Shloka 1
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
हि मय न घुक हि २ 7 - यद्यपि यहाँ पुलस्त्यजी भीष्मजीको यह प्रसंग सुना रहे हैं, तथापि इस संवादको नारदजीने युधिष्ठिरके समक्ष उपस्थित किया है; अतः नारदजी युधिष्ठिरको सम्बोधित करें, इसमें कोई अनुपपत्ति नहीं है। त्रय्शीतितमो< ध्याय: कुरुक्षेत्रकी सीमामें स्थित अनेक तीर्थोंकी महत्ताका वर्णन घुलस्त्य उवाच ततो गच्छेत राजेन्द्र कुरुक्षेत्रमभिष्टतम् । पापेभ्यो यत्र मुच्यन्ते दर्शनात् सर्वजन्तवः,पुलस्त्यजी कहते हैं--राजेन्द्र! तदनन्तर ऋषियोंद्वारा प्रशंसित कुरुक्षेत्रकी यात्रा करे, जिसके दर्शनमात्रसे सब जीव पापोंसे मुक्त हो जाते हैं
pulastya uvāca | tato gacchet rājendra kurukṣetram abhiṣṭatamam | pāpebhyo yatra mucyante darśanāt sarvajantavaḥ ||
ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು— ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಆಮೇಲೆ ಋಷಿಗಳು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the purificatory power attributed to tīrthas: approaching and beholding a highly revered sacred place like Kurukṣetra is presented as a means of moral-spiritual cleansing, encouraging pilgrimage as a dharmic practice.
Pulastya, in a discourse on sacred places, directs the king (Yudhiṣṭhira in the broader frame) to go next to Kurukṣetra, praising it as a supremely valued region where beings are freed from sin simply by seeing it.