Shloka 32
अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
विससर्ज शरांश्रित्रान् सुवर्णविकृतान् बहून् । नाशयन् शरवर्षाणि भारद्वाजस्य वीर्यवान् | तूर्ण चापविनिर्मुक्तैस्तदद्भुतमिवाभवत्,इसी प्रकार हर्षमें भरे हुए वेगशाली पाण्डुनन्दन अर्जुन भी भार सहन करनेमें समर्थ और शत्रुओंका नाश करनेवाला उत्तम एवं दिव्य गाण्डीव धनुष लेकर बहुतसे स्वर्णभूषित विचित्र बाणोंकी वर्षा कर रहे थे। पराक्रमी पार्थ अपने धनुषसे छूटे हुए बाणसमूहोंद्वारा तुरंत ही आचार्य द्रोणकी बाण-वर्षाको नष्ट करते जाते थे। यह एक अद्भुत-सी बात थी
vaiśampāyana uvāca |
visasarja śarān śitrān suvarṇa-vikṛtān bahūn |
nāśayan śara-varṣāṇi bhāradvājasya vīryavān |
tūrṇaṃ cāpa-vinirmuktaiḥ tad adbhutam ivābhavat ||
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ವೀರ್ಯವಂತ ಯೋಧನು ಸ್ವರ್ಣದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡಿದನು. ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯ ಮೂಲಕ ಭಾರದ್ವಾಜಪುತ್ರ ದ್ರೋಣನ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಅವನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದನು. ಅದು ಅಚ್ಚರಿಯಂತೆ ಕಾಣಿತು.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined prowess (vīrya guided by steadiness): even overwhelming force can be met by skillful, controlled response. In dharmic terms, it reflects kṣatriya-dharma—courage and competence exercised with alertness rather than panic.
A valiant archer (contextually Arjuna) releases many sharp, gold-adorned arrows and swiftly neutralizes the arrow-barrages of Droṇa (Bhāradvāja’s son). The speed and effectiveness of countering each volley makes the scene appear wondrous.