Shloka 1056
यक्षिण्यास्तु प्रसादेन मुच्यते ब्रह्म॒हत्यया । नरेश्वर! तदनन्तर तीर्थसेवी मनुष्य राजगृहको जाय। वहाँ स्नान करके वह कक्षीवान्के समान प्रसन्न होता है। उस तीर्थमें पवित्र होकर पुरुष यक्षिणीदेवीका नैवेद्य भक्षण करे। यक्षिणीके प्रसादसे वह ब्रह्महत्यासे मुक्त हो जाता है
yakṣiṇyāstu prasādena mucyate brahmahatyayā | nareśvara! tadanantaraṁ tīrthasevī manuṣyo rājagṛhako jāyate | tatra snātvā sa kakṣīvān iva prasanno bhavati | tasmin tīrthe pavitraḥ san puruṣo yakṣiṇīdevyā naivedya-bhakṣaṇaṁ kuryāt | yakṣiṇī-prasādena sa brahmahatyāyāḥ pramucyate |
ಘೂಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ನರೇಶ್ವರ! ಯಕ್ಷಿಣಿಯ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅನಂತರ ತೀರ್ಥಸೇವಕನು ರಾಜಗೃಹವೆಂಬ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಕಕ್ಷೀವಾನನಂತೆ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಯಕ್ಷಿಣೀದೇವಿಯ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಯಕ್ಷಿಣಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಭಾರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Even the gravest moral stain (brahmahatyā) is portrayed as remediable through disciplined pilgrimage, ritual purification, and humble reception of divine grace (prasāda), emphasizing restoration and responsibility rather than despair.
Ghūlastya instructs the king about a specific tīrtha associated with a Yakṣiṇī: a pilgrim goes to Rājagṛha, bathes to become purified and joyful, then partakes of the deity’s naivedya; by the Yakṣiṇī’s favor he is said to be freed from brahmahatyā.