Shloka 19
Kīcaka-vadha-pratisaṃjñā: Rumor in Matsya and the Kaurava Scouts’ Report (कीचकवध-प्रतिसंज्ञा)
कन्या ऊचु: दिष्ट्या सैरन्ध्रि मुक्तासि दिष्ट्यासि पुनरागता । दिष्ट्या विनिहता: सूता ये त्वां क्लिश्यन्त्यनागसम्,उसे देखकर कन्याओंने कहा--सैरन्ध्री! सौभाग्य-की बात है कि तुम संकटसे मुक्त हो गयीं और सौभाग्यसे यहाँ पुन: लौट आयीं। वे सूतपुत्र जो तुम्हें बिना किसी अपराधके ही वष्ट दे रहे थे, मार दिये गये, यह भी भाग्यवश अच्छा ही हुआ
kanyā ūcuḥ—diṣṭyā sairandhri muktāsi diṣṭyāsi punarāgatā | diṣṭyā vinihatāḥ sūtā ye tvāṁ kliśyanty anāgasam ||
ಕನ್ಯೆಯರು ಹೇಳಿದರು— “ಸೈರಂಧ್ರಿ! ಭಾಗ್ಯವಶಾತ್ ನೀ ಅಪಾಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾದೆ; ಭಾಗ್ಯವಶಾತ್ ನೀ ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬಂದೆ. ಮತ್ತು ಭಾಗ್ಯವೇ, ನಿರಪರಾಧಿಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸೂತಪುತ್ರರು ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical judgment through the lens of dharma: a blameless woman’s harassment is condemned, her safe return is celebrated, and the downfall of her tormentors is treated as a fitting, fortunate outcome—underscoring protection of the innocent and moral accountability for abuse.
After Sairandhrī (Draupadī) has been rescued from danger at Virāṭa’s court, the maidens address her with relief. They rejoice that she has returned safely and remark that the men who had been troubling her despite her innocence have been killed.