Shloka 119
Dhaumya’s Enumeration of Eastern Tīrthas
Prācī-diś Tīrtha-kathana
जो मनुष्य सबेरे उठकर देवर्षि पुलस्त्यद्वारा वर्णित सम्पूर्ण तीर्थोंके माहात्म्यसे संयुक्त इस प्रसंगका पाठ करता है, वह सब पापोंसे मुक्त हो जाता है ।। ऋषिमुख्या: सदा यत्र वाल्मीकिस्त्वथ कश्यप: । आत्रेय: कुण्डजठरो विश्वामित्रो5थ गौतम:
yo manuṣyaḥ sabere uṭhakar devarṣi-pulastyadvārā varṇita-sampūrṇa-tīrtha-māhātmyasaṃyuktaṃ asya prasaṅgasya pāṭhaṃ karoti, sa sarva-pāpebhyo mukto bhavati. ṛṣimukhyāḥ sadā yatra vālmīkis tv atha kaśyapaḥ | ātreyaḥ kuṇḍajaṭharo viśvāmitro 'tha gautamaḥ ||
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು—ಯಾವನು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು, ದೇವರ್ಷಿ ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ವರ್ಣಿಸಿದ ಸಮಸ್ತ ತೀರ್ಥಗಳ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ ಈ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಪುಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಋಷಿಮುಖ್ಯರು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ—ವಾಲ್ಮೀಕಿ, ಕಶ್ಯಪ, ಆತ್ರೇಯ, ಕುಂಡಜಠರ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಗೌತಮ।
नारद उवाच
Educational Q&A
Regular, reverent recitation of a sanctifying narrative connected with tīrtha-māhātmya is presented as a means of inner purification—washing away pāpa through remembrance, discipline (rising early), and engagement with sacred tradition.
Nārada concludes or reinforces a tīrtha-related discourse attributed to Pulastya by stating the fruit of reciting it at dawn, and then points to a holy locale characterized by the continual presence of eminent sages such as Vālmīki, Kaśyapa, Viśvāmitra, and Gautama.