अर्जुनके वे बाण जिस प्रकार शत्रुओंके शरीरमें अटकते नहीं थे, उन्हें छेदकर पार निकल जाते थे, उसी प्रकार उनका रथ भी उस समय शत्रु-सेनाओंमें कहीं रुकता नहीं था; उनको चीरता हुआ आगे बढ़ जाता था ।। स तद् विक्षोभयामास हारातिबलमण्जसा । अनन्तभोगो भुजग: क्रीडन्निव महार्णवे,जैसे अनन्त फणोंवाले नागराज शेष महासागरमें क्रीड़ा करते हुए उसे मथ डालते हैं, उसी प्रकार अर्जुनने अनायास ही शत्रुसेनामें घूम-घूमकर भारी हलचल पैदा कर दी
arjunake te bāṇā yathā śatrūṇāṃ śarīreṣu na tiṣṭhanti, tān bhittvā pārāṃ gacchanti, tathā tasya ratho ’pi tadā śatru-senāsu kvacid api na rurodha; tāṃś chittvāgre ’bhivavṛdhe. sa tad vikṣobhayām āsa hārātibalam añjasā, ananta-bhogo bhujagaḥ krīḍann iva mahārṇave.
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಅರ್ಜುನನ ಬಾಣಗಳು ಶತ್ರುಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಭೇದಿಸಿ ಆಚೆಗೆ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ರಥವೂ ಶತ್ರುಸೇನೆಯೊಳಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಅವರನ್ನು ಚೀರಿ ಮುಂದೆ ಧಾವಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ಅವನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಆ ಮಹಾಸೇನೆಯನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಿದನು—ಅನಂತ ಸುತ್ತುಗಳಿರುವ ನಾಗರಾಜನು ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ಮಥಿಸುವಂತೆ.
वैशम्पायन उवाच
Power guided by dharma should be decisive yet disciplined: Arjuna’s skill is portrayed as precise and unstoppable, aimed at restoring rightful order in conflict rather than indulging in needless violence.
Arjuna drives his chariot through the enemy formations without being checked, his arrows piercing through opponents; he creates widespread confusion in the hostile ranks, compared to Śeṣa churning the ocean while at play.