Shloka 683
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
पितृदेवार्चनपरो वाजपेयमवाप्नुयात् । वहाँसे क्षीरवती नामक पुण्यतीर्थमें जाय, जो अत्यन्त पुण्यात्मा पुरुषोंसे भरी हुई है। वहाँ स्नान करके देवता और पितरोंके पूजनमें लगा हुआ मनुष्य वाजपेययज्ञका फल पाता है
pitṛdevārcanaparo vājapeyam avāpnuyāt | tatraiva kṣīravatī-nāmakaṁ puṇyatīrthaṁ gacchet, yat atyanta-puṇyātmabhiḥ puruṣaiḥ paripūrṇam | tatra snātvā devatā-pitṝṇāṁ pūjane lagnaḥ puruṣo vājapeya-yajñasya phalaṁ prāpnoti |
ಘೂಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು— ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಚಿಸುವಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾದವನು ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗದ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಕ್ಷೀರವತೀ ಎಂಬ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅದು ಪರಮ ಪವಿತ್ರವಾದುದು, ಮಹಾಶುದ್ಧಾತ್ಮರಾದ ಪುರುಷರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದುದು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ದೇವ-ಪಿತೃಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಲೆಸಿದವನು ವಾಜಪೇಯ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Pilgrimage and sacred bathing, when joined with sincere worship of both gods and ancestors, can yield merit comparable to an eminent Vedic sacrifice; inner devotion and proper reverence are emphasized as the means of gaining great spiritual fruit.
The speaker, Ghūlastya, recommends a specific pilgrimage destination—Kṣīravatī tīrtha—and states the benefit of bathing there and performing worship: the pilgrim attains the reward traditionally associated with the Vājapeya sacrifice.