Shloka 3
दमयन्त्या वणिजां सार्थगमनम्, हस्तियूथविप्लवः, चेदिराजपुरप्रवेशश्च
Damayantī joins a caravan; elephant-herd catastrophe; entry into Cedi
बृहदश्च उवाच इति ब्रुवन् नलो राजा दमयन्तीं पुन: पुन: । सान्त्वयामास कल्याणीं वाससोअर्धेन संवृताम्,बृहदश्च मुनि कहते हैं--राजन्! आधे वस्त्रसे ढकी हुई कल्याणमयी दमयन्तीसे बार- बार ऐसा कहकर राजा नलने उसे सान्त्वना दी; क्योंकि वे दोनों एक ही वस्त्रसे अपने अंगोंको ढककर इधर-उधर घूम रहे थे। भूख और प्याससे थके-माँदे वे दोनों दम्पति किसी सभाभवन (धर्मशाला)-में जा पहुँचे
Bṛhadaśva uvāca: iti bruvan nalo rājā damayantīṃ punaḥ punaḥ | sāntvayāmāsa kalyāṇīṃ vāsaso 'rdhena saṃvṛtām ||
ಬೃಹದಶ್ವನು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೇಳುತ್ತ ರಾಜ ನಲನು ಅರ್ಧವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಕಲ್ಯಾಣಮಯಿ ದಮಯಂತಿಯನ್ನು ಮರುಮರು ಸಾಂತ್ವನಪಡಿಸಿದನು. ಒಂದೇ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ದೇಹವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಇಲ್ಲಿ-ಅಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಹಸಿವು-ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಆ ದಂಪತಿ ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ಸಭಾಭವನ (ಧರ್ಮಶಾಲೆ) ತಲುಪಿದರು.
बृहदश्च उवाच
Educational Q&A
Even in extreme deprivation, dharma expresses itself through compassion and steadfast responsibility: Nala does not abandon Damayantī emotionally, but repeatedly comforts her, modeling endurance, care, and dignity amid suffering.
Bṛhadaśva narrates that Nala, wandering in hardship with Damayantī and sharing a single cloth, keeps consoling her again and again; exhausted by hunger and thirst, they reach a public hall/shelter while continuing their difficult journey.