Shloka 10
अध्याय ९० — लोमशोपदेशः तथा तीर्थयात्रानिश्चयः
Lomaśa’s Counsel and the Resolve for Pilgrimage
सरस्वती नदी सद्धि: सततं पार्थ पूजिता । बालखिल्यैर्महाराज यत्रेष्टमृषिभि: पुरा,कुन्तीनन्दन! साधु पुरुषोंने सरस्वती नदीकी सदा उपासना की है। महाराज! पूर्वकालमें बालखिल्य ऋषियोंने वहाँ यज्ञ किया था
sarasvatī nadī siddhiḥ satataṃ pārtha pūjitā | bālakhilyair mahārāja yatreṣṭam ṛṣibhiḥ purā ||
ಧೌಮ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಪಾರ್ಥ! ಸರಸ್ವತಿ ನದಿ ಸದಾ ಸಿದ್ಧಿದಾಯಕಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಮಹಾರಾಜ! ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಾಲಖಿಲ್ಯ ಋಷಿಗಳು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಕುಂತೀನಂದನ! ಸಜ್ಜನರು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಭಕ್ತಿಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
धौम्य उवाच
Educational Q&A
Sacred places gain authority through continuous reverence and the exemplary conduct of sages; honoring such a tīrtha—here, the Sarasvatī—supports spiritual attainment (siddhi) and aligns one with dharmic tradition.
Dhaumya instructs the Pāṇḍava (addressed as Pārtha/Kuntīnandana) by praising the Sarasvatī as a perpetually revered river and citing precedent: the ancient Bālakhilya sages performed sacrifices there, establishing it as a powerful and respected sacred site.