाकरं शांतिगुणोपपन्नम्

ಹೀಗೆ ಸಮಾಲೋಕಿಸಿ ಮಹಾತ್ಮ ಮಹಾನುಭಾವ ಭವ (ಶಿವ) ಸುದೇವಿಯೊಡನೆ ಶ್ರೀನಂದನವನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿದನು—ಅದು ಪುಣ್ಯವಂತರ ನಿವಾಸ, ಸುಖಕರ, ಶಾಂತಿಗುಣಸಂಪನ್ನ।

Verse 34

आदित्यतेजः समतेजसां गणैः प्रभाति वै रश्मिभिर्जातरूपः । पुष्पैः फलैः कामगुणोपपन्नः कल्पद्रुमो नंदनकाननेपि

ಜಾತರೂಪವು ಸೂರ್ಯಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸಮತೇಜಸ್ವಿಗಳ ಗಣಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ। ಪುಷ್ಪ-ಫಲಸಂಪನ್ನವಾಗಿ, ಕಾಮನಾಪೂರಕ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತ—ನಂದನಕಾನನದಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಕಲ್ಪದ್ರುಮದಂತೆ ಇದೆ।

Verse 35

एवंविधं पादपराजमेव संवीक्ष्य देवी च शिवं बभाषे । अस्याभिधानं कथयस्व नाथ सर्वस्य पुण्यस्य नगस्य पुण्यम्

ಇಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಪಾದಾಭರಣವನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವಿ ಶಿವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ನಾಥ, ಇದರ ನಾಮವನ್ನು ಹೇಳಿರಿ; ಇದು ಸರ್ವ ಪುಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪುಣ್ಯ, ಶುಭ ನಿಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮ ಶುಭ।”

Verse 36

तेजस्विनां सूर्यवरः समंतात्स देव देवीं च शिवो बभाषे । शिव उवाच । अस्य प्रतिष्ठा महती शुभाख्या देवेषु मुख्यो मधुसूदनश्च

ಆಗ ತೇಜಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠನಂತೆ ಶಿವನು ಸಮಂತಾತ್ ದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು। ಶಿವನು ಹೇಳಿದನು—“ಇದರ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತರ, ಶುಭನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಮತ್ತು ದೇವರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯನು ಮಧುಸೂದನ (ವಿಷ್ಣು) ಆಗಿದ್ದಾನೆ।”

Verse 37

नदीषु मुख्या सुरनिम्नगापि विसृष्टिकर्त्तापि यथैव धाता । सुखावहानां च यथा सुचंद्रो भूतेषु मुख्या च यथैव पृथ्वी

ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಗಂಗೆಯೇ ಮುಖ್ಯ; ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರಲ್ಲಿ ಧಾತಾ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಪ್ರಧಾನ. ಸುಖಪ್ರದಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಚಂದ್ರನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಭೂತತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯೇ ಮುಖ್ಯ.

Verse 38

नगेंद्रराजो हि यथा नगानां जलाशयेष्वेव यथा समुद्रः । महौषधीनामिव देवि चान्नं महीधराणां हिमवान्यथैव

ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಪರ್ವತರಾಜನು ಹೇಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠನೋ, ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರ ಹೇಗೆ ಪ್ರಧಾನವೋ; ಹಾಗೆಯೇ, ಓ ದೇವಿ, ಮಹೌಷಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ನವೇ ಮುಖ್ಯ—ಮಹೀಧರಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಮವಾನ್ ಶ್ರೇಷ್ಠತಮನು.

Verse 39

विद्यासु मध्ये च यथात्मविद्या लोकेषु सर्वेषु यथा नरेंद्रः । तथैव मुख्यस्तरुराज एष सर्वातिथिर्देवपतेः प्रियोयम्

ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆತ್ಮವಿದ್ಯೆ ಹೇಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೋ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನರೇಂದ್ರ (ರಾಜ) ಹೇಗೆ ಪ್ರಧಾನನೋ; ಹಾಗೆಯೇ ಈ ತರುರಾಜನು ಸರ್ವೋನ್ನತನು—ಸರ್ವ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಆತಿಥ್ಯಿಸುವವನು—ದೇವಪತಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು.

Verse 40

श्रीपार्वत्युवाच । गुणान्नु शंभो मम कीर्त्तयस्व वृक्षाधिपस्यास्य शुभान्सुपुण्यान् । आकर्ण्य देवो वचनं बभाषे देव्यास्तु सर्वं सुतरोर्हि तस्य

ಶ್ರೀ ಪಾರ್ವತಿ ಹೇಳಿದರು—ಓ ಶಂಭೋ, ಈ ವೃಕ್ಷಾಧಿಪತಿಯ ಶುಭ ಹಾಗೂ ಪರಮ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ಗುಣಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೀರ್ತಿಸಿ ಹೇಳು. ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ದೇವನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ದೇವಿ, ಆ ಉತ್ತಮ ಮರದ ವಿಷಯವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 41

यं यं कल्पयंति सुपुण्यदेवा देवोपमा देववराश्च कांते । तं तं हि तेभ्यः प्रददाति वृक्षः कल्पद्रुमो नाम वरिष्ठ एषः

ಓ ಕಾಂತೆ, ಅತಿಪುಣ್ಯವಂತ ದೇವರುಗಳು, ದೇವೋಪಮರು ಹಾಗೂ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರು ಯಾವ ಯಾವ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಈ ಮರವು ಅವರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೃಕ್ಷವು ‘ಕಲ್ಪದ್ರುಮ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.

Verse 42

अस्माच्च सर्वे प्रभवंति पुण्या दुःप्राप्यमत्रैव तपोधिकास्ते । जीवाधिकं रत्नमयं सुदिव्यं देवास्तु भुंजंति महाप्रधानाः

ಈ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಿಂದಲೇ ಸಮಸ್ತ ಪುಣ್ಯಫಲಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇತರತ್ರ ದುರ್ಲಭವಾದ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲಗಳು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಜೀವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ರತ್ನಮಯ ಪರಮ ದಿವ್ಯೋತ್ಕರ್ಷವನ್ನು ಮಹಾಪ್ರಧಾನ ದೇವರುಗಳು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 43

शुश्राव देवी वचनं शिवस्य आश्चर्यभूतं मनसा विचिंत्य । तस्यानुमत्या परिकल्पितं च स्त्रीरत्नमेकं सुगुणं सुरूपम्

ದೇವಿಯು ಶಿವನ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿದಳು. ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿ, ಅವನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಸುಗುಣಸಂಪನ್ನಳಾದ ಸರೂಪವತಿಯಾದ ಒಂದು ಸ್ತ್ರೀರತ್ನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದಳು.

Verse 44

सर्वांगरूपां सगुणां सुरूपां तस्मात्सुवृक्षाद्गिरिजा प्रलेभे । विश्वस्य मोहाय यथोपविष्टा साहाय्यरूपा मकरध्वजस्य

ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೃಕ್ಷದಿಂದ ಗಿರಿಜೆಯು ಸರ್ವಾಂಗಸಂಪನ್ನಳಾಗಿ, ಗುಣಯುಕ್ತಳಾಗಿ, ಸರೂಪವತಿಯಾದ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದಳು. ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ಉಪವಿಷ್ಟಳಾದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ, ಲೋಕಮೋಹಕ್ಕಾಗಿ ಮಕರಧ್ವಜ (ಕಾಮ)ನ ಸಹಾಯಕರೂಪಿಣಿಯಾದಳು.

Verse 45

क्रीडानिधानं सुखसिद्धिरूपं सर्वोपपन्ना कमलायताक्षी । पद्मानना पद्मकरा सुपद्मा चामीकरस्यापि यथा सुमूर्तिः

ಅವಳು ಕ್ರೀಡೆಯ ನಿಧಿ, ಸಿದ್ಧಸুখಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಸರ್ವೋಪಪನ್ನಳಾಗಿ, ಕಮಲಾಯತಾಕ್ಷಿ. ಪದ್ಮಮುಖಿ, ಪದ್ಮಕರಿ, ಪರಮ ಶುಭೆ—ಶುದ್ಧ ಚಾಮೀಕರದೂ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಮೂರ್ತಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಳು.

Verse 46

प्रभासु तद्वद्विमला सुतेजा लीला सुतेजाश्च सुकुंचितास्ते । प्रलंबकेशाः परिसूक्ष्मबद्धाः पुष्पैः सुगंधैः परिलेपिताश्च

ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ವಿಮಲರೂ, ಸುತೇಜಸ್ವಿನಿಯರೂ, ಲೀಲಾವತಿಯರೂ, ಸುಕುಂಚಿತಾಂಗಿಯರೂ (ಸ್ತ್ರೀಯರು) ಇದ್ದರು. ಅವರ ಕೇಶಗಳು ಪ್ರಲಂಬವಾಗಿದ್ದು, ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಲೇಪಿತವಾಗಿದ್ದವು.

Verse 47

प्रबद्धकुंता दृढकेशबंधैर्विभाति सा रूपवरेण बाला । सीमंतमार्गे च मुक्ताफलानां माला विभात्येव यथा तरूणाम्

ದೃಢ ಕೇಶಬಂಧಗಳಿಂದ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಕುಂಚಿತ ಕೇಶರಾಶಿಯುಳ್ಳ ಆ ನವಯೌವನ ಬಾಲೆ ಅಪೂರ್ವ ರೂಪವೈಭವದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಸೀಮಂತಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುತ್ತಿನ ಮಾಲೆ ಯುವ ವೃಕ್ಷದ ಕೋಮಲ ಅಂಕುರಗಳಂತೆ ಮಿನುಗುತ್ತದೆ.

Verse 48

सीमंतमूले तिलकं सुदेव्या यथोदितो दैत्यगुरुः सतेजाः । भालेषु पद्मे मृगनाभिपद्म समुत्थतेजः प्रकरैर्विभाति

ಸುದೇವಿಯ ಸೀಮಂತಮೂಲದಲ್ಲಿ ಲಲಾಟದ ತಿಲಕವು ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಯಥೋಕ್ತ ದೈತ್ಯಗುರು ಶુક್ರಾಚಾರ್ಯನ ಕాంతಿಯಂತೆ. ಪದ್ಮೋಪಮ ಭಾಲದಲ್ಲಿ ಮೃಗನಾಭಿ-ಸದೃಶ ಪದ್ಮಚಿಹ್ನವು ಉದಯತೇಜಸ್ಸಿನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹರಡಿ ಮಿನುಗುತ್ತದೆ.

Verse 49

सीमंतमूले तिलकस्य तेजः प्रकाशयेद्रूपश्रियं सुलोके । केशेषु मुक्ताफलके च भाले तस्याः सुशोभां विकरोति नित्यम्

ಸೀಮಂತಮೂಲದ ತಿಲಕದ ತೇಜಸ್ಸು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವಳ ರೂಪಶ್ರೀಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಕೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಮುತ್ತಿನ ಆಭರಣವು ನಿತ್ಯವೂ ಅಪೂರ್ವ ಶೋಭೆಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತದೆ.

Verse 50

यथा सुचंद्रः परिभाति भासा सा रम्यचेष्टेव विभाति तद्वत् । संपूर्णचंद्रोपि यथा विभाति ज्योत्स्नावितानेन हिमांशुजालः

ಯಥಾ ಸುಂದರ ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಕాంతಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವನೋ, ತಥಾ ಅವಳು ರಮ್ಯ ಚಲನೆಗಳಿಂದ ಮಿನುಗುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನು ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆಯ ವಿತಾನದಡಿ ಶೀತಕಿರಣಗಳ ಜಾಲದೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ, ಅವಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ದೀಪ್ತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 51

तस्यास्तु वक्त्रं परिभाति तद्वच्छोभाकरं विश्वविशारदं च । हिमांशुरेवापि कलंकयुक्तः संक्षीयते नित्यकलाविहीनः

ಅವಳ ಮುಖವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ—ಶೋಭೆಯ ಆಕರವೂ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ವಿವೇಕಮಯ ಕాంతಿಯಿಂದ ಬೆಳಗಿಸುವುದೂ ಆಗಿ. ಚಂದ್ರನೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದರೂ ಕಲಂಕಯುಕ್ತನಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಕಲಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪೂರ್ಣನಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 52

संपूर्णमस्त्येव सदैव हृष्टं तस्यास्तु वक्त्रं परिनिष्कलंकम् । गंधं विकाशं कमले स्वकीयं ततः समालोक्य सुखं न लेभे

ಅವಳ ಮುಖವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂಪೂರ್ಣ—ಸದಾ ಹರ್ಷಭರಿತವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷ್ಕಳಂಕವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಕಮಲದ ಸ್ವಂತ ಸುಗಂಧವನ್ನೂ ಪೂರ್ಣ ವಿಕಾಸವನ್ನೂ ಕಂಡ ಬಳಿಕ, ಆಮೇಲೆ ಅವಳಿಗೆ ಸುಖ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ।

Verse 53

पद्मानना सर्वगुणोपपन्ना मदीयभावैः परिनिर्मितेयम् । गंधं स्वकीयं तु विपश्य पद्मं तस्या मुखाद्वाति जगत्समीरः

ಪದ್ಮಮುಖಿ, ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನಳಾದ ಅವಳು ನನ್ನ ಅಂತರಭಾವಗಳಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಓ ಪದ್ಮ (ಬ್ರಹ್ಮಾ), ನೋಡು—ಅವಳ ಸುಗಂಧ ಅವಳದೇ; ಅವಳ ಮುಖದಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತಿನ ಸಮೀರನು ವಿಶ್ವದೆಲ್ಲೆಡೆ ಬೀಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 54

लज्जाभियुक्तः सहसा बभूव जलं समाश्रित्य सदैव तिष्ठति । कतिमतिनियतबुद्ध्यासौ धियो वदंति सुमदननृपतेः कोशं समुद्र कलाभिः

ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಅವನು ಸಹಸಾ ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತನು; ನೀರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಸದಾ ಅಲ್ಲಿ ತಂಗಿರುತ್ತಾನೆ. ನಿಯತಬುದ್ಧಿಯ ಜನರು ಸుమದನ ನೃಪತಿಯ ಕೋಶವನ್ನು ಸಮುದ್ರದ ಕಲೆಯಂತೆ ವಿಶಾಲವೂ ಬಹುವಿಧವೂ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 55

सुवरदशनरत्नैर्हास्यलीलाभियुक्ता अरुणअधरबिंबंशोभमानस्तु आस्यः

ಸುಂದರ ರತ್ನಸಮಾನ ದಂತಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾದ, ಹಾಸ್ಯಲೀಲೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಅವಳ ಮುಖವು, ಅರುಣ ಬಿಂಬಫಲಸಮಾನ ಅಧರಗಳ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು।

Verse 56

सुभ्रूः सुनासिका तस्याः सुकर्णौ रत्नभूषितौ । हेमकांतिसमोपेतौ कपोलौ दीप्तिसंयुतौ

ಅವಳ ಭ್ರೂಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು, ನಾಸಿಕೆ ಸುಘಟಿತವಾಗಿತ್ತು; ಅವಳ ಮನೋಹರ ಕರ್ಣಗಳು ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಅವಳ ಕಪೋಲಗಳು ಹಿಮಕಾಂತಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲ, ಹಿಮವಲ್ಲ—ಹೇಮಕಾಂತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ ದೀಪ್ತಿಮಂತವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 57

रेखात्रयं प्रशोभेत ग्रीवायां परिसंस्थितम् । सौभाग्यशीलशृंगारैस्तिस्रो रेखा इहैव हि

ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳು—ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸೌಭಾಗ್ಯ, ಸುಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಶೃಂಗಾರ-ಲಾವಣ್ಯದ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳೆಂದು ಗಣ್ಯವಾಗಿವೆ।

Verse 58

सुस्तनौ कठिनौ पीनौ वर्तुलाकारसन्निभौ । तस्याः कंदर्पकलशावभिषेकाय कल्पितौ

ಅವಳ ಸ್ತನಗಳು ಸುಗಠಿತ, ದೃಢ, ಪೀನ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಾಕಾರದಂತಿದ್ದವು; ಅಭಿಷೇಕಾರ್ಥವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಕಾಮದೇವನ ಯುಗಲ ಕಲಶಗಳಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 59

अंसावतीव शोभेते सुसमौ मानसान्वितौ । सुभुजौ वर्तुलौ श्लक्ष्णौ सुवर्णौ लक्षणान्वितौ

ಅವನ ಭುಜಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭಿಸಿದವು—ಸಮಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಗಾಂಭೀರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವು; ಅವನ ಬಾಹುಗಳು ಸುಂದರ, ವೃತ್ತಾಕಾರ, ಮೃದು, ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣ ಮತ್ತು ಶುಭಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 60

सुसमौ करपद्मौ तु पद्मवर्णौ सुशीतलौ । दिव्यलक्षणसंपन्नौ पद्मस्वस्तिकसंयुतौ

ಅವನ ಪದ್ಮಸಮಾನ ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮಪ್ರಮಾಣ—ಪದ್ಮವರ್ಣ ಮತ್ತು ಸುಖಕರ ಶೀತಲ; ದಿವ್ಯಲಕ್ಷಣಸಂಪನ್ನವಾಗಿ, ಪದ್ಮ ಹಾಗೂ ಸ್ವಸ್ತಿಕ ಮಂಗಳಚಿಹ್ನಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದವು।

Verse 61

सरलाः पद्मसंयुक्ता अंगुल्यस्तु नखान्विताः । नखानि च सुतीक्ष्णानि जलबिंदुनिभानि च

ಅವಳ ಬೆರಳುಗಳು ಸರಳವಾಗಿ, ಪದ್ಮಸಮಾನವಾಗಿ, ನಖಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದವು; ಆ ನಖಗಳು ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ, ಜಲಬಿಂದುಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 62

पद्मगर्भप्रतीकाशो वर्णस्तदंगसंभवः । पद्मगंधा च सर्वांगे पद्मेव भाति भामिनी

ಅವಳ ವರ್ಣವು ಪದ್ಮಗರ್ಭದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು, ತನ್ನ ಅಂಗಸಾರದಿಂದಲೇ ಜನಿಸಿದಂತಿತ್ತು. ಸರ್ವಾಂಗದಲ್ಲೂ ಪದ್ಮಸುಗಂಧವಿಟ್ಟು ಆ ಭಾಮಿನಿ ಪದ್ಮದಂತೆಲೇ ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿ ಭಾಸಿಸಿದಳು.

Verse 63

सर्वलक्षणसंपन्ना नगकन्या सुशोभना । रक्तोत्पलनिभौ पादौ सुश्लक्ष्णौ चातिशोभनौ

ಆ ಪರ್ವತಕನ್ಯೆ ಸರ್ವ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಸಂಪನ್ನಳಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಪಾದಗಳು ರಕ್ತಪದ್ಮದಂತೆ, ಅತಿಮೃದುವಾಗಿ ಪರಮಶೋಭೆಯಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸಿದವು.

Verse 64

रत्नज्योतिः समाकारा नखाः पादाग्रसंभवाः । यथोद्दिष्टं च शास्त्रेषु तथा चांगेषु दृश्यते

ಪಾದಗಳ ಅಗ್ರಭಾಗದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ನಖಗಳು ರತ್ನಜ್ಯೋತಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು. ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆಲೇ ಅವಳ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

Verse 65

सर्वाभरणशोभांगी हारकंकणनूपुरा । मेखलाकटिसूत्रेण कांचीनादेन राजते

ಹಾರ, ಕಂಕಣ, ನೂಪುರ ಮೊದಲಾದ ಸರ್ವಾಭರಣಗಳ ಶೋಭೆಯಿಂದ ಅವಳ ಅಂಗಗಳು ಕಂಗೊಳಿಸಿದವು. ರತ್ನಮಯ ಮೇಖಲೆ, ಕಟಿಸೂತ್ರ ಮತ್ತು ಕಾಂಚಿಯ ಮಧುರ ನಾದದಿಂದ ಅವಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿರಾಜಿಸಿದಳು.

Verse 66

नीलेन पट्टवस्त्रेण परां शोभां गता शुभा । कंचुकेनापि दिव्येन सुरक्तेन गुणान्विता

ನೀಲಿ ಪಟ್ಟವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಆ ಶುಭೆ ಪರಮ ಶೋಭೆಯನ್ನು ಪಡೆದಳು. ದಿವ್ಯವಾದ ಗಾಢರಕ್ತ ಕಂಚುಕವನ್ನೂ ಧರಿಸಿ, ಅವಳು ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು.

Verse 67

पार्वती कल्पिताद्भावाद्गुणं प्राप्ता महोदयम् । कल्पद्रुमान्मुदं लेभे शंकरं वाक्यमब्रवीत्

ತಾನೇ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾವದಿಂದ ಪಾರ್ವತಿ ಮಹೋನ್ನತ ಗುಣವನ್ನು ಪಡೆದಳು. ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಶಂಕರನಿಗೆ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.

Verse 68

यथोक्तं तु त्वया देव तथा दृष्टो मया द्रुमः । यादृशं कल्प्यते भावस्तादृशं परिदृश्यते

ಹೇ ದೇವಾ! ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಆ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಾವವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತೇವೋ, ದೃಷ್ಟಿಗೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 69

सूत उवाच । अथ सा चारुसर्वांगी तयोः पार्श्वं समेत्य च । पादांबुजं ननामाथ सा भक्त्या भवयोस्तदा

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆಮೇಲೆ ಆ ಸುಂದರ ಸರ್ವಾಂಗಸೌಂದರ್ಯವತಿ, ಆ ಇಬ್ಬರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವರ ಪದ್ಮಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು.

Verse 70

उवाच वचनं स्निग्धं हृद्यं हारि च सा तदा । कस्मात्सृष्टा त्वया नाथ मातर्वद स्वकारणम्

ಆಗ ಅವಳು ಸ್ನಿಗ್ಧವೂ ಹೃದಯಪ್ರಿಯವೂ ಮನೋಹರವೂ ಆದ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು—“ಹೇ ನಾಥಾ! ನೀನು ನನನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ? ತಾಯಿಯಂತೆ ನನ್ನ ನಿಜ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳು.”

Verse 71

श्रीदेव्युवाच । वृक्षस्य कौतुकाद्भावान्मया वै प्रत्ययः कृतः । सद्यः प्राप्तं फलं भद्रे भवती रूपसंपदा

ಶ್ರೀದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—“ಈ ವೃಕ್ಷದ ಸ್ವಭಾವದ ಕುರಿತು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನಾನು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದೆ. ಹೇ ಭದ್ರೇ! ತಕ್ಷಣವೇ ಫಲ ದೊರಕಿತು—ನಿನ್ನ ರೂಪಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಕಾಂತಿ.”

Verse 72

अशोकसुंदरी नाम्ना लोके ख्यातिं प्रयास्यसि । सर्वसौभाग्यसंपन्ना मम पुत्री न संशयः

ನೀ ‘ಅಶೋಕಸುಂದರಿ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆಯುವೆ. ಸರ್ವಸೌಭಾಗ್ಯಸಂಪನ್ನಳಾದ ನೀ ನನ್ನ ಪುತ್ರಿ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 73

सोमवंशेषु विख्यातो यथा देवः पुरंदरः । नहुषोनाम राजेंद्रस्तव नाथो भविष्यति

ಸೋಮವಂಶದಲ್ಲಿ ದೇವ ಪುರಂದರ (ಇಂದ್ರ) ಹೇಗೆ ಖ್ಯಾತನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಹే ರಾಜೇಂದ್ರ, ‘ನಹುಷ’ ಎಂಬ ರಾಜನು ನಿನ್ನ ನಾಥನಾಗುವನು।

Verse 74

एवं दत्वा वरं तस्यै जगाम गिरिजा गिरिम् । कैलासं शंकरेणापि मुदा परमया युता

ಹೀಗೆ ಅವಳಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ ಗಿರಿಜಾ, ಶಂಕರನೊಂದಿಗೆ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದಳು।

Verse 102

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे द्व्यधिकशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀ ಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನ, ಗುರುತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಮತ್ತು ಚ್ಯವನಚರಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನೂರ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।