Shloka 47
शमीवृक्षस्थायुधप्रकाशनम् / Revelation and Identification of the Weapons on the Śamī Tree
जब वह भयसे आतुर होकर अपनी सुध-बुध खोने लगा तब अर्जुनने उससे कहा --“शत्रुनाशन! यदि तुम्हें शत्रुओंके साथ युद्ध करनेका उत्साह नहीं है तो चलो; मैं उनसे युद्ध करूँगा। तुम मेरे घोड़ोंकी बागडोर सँभालो ।। प्रयाह्मेतद् रथानीकं मद्वाहुबलरक्षित: । अप्रधृष्यतमं घोर गुप्तं वीरैर्महारथै:,“तुम मेरे बाहुबलसे सुरक्षित हो इस रथ-सेनाकी ओर चलो, जो महारथी वीरोंसे सुरक्षित, घोर एवं अत्यन्त दुर्धर्ष है
vaiśampāyana uvāca | yadā sa bhayenāturo bhūtvā sva-sudhi-buddhiṃ jahau tadārjunaḥ tam uvāca— “śatru-nāśana! yadi te śatrubhiḥ saha yuddhe utsāho nāsti, tarhi āgaccha; aham eva taiḥ saha yotsye. tvaṃ mama aśvānāṃ bāgḍorāṃ dhāraya. prayāma etad rathānīkaṃ mad-bāhu-bala-rakṣitaḥ; apradhṛṣyatamaṃ ghoraṃ guptaṃ vīrair mahārathaiḥ.”
ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು—ಅವನು ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಮೋಹವಶವಾಗಿ ಚೇತನೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಾಗ, ಅರ್ಜುನನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಶತ್ರುನಾಶನ! ಶತ್ರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ನಿನಗೆ ಉತ್ಸಾಹವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬಾ; ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ನನ್ನ ಕುದುರೆಗಳ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಡಿಸು. ಬಾ, ನನ್ನ ಭುಜಬಲದಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ ಆ ರಥಸೈನ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ನಾವು ಸಾಗೋಣ—ಅದು ಭೀಕರ, ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಧರ್ಷ, ಮತ್ತು ವೀರ ಮಹಾರಥಿಗಳಿಂದ ಕಾಪಾಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು।”
वैशम्पायन उवाच