आचार्य-क्षमा, देśa–kāla-नīti, तथा भेद-दोषः
Teacher-Reconciliation, Timing-Policy, and the Fault of Factionalism
विशेषत इहास्माकं निमित्तानि विनाशने । उल्काभिश्ष प्रदीप्ताभिबाध्यते पृतना तव । वाहनान्यप्रहृष्टानि रुदन्तीव विशाम्पते
viśeṣata ihāsmākaṃ nimittāni vināśane | ulkābhiḥ pradīptābhir bādhyate pṛtanā tava | vāhanāny aprahṛṣṭāni rudantīva viśāmpate rājā duryodhana ||
ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನ! ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ವಿನಾಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಅಪಶಕುನಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ. ಜ್ವಲಿಸುವ ಉಲ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಾಧಿಸುತ್ತಿವೆ. ನಿನ್ನ ವಾಹನಗಳು—ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು—ಹರ್ಷವಿಲ್ಲದೆ, ಅಳುವಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ, ಓ ಮನುಜನಾಥ!
द्रोण उवाच
The verse highlights the traditional epic idea that adharma and impending downfall manifest as ominous signs; wise counsel urges leaders to read warnings, restrain pride, and act with discernment rather than blind aggression.
Droṇa addresses King Duryodhana, reporting inauspicious portents: fiery meteors seem to strike the army, and the animals and mounts appear dejected and ‘weeping,’ suggesting imminent calamity for their side.